Μακρυά και αγαπημένα

au_revoir.jpg
Τώρα που το βλέμμα σου πέφτει σ’ αυτές τις γραμμές, το δικό μου ατενίζει τον γκρίζο ορίζοντα κάπου ανάμεσα στην ομίχλη και στα σύννεφα.
Τώρα που με ψάχνεις, σε ψάχνω και εγώ στα τυφλά. Το χέρι μου ψαχουλεύει το δικό σου. Το σώμα μου αναζητά τη θερμότητα του δικού σου για να ζεσταθεί. Αντί για τον ήχο της φωνής σου ακούω τους γλάρους να κρώζουν καθώς σχίζουν τον παγωμένο ουρανό και στέκονται στα ψηλά κτίρια, σαν να μην έχουν τίποτα σημαντικότερο να κάνουν.
Οι ρυθμοί εδώ, τελείως διαφορετικοί από αυτούς που είχαμε μάθει να ζούμε μαζί. Το ψιλόβροχο από το πρωί δε μ’ άφησε να περπατήσω κατά μήκος του μακρινού ωκεανού, όπως ονειρευόμουν χθες βράδυ. Όμως απόψε θα κάνω άλλα όνειρα. Με περισσότερο χρώμα, με περισσότερη ζεστασιά.
Και αύριο θα γυρίσω την πόλη. Θα αντικρύσω τη θάλασσα. Θα διασχίσω την υγρή άμμο του κόλπου και θα ανοίξω τα χέρια μου απολαμβάνοντας, ίσως, λίγες ακτίνες ήλιου. Εσύ τι θα κάνεις;

Advertisements

2 thoughts on “Μακρυά και αγαπημένα

    1. Σωστά διακρίνεις… Ο καιρός ευνοεί μελαγχολία και σκέψη και μακρινούς περιπάτους με ρομαντική διάθεση! Η ακροθαλασσιά ξεχειλίζει κοχύλια είναι το μέρος που θα ήθελα να γράφω εκεί! Εσείς πώς είστε?

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s