Ο άνθρωπος και το ξύλινο σπίτι.

Από μικρός ήταν πνεύμα ανήσυχο. Περιπετειώδες. Αγαπούσε το διαφορετικό, αγκάλιαζε το καινούριο. Οι παλμοί του γίνονταν πιο γρήγοροι όταν βρισκόταν εκεί. Όταν περνούσε απ’ έξω. Και ένιωθε πιο ζωντανός. Μεγαλώνοντας κοιτούσε λιγότερο δειλά από το παράθυρο και οι κλεφτές ματιές του έδωσαν τη θέση τους στην γεμάτη αυτοπεποίθηση είσοδό του στην πάμπ.
Όλοι τον ήξεραν και τον αγαπούσαν. Το ποτήρι της μπύρας γέμιζε πάντα μπροστά του. Το γέλιο του ακουγόταν δυνατά. Δεν ήταν απλώς ένας περαστικός, εξισωνόταν με αυτούς. Είχαν μάθει ότι ανάλογα με την ώρα θα ήταν λιγότερο ή περισσότερο ομιλητικός. Αλλά πάντα θα τα παρατηρούσε όλα και σιωπηλά θα τους βοηθούσε όποτε προέκυπτε ανάγκη. Διακριτικός. Άνετος.
Και τότε, εμφανίστηκε η ανάγκη. Κάπου ανάμεσα σε πολλά ποτήρια μπύρας, στον αφρό της και το συμπαγές της σώμα, με τη μουσική να ηχεί σαν μακρινός αντίλαλος ενός παραμυθιού στην Ιρλανδία άκουσε τον ιδιοκτήτη να τον ρωτάει… Δε θυμάται τι ακριβώς του είπε. Δεν έχει σημασία. Αυτό που θυμάται μέρες μετά, τότε που οι μέρες και οι νύχτες του απέκτησαν άλλη αξία ήταν ότι την αγόρασε. Κινήθηκε διακριτικά, άνετα. Τους βοήθησε, όπως με το βλέμμα του είχε υποσχεθεί, καθώς παιδί ακόμη σκαρφάλωνε στα παράθυρα για να δει το ξύλινο μπαρ να γυαλίζει και να γεμίζει ανθρώπους που γελούν φιλικά και γνέφουν με λίγα λόγια μεταξύ τους, συνεννοούνται εύκολα, αβίαστα, αυθεντικά. Τότε που τόσο λαχταρούσε να μεγαλώσει και να μπει στο «ξύλινο σπίτι».
Τώρα ήταν ένας από αυτούς. Ένιωθε ότι ανήκε κάπου. Ότι ήταν ασφαλής. Ότι ήταν η ανάσα του, αυτή η μυρωδιά του ξύλου, μπερδεμένη με τα αρώματα της βύνης. Και κλείνοντας η πόρτα πίσω του, άφηνε έξω όλα τα προβλήματα τα ασήμαντα, τα άχρωμα, της ζωής, της φοβισμένης, της ανίσχυρης, της άτολμης.
Και εκείνος έμπαινε σε έναν χώρο έκφρασης. Στο περιβάλλον του. Στο σπίτι του. Και γελούσε ευτυχισμένος.

beer_ss.jpg

Advertisements

2 thoughts on “Ο άνθρωπος και το ξύλινο σπίτι.

  1. Και τελικά πόσο όμορφο είναι να νιώθεις αυτό το αίσθημα ολοκλήρωσης. Να νιώθεις ευτυχία. Μακάρι όλοι να το νιώθαμε έστω και για μια φορά!!
    Να περνάς όμορφα S.
    Καλό απόγευμα! 🙂

    1. Καλωσήρθες Μαρίνα! Ακριβώς! Η ευτυχία είναι κάτι το δυναμικό, σίγουρα όλοι το νιώθουμε, αλλά έγκειται στην νοοτροπία του καθένα αν θα αγκαλιάσει και θα κυνηγήσει αυτό το συναίσθημα ή αν θα τον αφήσει αδιάφορο! Καλή συνέχεια!

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s