Κόκκινο μπαλόνι

peri_filias.jpg
Μια μέρα θα γράψω για τους φίλους μου. Το θέμα μας, όμως, απόψε είναι το μπαλόνι.

Σου λείπουν οι φίλοι σου τα Σάββατα. Άντε και τις Κυριακές. Ίσως και τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδας. Σίγουρα. Τα βράδια στο νησί, τότε που ξεχνούσε να ξημερώσει και μόνο χαρά ζωγραφιζόταν στα πρόσωπα και στις καρδιές σας. Περί φιλίας ο λόγος. Κάτι δυνατό. Κάτι απαραίτητο. Μα που είναι τόσο μεγάλο και τόσο δικό σου ταυτόχρονα. Όπως η ανάσα. Ξεχνάς ότι αναπνέεις, όμως, αν δεν το κάνεις, δεν γίνεται να ζεις. Όπως το ανοιγόκλειμα των ματιών. Ξεχνάς ότι τα κλείνεις, όμως, κάθε μια στιγμή -τόσο δα μικρή- αποστερείσαι την εικόνα του κόσμου μα αν δεν το κάνεις δε θα μπορείς να βλέπεις. Όπως ο ύπνος. Ξεχνάς ότι κοιμάσαι και τα όσα διαδραματίζονται είναι απλώς ένα όνειρο, μα αυτή είναι η φυσική διαδικασία. Έτσι και η φιλία.

Ούτε και εσείς οι ίδιοι μπορείτε να αποφασίσετε τι είναι αυτό που σας ενώνει. Ούτε σας ενδιαφέρει! Είστε τόσο διαφορετικοί και τόσο όμοιοι ταυτόχρονα. Σαν μέλη αγέλης που ενώ είναι αυτόνομα και ανεξάρτητα σε μεγάλο βαθμό, σέβονται και προστατεύουν τους υπόλοιπους και θα θυσιάζονταν γι’ αυτούς. Αυθεντικά, απλά και ξεκάθαρα. Έτσι επικοινωνείτε. Όπως μόνο οι άντρες ξέρετε. Δε στέκεστε στα ανούσια, προχωράτε στην ουσία. Τα εφήμερα και τα ασήμαντα τα προσπερνάτε, είναι έξω από εσάς.

Μετράς τα αμέτρητα. Μέρες και νύχτες γεμάτες. Από γέλια, από πλάκες, από αγκαλιές και βλέμματα που κάνουν τα λόγια περιττά. Πλάι στη θάλασσα, μυρίζοντας καλοκαίρι. Το κάθε τι έχει νόημα, το μικρό και το μεγάλο, το γλυκό και το πικρό. Μεγαλώνετε μαζί. Θυμάσαι τότε που παιδάκια γνωριστήκατε έναν Αύγουστο σε μια πλατεία παίζοντας με ένα κόκκινο μπαλόνι. Τα χρόνια περνούν και ακόμη -ίσως πιο συχνά ακόμη- φουσκώνετε μπαλόνια φόρο τιμής στην φιλία σας. Κάτι που την απογειώνει και την κάνει να βλέπει τον κόσμο, την ίδια την ζωή από ψηλά.

Όπως το μπαλόνι που βλέπει κανείς να πετάει στον ουρανό και τον κάνει να χαμογελάει, έτσι και η φιλία σας. Κεφάτη, μα αντρίκεια. Ειλικρινής, άμεση, χωρίς φτιασίδια. Οι ιστορίες που έχετε να διηγηθείτε αμέτρητες. Ωστόσο, το πιο μαγευτικό είναι ότι κάθε φορά χτίζετε καινούριες! Δίπλα στο λευκό του κύματος, πίσω από παλιά κάστρα, πάνω από τα γάργαρα νερά του ποταμού, έξω από βιαστικά παρκαρισμένα αυτοκίνητα με θέα την ανατολή.

Θα υπάρξουν πολλές ακόμη φορές, ξανά αμέτρητες. Θυμήσου, μόνο να τραβήξεις το χειρόφρενο… Και αφήστε πολλά μπαλόνια να απογειωθούν στους αιθέρες! Γιατί είναι ωραίο να έχεις τέτοιους φίλους!

Advertisements

3 thoughts on “Κόκκινο μπαλόνι

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s