Το Νου Σου Σάμμερ

tonousousamer.jpgΕδώ και καιρό τα social media μου φωνάζουν, «τονουσουσαμερ», καιρός και εγώ να τα ακούσω.

Το νου μου γιατί εδώ φθινοπωριάζει. Ψιθυρίζουν. Και ξεκινούν:

Τέλος οι ξυπόλητες βόλτες. Οι τσάντες γεμάτες άμμο (όχι, από αυτές θα έχω για όσο καιρό μένω στο Σουόνσι και βολτάρω στην παραλία). Το αντηλιακό που αφήνει λευκές κηλίδες χαράς στο δέρμα. Οι μεγάλες μέρες που μπερδεύονται με τις νύχτες και οι ανατολές που σε βρίσκουν να λικνίζεσαι κοντά στην ακροθαλασσιά. Τα πλοία, με την μυρωδιά αυτήν την γνώριμη, διαφορετική στο λιμάνι, στην ανοιχτή θάλασσα, στις καμπίνες, στο διάδρομο, στο κατάστρωμα, στο αμπάρι που έχεις παρκάρει. «Τέλος;» τους απαντώ.

Με προειδοποιούν και μου λένε:
Τέλος το καλοκαίρι. Με το νησί άσπρο και ντυμένο με τα καλά του να σε υποδέχεται θέλοντας να σε εντυπωσιάσει, να σε ευχαριστήσει, να σε περιποιηθεί, να σε κάνει να το ερωτευθείς ως άλλη ερωμένη. Τα παγωτά και οι γρανίτες που τρώγονται γρήγορα για να μη λιώσουν -πάντα θα λιώνουν. Χθες έτρωγα ένα παγωτό μες στη βροχή, στους 15 βαθμούς και ακόμη έλιωνε. Μα έτσι είναι φτιαγμένα, γι’ αυτό σ’ αρέσουν, μην το ξεχνάς. Αλλά ας συνεχίσουμε: Οι αιώρες τέλος, τα τζιτζίκια και τα εργατικά μυρμήγκια, που ενίοτε γίνονται επιθετικά και ναι μας δαγκώνουν. Τα κουνούπια και τα πετραδάκια μέσα στα πάνινα παπούτσια σου (ναι ακόμη πάνινα τα λέμε, υπάρχει πρόβλημα;). «Τέλος;» τους απαντώ.

Συνεχίζουν σα να θέλουν να μας τρομάξουν:
Τέλος τα πολύχρωμα μαγιώ που στεγνώνουν σε δέκα λεπτά. Το ξενοδοχείο με το πολυτελές/απλό/υγιεινό πρωινό. Και την πισίνα. Και τα στρωμένα κρεβάτια με φρεσκοσιδερωμένα σεντόνια που σε τυλίγουν στη δροσιά τους μετά την τελευταία βουτιά πριν τον απογευματινό ύπνο. Οι πετσέτες απλωμένες να χρωματίζουν την αυλή του εξοχικού σου. Ο καφές με τα πόδια σου να κρέμονται στο λιμάνι. Ή στη βεράντα του σπιτιού σου. Οι κιθάρες, οι εκδρομές, οι παραλίες. Τα κεράκια που ανάβεις το σούρουπο και μυρίζουν βανίλια, ή το αγιόκλημα και το γιασεμί και το νυχτολούλουδο από τις βόλτες σου, ή το μπαλκόνι ή την γειτονιά σου. Τα λευκά σου ρούχα. Τα λουλούδια στα μαλλιά. Τα κοχύλια στην τσέπη σου. Μαζί με το χαρτάκι που σου έγραψε το τηλέφωνό του, γιατί κάποια πράγματα είναι τόσο πιο όμορφα όταν γίνονται με τους παραδοσιακούς τρόπους. «Τέλος;» τους απαντώ.

Τέλος η ξεγνοιασιά; Το κέφι; Τα γέλια; Το φλερτ; Όχι! Τίποτα από αυτά δεν τελειώνει. Το καλοκαίρι ζει εδώ. Και ό,τι μας αρέσει το μεταφέρουμε σε άλλες εποχές. Κι όπως έχουμε ξαναπεί, το μυστικό με κάθε τι ωραίο είναι να μας δίνεται τόσο όσο… Τόσο όσο να το απολαμβάνουμε αλλά και να μην το βαριόμαστε. Έτσι και με το καλοκαιράκι. Τρεις μήνες είναι (;) αρκετοί για να το αναλογιζόμαστε τον υπόλοιπο χρόνο, κάνοντας όνειρα και σχέδια για το επόμενο.

Σε πληροφορώ είμαι τόσο ανανεωμένη και δροσισμένη, τόσο χαρούμενη για το φετινό καλοκαίρι -όπως κάθε χρόνο!- που νιώθω έτοιμη να το αποχαιρετήσω. Σε μια δυο άντε τρεις εβδομάδες, μη βιάζεσαι. Αφού ξέρεις, δεν είμαι καλή στα αντίο, δικαιολόγησέ με!

Και μην μου λες αυθάδικα τονουσουσαμερ… Γιατί Σάμμερ είμαι και ό,τι θέλω κάνω.
Γι’ αυτό θα γιορτάζω το καλοκαίρι μου όλον τον χρόνο. Αμέ.

Advertisements

2 thoughts on “Το Νου Σου Σάμμερ

  1. Το καλοκαίρι το έχουμε πρώτα απ’ όλα,πάνω απ’ όλα μέσα μας!Κι εσύ το έχεις μέσα σου εκατό τα εκατό.
    Νομίζω,πως κάθε φορά που θα με χτυπάει στο πρόσωπο ο παγωμένος βαρδάρης στη Θεσσαλονίκη και θα μου λείπει το καλοκαίρι για λίγα έστω λεπτά,γιατί ναι μεν το λατρεύω το καλοκαίρι,αλλά κάθε εποχή έχει τη χάρη της,θα διαβάζω αυτό το άρθρο.Κρύβει μέσα του κάθε καλοκαιριάτικο δευτερόλεπτο.
    Κι όπως λες.Ό,τι αγαπάμε,ό,τι μας αρέσει δεν το περιορίζουμε στους τρεις μήνες του καλοκαιριού.Του επιβάλλουμε να επιβιώσει και το φθινόπωρο,να ζήσει και το χειμώνα,ν’ ανθίσει και την άνοιξη!Και επιβιώνει αν εμείς του δίνουμε τροφή.
    Το καλοκαίρι βρίσκεται παντού και πάντα.Ακόμα και κάτω απ’ τα πουλόβερ μας.

    1. Τι ωραία που τα λες 🙂 Σίγουρα βρίσκεται κάτω από το πουλόβερ μας! Σε ευχαριστώ για το πέρασμα και για τις σκέψεις σου που μοιράστηκες! Και εσύ φέτος το καλοκαίρι το ζωγράφισες πολύ περιγραφικά τόσο ζωντανό και δροσερό στις αναρτήσεις σου!

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s