Γνώρισε την Χριστίνα από το Oh my deer σε 9+1 απαντήσεις!

Τρεις αδελφές, ένα μπλογκ, πολλά γλυκά, υπέροχες φωτογραφίες, τρία άρθρα για να γνωρίσετε και τις τρεις. Τώρα είναι σειρά της Χριστίνας από το Oh my deer, μετά την συνέντευξη της Σοφίας, στο δεύτερο από τα τρία άρθρα αφιέρωμα στα κορίτσια του μπλογκ!

Η μικρή αδελφή, η επικοινωνιακή, η ναζιάρα, η ενθουσιώδης Χριστίνα, με την παιδική ορμή της και την διάθεση για παιχνίδι, τα οργανωτικά της journals, την αγάπη της για την κίνηση και την δημιουργία και την περιπέτεια.

Η Χριστίνα θα θέλει στην συντροφιά σου αν είσαι κάποιος που ξεδιπλώνει απαντήσεις και θεωρίες εκεί που δεν το περιμένετε, αν γελάς και είσαι χαρούμενος, αν ψάχνεις την περιπέτεια και έτσι το δοχείο της ικανοποίησης και ευχαρίστησης που βρίσκεται μέσα σας, γεμίζει μέχρι το χείλος. Ή αλλιώς, όπως πολύ ωραία μας είπε, αν έχεις επιθυμία για περπάτημα στη φύση, για παρατήρηση του ηλιοβασιλέματος, για παγωτό στο χέρι, για τρέξιμο στο γήπεδο, για πεζοπορίες, για σπιτικά μαγειρέματα είναι αυτά που δημιουργούν την «τέλεια ατμόσφαιρα ευτυχίας». Πόσο μ’ άρεσε αυτό!

Το Oh my deer, ήταν από τα πρώτα μπλογκ που διάβαζα κάπου πίσω στο 2014 (είχε ξεκινήσει το 2013 μα το ανακάλυψα λίγο αργότερα!). Πολλές συνταγές, απίστευτες φωτογραφίες. Θυμάμαι χαρακτηριστικά από τις πρώτες μου επισκέψεις μια φωτογραφία με πράσινα σταράκια (να την βρήκα!) και την αίσθηση ενός ιστότοπου που ανέδυε φαντασία, δημιουργία, ιδιαιτερότητα, φροντισμένου, επαγγελματικού. Ένας χώρος δροσερός με την αισθητική του τόσο φωτογραφικά όσο και στα κείμενα να σε ελκύει και να σε μεταφέρει. Από τότε είμαι θαμώνας του Oh my deer και το βλέπω να εξελίσσεται μαζί με τα κορίτσια! Έτσι, οι τρεις δημιουργοί πίσω από το μπλογκ, θα απαντήσουν για να τις γνωρίσετε τις ίδιες ερωτήσεις δίνοντας, όμως τις διαφορετικές 9+1 απαντήσεις τους!

Αρκετά, όμως, όπως σου υποσχέθηκα, σήμερα γνώρισε την Χριστίνα από το Oh my deer σε 9+1 απαντήσεις!

oh my deer blog christina.jpg

Φωτογραφία από την αδερφή μου Σοφία

«Γεια σας δημιουργικές ψυχές εκεί έξω». Εγώ είμαι το τρίτο αδερφάκι, το μικρό (21 χρονών παρακαλώ) ή όπως με αποκαλούσε και εξακολουθεί να με αποκαλεί η μαμά μου για μυστήριους –ακόμα– λόγους , το «μπρικοφλύτζανο». Εμένα , λοιπόν, που με βλέπετε, εκεί–εκεί στη φωτογραφία, μου αρέσει να δημιουργώ. Αυτό! Μια λέξη που με χαρακτηρίζει απόλυτα. Δημιουργώ με το να γράφω ιστορίες γεμάτες μεταφορές που σε ταξιδεύουν σε κόσμους φαντασίας,  να γράφω τα βράδια στο ημερολόγιό μου για τα μηνύματα που έλαβα τη μέρα εκείνη για τη ζωή (φιλοσοφίες), να ζωγραφίζω πορταίτα αλά manga art και να κάνω κολάζ στο art journal μου με μικρούς χάρτινους και μη θησαυρούς όπως εισιτήρια, αποδείξεις, περιτυλίγματα, καπάκια, ξύσματα από μολύβια και πολλά άλλα (εδώ να σημειώσω πως αυτούς τους θησαυρούς κάποιοι τα αποκαλούν «σκουπιδάκια», αλλά όχι δεν θα πληγώσω έτσι τα μικρά μου αναμνηστικά διαμάντια). Προς ενημέρωση, έχω για κάθε περίσταση και από ένα journal, συνολικά έχω περίπου 7 journals την παρούσα στιγμή.  Δημιουργώ ακόμη με το να επικοινωνώ (ή αλλιώς να μιλάω ακατάπαυστα δίχως τελεία) με τα αγαπημένα μου άτομα και να βγάζω πάλι φιλοσοφικά μηνύματα για τη ζωή από τις συζητήσεις μας (μου δίνουν τόση δύναμη αυτά τα μηνύματα).

Ένας ακόμη χώρος που διοχετεύω τη δημιουργικότητα και ενέργεια μου είναι η τέχνη του χορού ή της κίνησης γενικότερα. Μ΄αρέσει πιο πολύ να αναφέρομαι στο χορό ως κίνηση, στ΄αυτιά μου ηχεί καλύτερα! Δημιουργώ διάφορα κύματα και ρεύματα με το σώμα μου, που αν τα ενώσεις φτιάχνουν μια πανέμορφη γήινη χορογραφία. Γήινη γιατί έχει μια ενεργειακή μαλακότητα, μια ένταση και κρούση, μια ιστορία και έναν σωρό συναισθημάτων. Σε αυτό βοηθάει φυσικά και η γιόγκα. Το να στρετσάρω το σώμα μου σε πνευματικούς, ενεργειακούς ρυθμούς είναι η πιο όμορφη κίνηση. Και εδώ σημειώστε: «Όταν κάνεις ανοίγματα και νιώθεις το κεφάλι σου και το στήθος σου να ενώνεται με τα γόνατά σου, νιώθεις σαν να μην υπάρχουν όρια.». Τέλος, δημιουργώ με το να παρατηρώ και να παγώνω τις στιγμές! Πιστεύω είναι η καλύτερη δύναμη του ανθρώπου η παρατήρηση και το «πάγωμα» των στιγμών. Έτσι δημιουργείς πιο έντονες αναμνήσεις και εκφράζεις και ευγνωμοσύνη γι’ αυτά που έχεις την τιμή να βιώνεις θετικά και αρνητικά.

Στο Blog, βάζω τις δημιουργικές, φανταστικές μου πινελιές, κρατάω βαριά κέικ στο ένα χέρι και προσπαθώ να ποζάρω δίχως να φαίνεται πως ο καρπός μου κοντεύει να σπάσει και επίσης απολαμβάνω τις πιο δημιουργικές και αστείες στιγμές με τις αδερφές μου. Αναμένω τη στιγμή που θα έχουμε έναν δικό μας χώρο-studio που θα δουλεύουμε πάνω σε όλα αυτά τα creative projects που περιμένουν στη σειρά στα μυαλά μας για να παρουσιαστούν.

-Τρία πράγματα που δε λείπουν από την κουζίνα σου.

Από τη κουζίνα μας δε λείπουν ποτέ τα αλευρώματα στο τραπέζι, οι στοίβες με τα μπολάκια από τα γλυκά που φτιάχνουμε συνεχώς. Σε αυτό μπορεί να συμφωνήσει και η υπομονετική μητέρα μας!

Να πω πως υλικά όπως αυγά, αλεύρι, κακάο, γάλα, βανίλιες είναι must have στο δικό μας σπίτι, από τα πρώτα πράγματα που σβήνονται στη λίστα με τα ψώνια μας.

Αλλά σε στιγμές λιγούρας, που δεν έχουμε την δύναμη να ξεκινήσουμε το «μαγείρεμα», υπάρχουν κάποια μυστικά κρησφύγετα-στο ράφι με τις κούπες πίσω από τα φλυτζανάκια (Σσσςςςς) – στα οποία περιμένουν συνήθως τρεις ΙΟΝ κλασσικές σοκοφρέτες κάθε εβδομάδα να φαγωθούν απο εμάς.

-Τρεις αλήθειες για το πώς είναι να μεγαλώνουν μαζί τρεις αδελφές.

Αχμ , κρυφοκοιτάω λίγο τις απαντήσεις που έδωσε η αδερφή μου η Σοφία σε αυτό λίγο! Ναι, αυτό είναι ένα τα πολλά καλά του να μεγαλώνεις να πω με δύο μεγαλύτερες αδερφές. Έχω μπροστά μου δύο τέτοια δημιουργικά πρότυπα, που από τότε που με θυμάμαι, φιλοδοξούσα να «κρυφοκοιτάξω» , να πάρω κάτι και από τις δύο.

Δεύτερον, φυσικά και είναι πλεονέκτημα το ότι είμαστε τρια κορίτσια και έχω την δυνατότητα κάθε φορά που νιώθω ανασφάλεια γι’ αυτό που φοράω, να ξετρυπώνω στην ντουλάπα μας και τσουπ να «δανείζομαι» κανένα – δύο ρουχαλάκια ανάγκης. Πάντα βεβαίως με τη συναίνεση των αδερφών μου (ΠΟΤΕ!).

Η μεγαλύτερη αλήθεια απ’ όλες είναι φυσικά τα τσιρίγματα και τα «ψευδομαλώματα» που υπάρχουν μεταξύ μας. Αν κάποιος πάγωνε τις στιγμές που μαλώνουμε εγώ και οι αδερφές μου και τις παρατηρούσε , θα γελούσε κάθε φορά γιατί φυσικά όλες αυτές οι στιγμές τελειώνουν με την μοναδική, αξιαγάπητη φράση της σοφής και φιλεύσπλαχνης Ευγενίας (της μεγαλύτερης):  «Συγγνώμη που σας φώναξα, εγώ σας αγαπάω, δε θέλω να μαλώνουμε. Άντε άλλα παιδάκια δεν έχουν αδερφάκια!». Και όλες ξεσπάμε σε γέλια δακρύων. Όσο χρονών κι αν είμαστε πιστεύω πάντα για γελοία πράγματα θα μαλώνουμε και πάντα έτσι σαν μικρά παιδιά θα κλείνουμε κάθε «μάχη».

-Τρεις στόχοι για το καλοκαίρι.

Είμαι από αυτά τα άτομα που η λέξη «στόχος» σημαίνει à bullet journal, εκεί γράφω κάθε στόχο που έχω ακόμα και για τη μέρα που έρχεται!

-Θέλω να έχω καταφέρει να διαβάσω δέκα βιβλία μέχρι το τέλος του καλοκαιριού. Έχω ήδη βάλει στο λογαριασμό μου στο goodreads μια δοκιμασία να διαβάσω 30 βιβλία μέχρι το τέλος του χρόνου. Πιστεύω ότι τα βιβλία ανοίγουν πολλές πόρτες εκεί που δεν υπήρχαν. Αν σκεφτούμε τη ζωή σαν ένα χολ, τα βιβλία έρχονται και χτίζουν πόρτες και παράθυρα εκεί που δεν υπήρχαν και μπαμ έρχεται το άπλετο φως !

-Κάτι άλλο: να έχω ολοκληρώσει τις δοκιμασίες που έχω στο to do list μου όσον αφορά μια μικρή εκπαίδευση στον κόσμο της Yoga και του διαλογισμού. Θέλω να έρθω ουσιαστικά σε επαφή με τον εσωτερικό μου κόσμο και τις διάφορες διασυνδέσεις που γίνονται μέσα μου.

-Τέλος, να έχουμε ξεκινήσει όλα τα νέα προτζεκτς που ετοιμάζουμε με τις αδερφές μου, ένα εξ αυτών το μικρό μας δημιουργικό μαγαζάκι καθώς και κάτι άλλο που έχει σχέση με μια πανέμορφη τέχνη (!) . Το να ετοιμάζεις διάφορα προτζεκτ με άτομα που αγαπάς σε γεμίζει και σε εξελίσσει ως άτομο.

-Επιπλέον στοιχείο.

Δύο πράγματα που κάνουν μπαμ σε μένα μόλις κάποιος επιχειρήσει να μου απευθύνει το λόγο :

1) μιλάω ακατάπαυστα δίχως τελεία και δίχως συνοχή τις περισσότερες φορές και με έναν παιδικό ενθουσιασμό για τα πάντα ακόμα και τα φαινομενικά ασήμαντα. Έχω πιάσει τον εαυτό μου απειροελάχιστες φορές (!)  να βάζω συνέχεια παρενθέσεις σε κάθε συζήτηση που έχω και στο τέλος να έχω ξεχάσει το αρχικό θέμα συζήτησης. Εγώ αυτό το λέω «flight of ideas», κάτι κακό για τις γραπτές εξετάσεις. Στην Τρίτη λυκείου, στο μάθημα της νεοελληνικης γλώσσας το κουτελό μου έγραφε «ΜΑΚΡΟΠΕΡΙΟΔΟΣ ΛΟΓΟΣ». Μια προσθήκη στον μακροπερίοδο λόγο θα έλεγα πως είναι η ικανότητά μου να εφευρίσκω μοναδικές, δικές μου λέξεις από το πουθενά, είναι μια δύναμη που έχω! Ποτέ δεν θα κατάφερω να το διώξω και δε θέλω να σου πω την αλήθεια, πλέον με χαρακτηρίζει. Επίσης, αυτό το «μίλημα» ισχύει τόσο για τους ανθρώπους όσο και για τα ζωάκια, γατούλες και σκυλάκια, με τα περισσότερα από τα οποία πιάνω συζήτηση στο δρόμο όταν τα βλέπω (ένα μικρό γεια σου στην πανέμορφη προσωπικότητα που κρύβεται πίσω από τα ματάκια τους ).

2) οι δύο τελίτσες κάτω από τα μάτια μου! Εδώ και εναμισι χρόνο που τις κάνω (hello eyeliner) αποτελούν αφορμή συζήτησης μεταξύ εμού και άγνωστων ανθρώπων σε καφέ, σε μπυραρία, στη σχολή, στη δουλειά, σε μαγαζιά κλπ. Είναι κάτι μοναδικό, που με ολοκληρώνει. Μ’ αρέσει να ζωγραφίζω περίεργα σχέδια και σχήματα, γιατί λοιπόν να μην το κάνω και στο πρόσωπό μου; Και να λοιπόν το κάνω! Είναι το θαυμαστικό μου!

Ευχαριστούμε πολύ την Χριστίνα με τις 9+1 απαντήσεις της και αν θες να δεις το πρώτο μέρος και τις απαντήσεις της Σοφίας κλικ εδώ! Την επόμενη εβδομάδα, μείνετε συντονισμένοι, έρχεται το τελευταίο μέρος για να γνωρίσεις και το μεγαλύτερο από τα ελαφάκια, την Ευγενία!

Advertisements

One thought on “Γνώρισε την Χριστίνα από το Oh my deer σε 9+1 απαντήσεις!

Let me hear your voice! Η γνώμη σου Εδώ έχει αξία!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s