Το πλυντήριο

Κοιτούσα τα ρούχα να στροβιλίζονται. Στο πλυντήριο. Μια δίνη χρωμάτων και κίνησης. Οι ρυθμικοί ήχοι και το νερό να μπλέκεται με την σαπουνάδα δημιουργώντας μπουρμπουλήθρες. Πόσο θυμίζει παιδικό παιχνίδι… Και, έπειτα, τι ωραία αίσθηση αυτή της καθαριότητας, του αρώματος, της φρεσκάδας πάνω στο κορμί ή έστω στο συρτάρι σου. Ανανέωση, δροσιά. Με μια τόσο απλή, καθημερινή διαδικασία…

Μακάρι μαζί με τα χώματα και τα χρώματα να ξεπλένονταν μακρυά κάθε τι το άχαρο, κάθε τι το άχρηστο. Από την ψυχή σου, από την ζωή σου, από όλο σου το είναι. Και εσύ να απλώνεις τα καθαρά σου συναισθήματα και να βγαίνεις στο παράθυρο να τα καμαρώσεις να στεγνώνουν ώστε ολόφρεσκα να τα ξαναφιλοξενήσεις στην καρδιά σου. Χωρίς λεκέδες, χωρίς σκόνη, χωρίς ατέλειες φθοράς από την χρήση.

Και έτσι όπως ξεπροβάλεις από το παράθυρο, να χαμογελάς στον ήλιο, στον διπλανό σου, στους γύρω σου, στην μέρα σου και να πορεύεσαι άσπιλος και καθάριος στη νέα σου, καινή, ζωή. Με αυτοπεποίθηση, ενθουσιασμό και θάρρος. Έτοιμος να κυνηγήσεις, να διεκδικήσεις, να τολμήσεις. Και αναλογίσου, όλες αυτές οι σκέψεις, ξεκίνησαν από το πλυντήριο… Αλλά να που τελείωσε και εγώ πρέπει να σ’ αφήσω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι τώρα έχω καθαρά ρούχα…

summer_blogger.jpg

Advertisements

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s