Βρίσκοντας φως, ελπίδα και ζωή, μέσα στη πόλη Guest Post – The Lab On The Roof

Σήμερα, οι σκέψεις της Kate από το υπέροχο The Lab On The Roof, ένα δημιουργικό blog που αγαπάμε πολύ, θα σας ταξιδέψουν κάπου εκεί στην φθινωπορινή Αθήνα δίνοντάς σας, ή καλύτερα, δείχνοντάς σας, ελπίδα!
Ευχαριστούμε που μοιράζεσαι μαζί μας αυτές τις όμορφες γραμμές!

———————————————————————————————————————————————————————-
Οι πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, φέρνουν σε πολλούς μελαγχολία. Λες και ο ήλιος δεν είναι πια φωτεινός, η ώρα τρέχει πιο γρήγορα, οι ευθύνες μεγάλωσαν και τα προβλήματα ξεπετάγονται από τις σκιές που μεγαλώνουν. Λες και ένα πέπλο καταχνιάς σκέπασε τον αττικό ουρανό.

Ξαφνικά όλοι μου μιλάνε για απογοήτευση. Για όσα θέλουν και δεν έχουν, για όσα θέλουν να κάνουν και δε μπορούν, για πόρτες κλειστές και τοίχους ως τον ουρανό. Λες και ο Σεπτέμβρης είναι υπεύθυνος για όλα, όλα όσα τους έκανε το καλοκαίρι να ξεχάσουν. Και όταν κοιτάς ανήμπορος το μαύρο σύννεφο και περιμένεις να γίνει καταιγίδα, χάνεις όσα βρίσκονται γύρω σου. Και όσα είναι κάτω από τα πόδια σου. 

Περπατούσα με μία φίλη στο κέντρο της Αθήνας. Μου έλεγε και αυτή για την απογοήτευσή της και το βλέμμα της έψαχνε το μαύρο σύννεφο στον ουρανό. Γύρω μας τσιμέντο, δρόμοι γεμάτοι πρόσωπα χωρίς χαμόγελα, μία ατμόσφαιρα γεμάτη ένταση, οργή, φόβο και απελπισία. Κανείς δεν κοιτούσε κάτω.

Ναι, κάτω, ανάμεσα στις πλάκες, δίπλα από τα κράσπεδα, στις γραμμές του πεζοδρομίου. Μικρά λεπτεπίλεπτα άνθη, γεμίζουν τη πόλη. Δενδράκια ανθισμένα, που τα προσέχουν μόνο αν κάποιος πέσει πάνω τους. Ανθίζουν στα κρυφά, χρωματίζουν το γκρίζο, ζουν και πεθαίνουν λατρεύοντας τον ήλιο. Και δεν τους δίνει σημασία κανείς. Ή σχεδόν κανείς.

thelabontheroof_flowers01
Τα πρόσεξα, σταμάτησα, τα φωτογράφησα. Τα έδειξα στη φίλη μου, της είπα πως αφού αυτά αντέχουν, αντέχουμε και εμείς. Χαμογέλασε. Είχε να χαμογελάσει μέρες μου είπε. Το μάυρο σύννεφο της στον ουρανό έγινε λίγο πιο μικρό.

 thelabontheroof_flowers04

Κάπως έτσι θα πρέπει να είμαστε και εμείς. Αν μπορεί ένα μικρό λουλουδάκι να ανθίσει μέσα στο τσιμέντο, δεν μπορούμε εμείς να κρατήσουμε ζωντανή την ελπίδα μας; Αν βλέπουμε μόνο τη καταχνιά, μας μένει απλά να περιμένουμε στωικά τη καταιγίδα.

 thelabontheroof_flowers03

Όσο μαύρη και αν είναι η ζώη σας, όσο απογοήτευση και αν έχετε, όσο ανέλπιδα και αν φαίνονται όλα, προσθέστε λίγο χρώμα. Σταγόνα – σταγόνα, κάθε μέρα και λίγο περισσότερο. Και σιγά σιγά, το δικό σας σύννεφο θα φύγει. Θα αρχίσει να παρασύρει και τα διπλανά, τα συννεφάκια από τους φίλους σας. Νιώστε καλύτερα και μεταδόστε το, όσο μπορείτε και περισσότερο.

 thelabontheroof_flowers02

Και την επόμενη φορά που θα κάνετε βόλτα στη τσιμεντούπολη, αφήστε τον ουρανό και χαμογελάστε στα άνθη.

 thelabontheroof_flowers05

Ευχαριστώ πολύ την Summer, για τη πρόσκληση και τη φιλοξενία στο S For Summer, καθώς και την ευκαιρία να γράψω ένα τελείως διαφορετικό κείμενο από τα συνηθισμένα μου, συνοδευόμενο από δικές μου φωτογραφίες.

 

Kate

http://rooflab.blogspot.gr/

https://www.facebook.com/TheLabOntheRoof

Advertisements

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s