500 Μέρες Με τη Σάμμερ * Not another pop corn movie

This is a story Boy meets Girl. But this is NOT a love story!

Κάπως έτσι ξεκινάει μια από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες! Την ξαναείδα πρόσφατα -τις περισσότερες ταινίες που ερωτεύομαι τις βλέπω και δεύτερη (ίσως και τρίτη.. μη σου πω ψέμματα) φορά. Και μου κίνησε τα ίδια πολύχρωμα συναισθήματα!

Εναλλακτική κομεντί, post modern love story, όπως την ονόμασαν όσοι την χαρακτήρισαν.
Αγαπώ την διαφορετική εξέλιξη της ιστορίας, την αφήγηση μ’ αυτή τη φωνή την τόσο βαθειά ερωτική και ’40s, το humor, την ανάλαφρη μουσική, την σκηνοθεσία του Marc Webb με την εναλλαγή χρονικών περιόδων και την παρεμβολή ασπρόμαυρων αποσπασμάτων, δίνοντας για ακόμη μια φορά ένα διαφορετικό άγγιγμα από άποψη αισθητικής, τα φανταστικά ρούχα της Σάμμερ, το λατρεμένο κάστινγκ με τους Joseph Gordon-Levitt και Zooey Deschanel (την Αγαπώ!) στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, και άλλα πολλά! Θα προτιμούσα την ταινία να κυλήσει λίγο γρηγορότερα, μα ενδεχομένως αυτή μου η ανάγκη να προέκυψε καθώς δεν ήταν η πρώτη φορά που την έβλεπα.

Απευθύνεται σε δροσερό, νεανικό κοινό, που έχει διάθεση να διασκεδάσει με την περιπλοκότητα και την απλότητα των σχέσεων. Μια ξεχωριστή ταινία, που παρόμοιά της δε θα έχεις δει! Λέει αλήθειες για τη ζωή και τις διαπροσωπικές σχέσεις, μέσα από τρόπο χαριτωμένο και διασκεδαστικό.
«Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων στον κόσμο.», Λέει ο αφηγητής. «Οι γυναίκες και οι άνδρες.»

Ο νεαρός σχεδιαστής καρτών Τομ -που είχε κάποτε το όνειρο (και τις σπουδές) να γίνει αρχιτέκτονας- συναντά την Σάμμερ, νέα συνάδελφο. Και η ζωή του αλλάζει. Γιατί πώς μπορεί να μην την ερωτευτεί? Εκείνη, ζητά συνεχώς κάτι καινούριο, κάτι να τη συναρπάσει, πιστεύει ότι όλα είναι δυνατά και ότι, φυσικά, αξίζει να ζεις! Να απολαμβάνεις το χρόνο σου, να είσαι αυθόρμητος, ανοιχτός και αισιόδοξος. Τον ωθεί να κυνηγήσει το όνειρό του.

¨Το φαινόμενο Σάμμερ ήταν σπανίας φύσης.», Ξαναλέει ο αφηγητής.

Παντού εμφανίζεται το μπλε χρώμα, στα μάτια Της, σε κάποιο ρούχο ή αξεσουάρ (συνήθως φιόγκο!) που φοράει, οι άνθρωποι που χορεύουν μαζί Του, τα καθίσματα στο τρένο και το λεωφορείο που Εκείνος χρησιμοποιεί, τα οριγκάμι και τα φωτάκια στο σπίτι Της.

Μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι αληθινή. Εκτυλίσσεται στο L. A. Στο σήμερα. Για δυο νέους, που θα μπορούσες να είσαι και εσύ ένας από αυτούς. Καθημερινά παιδιά, που ερμηνεύουν με διαφορετικό τρόπο τη ζωή, το περπωμένο, τον έρωτα, το πάθος και τη συμβίωση. Που το καθένα βαδίζει για να βρει την ευτυχία του.

Με παρέα ή όχι, αν θες να γελάσεις με τη γλυκόπικρη ζωή που παίζει τα νήματά της, με ένα υγιεινό σνακ, και μια κουβερτούλα για προστασία από το κρύο (ξέρω, δε θα τη δεις και στο μπαλκόνι, απλώς λέω!) προτείνω ανεπιφύλακτα να τη δεις!

Και θα σ’ αφήσω με μια -ακόμη- γραμμή που μου άρεσε, και τη λέει η μικρή αδελφή του Τομ, για τις σχέσεις όταν τελειώνουν:
«Θυμάσαι μόνο τα καλά. Την επόμενη φορά που θα ανατρέξεις στο παρελθόν, να κοιτάξεις ξανά.»
Κι όμως κι αν το Καλοκαίρι τελειώσει, έρχεται το Φθινόπωρο, σωστά??

Advertisements

4 thoughts on “500 Μέρες Με τη Σάμμερ * Not another pop corn movie

  1. Ωραία ταινία αν και ρεαλιστική, ξεφεύγει από τα clise και τους ρομαντικούς έρωτες. Αν και προσωπικά προτιμώ να βλέπω έρωτες μέσα από δυσκολίες και άσχημες καταστάσεις που στο τέλος όμως επιβιώνουν και έρχεται happy end.

    1. Ξέρεις τι έχω ανάγκη? Ενδεχομένως να το αναλύσουμε περαιτέρω σε μια επόμενη ανάρτηση, μα θα σου δώσω ένα δυο στοιχεία. Έχω ανάγκη να δω μια -ναι μεν- ανάλαφρη ταινία που πραγματεύεται -δε- τη συνέχεια, την εξέλιξη της σχέσης, αφού οι »Ήρωες» γνωρίστηκαν, ερωτεύτηκαν, κατέληξαν μαζί και κέρδισαν ο ένας την αγάπη του άλλου. Μα να μην αφορά σε ιδιαίτερα ώριμες ηλικίες, και να έχει μια πλοκή ενδιαφέρουσα, ρυθμό και φρεσκάδα! Έχεις κάτι αντίστοιχο να μου προτείνεις? Γιατί φοβάμαι ότι δεν κυκλοφορούν πολλές αυτού του είδους -δε θυμάμαι να έχω δει καμία…

      1. Εκτός από το Ημερολόγιο που όντως αναφέρεται και σε ώριμες ηλικίες, η αγαπημένη μου ταινία, το If Only, δείχνει μια μεγάλη αγάπη κι ας χάνεται στο τέλος ο ένας. Η αγάπη όμως υπάρχει και για μένα αυτό είναι ρομαντικό ακόμα και αν γίνεται δραματικό στο τέλος.

  2. Μ’ αρέσουν και οι δύο πολύ! Μα δεν είναι αυτό που ψάχνω αυτήν την περίοδο.. Νομίζω κατάλαβες, να διηγείται την πορεία του έρωτα σε αγάπη, να υπογραμμίζει τις δυσκολιές της συμβίωσης, μα μέσα από τη δύναμη της θέλησης να ανατρέπονται μερικώς! Δηλαδή, μια αληθινή σχέση… Σε bubbly εκδοχή βέβαια, αλλά και με καθημερινά εμπόδια.

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s