Το ταξίδι μου στην Άνδρο. Μέρος Πρώτο. Στο δρόμο, δηλαδή στη θάλασσα.

rafina andros

Ο ήλιος να ανατέλει, μια αγκαλιά σφιχτή για αντίο και εσύ να τρέχεις να επιβιβαστείς στο πλοίο. Τρεις άγνωστοι -με τα μπισκότα βρώμης που μοιράζονται μαζί σου- που μέσα σε δυο ώρες στο κατάστρωμα γίνεστε φίλοι.  Ο χρόνος να κυλάει τόσο γρήγορα όσο ποτέ. Αφήνεις τη Ραφήνα πίσω σου. Και πλησιάζεις. Ιστορίες, σχέδια, αναμνήσεις και ηρεμία με τους γλάρους να σας ακολουθούν. Εσύ όσο πιο κοντά στην πλώρη γίνεται και το Κάβο Ντόρο να σε φυσάει ανακοινώνοντας την αφιξή σου στο νησί. Τα γυαλιά σου να γεμίζουν αλμύρα και τα μαλλιά σου να ανεμίζουν με χαρά. Το φουλάρι που φοράς γιατί έχει ακόμη δροσιά ενώ ο ήλιος βάφει τις πρώτες καλοκαιρινές φακίδες σου, γιατί, είπαμε, εδώ είναι πάντα καλοκαίρι.

Η ανακοίνωση σε ελληνικά και ελληνικά-αγγλικά που σε καλεί να αδράξεις τη βαλίτσα σου και να κατέβεις. Κουτρουβαλάς βιαστικά τις σταματημένες κυλιώμενες και γελάς μόνη σου. Εκεί, ανάμεσα σε γιαγιάδες και παιδάκια, σκύλους και σκυλάκια, σε νεαρούς αγουροξυπνημένους και φαντάρους που επιστρέφουν από τη μαμά πατρίδα στην μαμά και στην πατρίδα, μυρίζεις το λιμάνι και ακούς τον ήχο της προπέλας που προσεγγίζει το ντόκο. Η μπουκαπόρτα ανοίγει σιγά σιγά και εσύ κοιτάς τον ουρανό. Ώστε έτσι φαντάζει ο ουρανός στο Γαύριο… Ανυπομονείς. Για να πατήσεις το πόδι σου στην εξοχή, για να δεις όσους σε περιμένουν, για να ξεκουραστείς, να διασκεδάσεις, να λιαστείς και να ηρεμήσεις. Έφτασες.

Αναρωτιέσαι αν και πώς θα βρεις το δρόμο σου για τις Στενιές, τώρα που οι φίλοι σου κοιμούνται… Η περιπέτεια ξεκινά. Και δεν έχεις ούτε χάρτη, ούτε πυξίδα, μόνο την καλή σου διάθεση και τις βιαστικές οδηγίες που σου έδωσαν γελώντας από το τηλέφωνο λίγο αφού χάραξε. Όμως κανείς ταξιδιώτης δε φοβάται, έτσι κατευθύνεσαι προς τα πράσινα λεωφορεία ζητώντας απαντήσεις και οδηγίες. Οι ξενιτεμένοι φίλοι που επέστρεψαν, οι άλλοι φίλοι σου που δεν έχεις γνωρίσει ακόμη μα είναι σα να τους ξέρεις, ο φάρος, οι βόλτες, η λιακάδα, το βολάκι Άνδρου, η φρουτάλια, τα λουκάνικα με πράσο (ναι πεινάς λίγο), το ντόπιο τσίπουρο, ο Αφανής Ναύτης, τα μάσκουλα, τα πυροτεχνήματα, το μουσείο Γουλανδρή, οι ρεματιές, η Χώρα, τα πλακόστρωτα σε περιμένουν. Η Άνδρος είναι στα πόδια σου σε καλεί να την ξεψαχνίσεις, να την απολαύσεις, να την ανακαλύψεις. Έτοιμη να την γνωρίσεις με άλλη ματιά.

Θα τα καταφέρεις; Ναι! Φυσικά. Θα τα καταφέρεις!

*Διάβασε και το Δεύτερο Μέρος

3 thoughts on “Το ταξίδι μου στην Άνδρο. Μέρος Πρώτο. Στο δρόμο, δηλαδή στη θάλασσα.

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s