Τραγωδία

love.jpg
«Τον έρωτα τον έζησα μια φορά», έτσι λες. «Θα είναι ύβρις να ζητήσω να ξαναέρθει στην ζωή μου. Η μια φορά ήταν αρκετή. Την γνώρισα, την πόθησα, την έκανα δική μου. Περάσαμε χρόνια μαζί, με ένταση, με πάθος, με γέλια. Χρόνια υπέροχα. Αυθεντικά. Που έδωσαν τη θέση τους σε μήνες άδειους μακρυά της. Γιατί έφυγε. Αλλά αυτές οι μέρες, που ποτέ δε θέλω να μετρήσω, γιατί αν τις μετρήσω δε θα είναι πια άπειρες, μα απτές, αυτές οι μέρες που έζησα πλάι της μου αρκούν. Για να βιώσω στιγμές ευτυχίας, για να βρω τις ισορροπίες μου, για να διαμορφωθώ. Την έκανα ευτυχισμένη, όταν ήταν πλάι μου το ήξερα! Όλοι το ήξεραν, το φώναζαν τα μάτια της που μισοέκλειναν σε κάθε χαμόγελο και τα χείλη της που μου έδιναν τα πιο γλυκά φιλιά. Ύστερα, ήρθαν δύσκολες νύχτες, που δεν μπορούσε να κοιμηθεί, όμως της κρατούσα το χέρι. Την παρακαλούσα να μην φύγει, να μείνει, να παλέψει. Ήταν δυνατή, και γενναία ήταν, μα δεν τα κατάφερε.»
Σε κοιτώ να μιλάς γι’ αυτήν μ’ ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο και το βλέμμα σου αλλάζει καθώς λες το όνομά της, ακόμη και η χροιά της φωνής σου. Και εσύ πάλεψες, ήσουν δυνατός, και γενναίος ήσουν. Μα εσύ τα κατάφερες. Είσαι εδώ, μπροστά μου. Δε ζητάς άλλον έρωτα, ακριβέ μου φίλε, μα ζεις τη ζωή, δεν παραιτήθηκες. Ίσως έρθει και αυτό. Όταν είσαι έτοιμος. Δεν ήθελε να σε αφήσει. Σ’ αγαπούσε, πιο πολύ και από την ίδια της τη ζωή μα σας έχασε και τους δυο. Σας θυμάμαι μαζί. Ούτε εμείς θέλουμε να πιστέψουμε ότι δεν είναι πια εδώ. Μα δεν είναι. Ενώ εσύ, ξανά πρέπει να παλέψεις, να φανείς δυνατός και γενναίος. Να προχωρήσεις, ως άλλος τραγικός ήρωας. Να αφήσεις, όμως, πίσω την τραγωδία, να ξεχάσεις την ύβρη, την τίση και τη νέμεση και να την κρατήσεις την εικόνα της και τις αναμνήσεις σας στην καρδιά σου. Να χτίσεις νέες. Διαφορετικές.

Advertisements

2 thoughts on “Τραγωδία

  1. Ίσως δεν νιώθει την ανάγκη να ερωτευτεί, γιατί είναι ακόμα ερωτευμένος -στο κάτω-κάτω της γραφής τόσοι και τόσοι σοφοί έχουν πει και ξαναπεί ότι ο έρωτας είναι πιο δυνατός/νικάει τον θάνατο.

    Ίσως…

    1. Μακάρι! Πράγματι, δε νιώθει τέτοια ορμή, δεν έχει αυτήν την ανάγκη… Και ίσως είναι τυχερός κανείς που το έζησε μια φορά και αρκείται σε αυτήν, την παντοτινή, που δεν γνωρίζει αποστάσεις και τριβές.

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s