Γκρίζα ζώνη

greyzone.jpgΜατάκια γαλανά.
Τι έχουν δει στη σύντομη ως τώρα ζωή τους;
Χεράκια ανοιχτά για αγκαλιές.
Πόσες φορές κανείς τα κράτησε τρυφερά;
Οι λέξεις βγαίνουν από αυτά τα χειλάκια με δυσκολία και βιασύνη.
Οι γονείς της δεν την φρόντισαν.
Τι λέω γονείς; Βασικά, αγνώστου πατρός, με μητέρα άρρωστη από ουσίες. Τώρα άλλοι τις φροντίζουν. Μητέρα και κόρη.
«Πες κούκλα«, της λέει, «Είσαι μια κούκλα!», αυτό θυμάμαι να της λέει και η μικρή έλαμπε από τη χαρά της, έτρεχε στην αυλή χαρούμενη.
Τι συμβαίνει όταν μεγαλώνεις και δεν έχεις αθώα χρόνια να θυμάσαι? Όταν όσα έχεις δει είναι μέρος μιας γκρίζας ζώνης που θες να ξεχάσεις. Όταν ήσουν μόνος σου σε αυτήν, την για άλλους ροδαλή και φροντισμένη, ηλικία. Όταν χτύπησες και δεν είχες κάποιον να σου φιλήσει την πληγή και να σου απαλύνει τον πόνο. Όταν ξυπνούσες τις νύχτες κλαίγοντας και δεν ήταν κανείς εκεί να σου πει ένα παραμύθι. Όταν τα χέρια δεν σου έφτιαχναν τα μαλλιά, ούτε σου έστρωναν τα ρούχα μόνο σε τραβούσαν γρήγορα και βίαια για να τρέξεις μακρυά από κάτι που τα κυνηγούσε. Όταν αντί για κέφι υπήρχαν δάκρυα. Όταν αντί για όνειρα έβλεπες εφιάλτες.
Πώς να ζωγραφίζει ανέμελα σπιτάκια, δέντρα, ανθρωπάκια αγαπημένα; Πώς να μοιράζεται; Πώς να αγαπάει;
Είμαι σίγουρη, όμως, επειδή είναι παιδάκι δυνατό και έχει άλλους να το στηρίζουν θα τα καταφέρει. Θέλει αγάπη. Αμέτρητη. Να γεμίσει τα κενά που άφησαν κάποιοι στην ψυχή της, όταν κρύωνε, όταν πεινούσε, όταν πονούσε. Θα καταφέρει να ζωγραφίσει ανέμελα σπιτάκια, να μοιράζεται και να αγαπάει. Ήδη το κάνει. Με προσπάθεια. Αλλά είναι ζωντανή, αυθόρμητη, ενθουσιώδης. Φοβάται και δεν ανοίγεται εύκολα. Μα δείχνει τελικά εμπιστοσύνη εκτός της γκρίζας ζώνης. Της αρέσει η μουσική, και ας μην ξέρει ακόμη να τραγουδήσει. Τις αρέσουν τα χρώματα και ας δυσκολεύεται να μάθει τα ονόματά τους. Της αρέσει το μέτρημα, μάλλον μετράει μέρες σε ασφαλή αγκαλιά, μέρες που ξυπνάει με κάποιους να την περιμένουν για να της φροντίσουν τα μαλλιά, να της στρώσουν τα ρούχα, να την αγκαλιάσουν, να την φιλήσουν και να την καλημερίσουν με το χαμόγελο. Με ζεστασιά να διορθώσουν όσα συνέβησαν. Και όσα δε συνέβησαν. Με αγάπη να χρωματίσουν τη γκρίζα ζώνη και να την κάνουν φιλική για την καρδιά της. Ώστε να μη χτυπάει σαν τρελή από φόβο ή μοναξιά. Φιλική για το βλέμμα της. Ώστε να είναι ήρεμο και γαλήνιο.
Ακόμα και αν δεν είναι όλων οι μνήμες γεμάτες παιδικά γέλια να ηχούν, παιχνίδια να γεμίζουν τη μέρα και φρεσκοψημένα κουλουράκια να μυρίζουν, στην πορεία πρέπει η αγάπη και τα όσα στερήθηκαν να τους δοθούν, για να τα δώσουν και εκείνοι με τη σειρά τους. Για να επουλωθούν οι πληγές και για να σβηστεί αυτή η γκρίζα ζώνη από τις θύμησές τους.

Advertisements

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s