Γνώρισε την Κριστιάνα Λάλου σε 9+1 απαντήσεις!

Εβδομάδα μπαίνει, εβδομάδα βγαίνει και εμείς εδώ όπως κάθε Τρίτη, έχουμε συνέντευξη σήμερα! Γνώρισε την Κριστιάνα Λάλου σε 9+1 απαντήσεις! Η Κριστιάνα, πολυγραφότατη, πολλών ενδιαφερόντων και πολυγλωσσότατη (ναι, ξέρουμε, δεν υπάρχει αυτή η λέξη), ψάχνεται, καταπιάνεται με πολλά και είναι η κινητήριος δύναμη του Fliqped (τώρα και σε έντυπη μορφή θα βρεις το όγδοο τεύχος εδώ και τα επόμενα εδώ!).

Σημείωση: Όπως και στο προηγούμενο αφιέρωμα με τα κορίτσια του Oh My Deer, έτσι και εδώ, οι δυο φίλες – συνεργάτιδες του Fliqped διάλεξαν να απαντήσουν τις ίδιες ερωτήσεις για να τις γνωρίσεις και τις δύο μέσα από τις διαφορετικές τους (ή και όχι;) απαντήσεις! Την προηγούμενη εβδομάδα μας έδωσε τις 9+1 απαντήσεις της η Μιμίκα Μιχοπούλου, στο πρώτο μέρος αφιέρωμα στα κορίτσια του Fliqped. Το διάβασες;

Kristina Lalou Fliqped

Το όνομά μου είναι σύμπτυξη των ονομάτων των γονιών μου, εξ’ου και το Κριστιάνα.
Είμαι Ravenclaw, INFP και Δράκος στο κινέζικο (όλα σοβαρές πληροφορίες), θεωρητικά πολύγλωσση και πρακτικά awkward. Έχω ασχοληθεί με την ιστορία τέχνης, την μουσική, με το θέατρο και την ψυχολογία που τα σπούδαζα κιόλας. Τα γλωσσολογικά σαν χόμπι και τις ξένες γλώσσες. Αλλά η μεγάλη μου αγάπη ήταν πάντα το γράψιμο.
Είμαι η Editor του Fliqped και το ξεκίνησα το καλοκαίρι του 2015, μαζί με ένα μικρό στρατό από δημιουργικούς φίλους. Το creative άλλο μου μισό και πολύ κοντινός μου άνθρωπος, είναι η Μιμίκα, η designer του Fliqped, χωρίς την οποία δεν μπορώ να φανταστώ να δουλεύω σε οτιδήποτε στο μέλλον.

-Τρία μέρη στα οποία ονειρεύεσαι να πας.

  1. Αγία Πετρούπολη. Γιατί λατρεύω την Ρωσία και θέλω απελπισμένα να γυρίσω το Hermitage και να χαθώ μέσα για ώρες. Να πάω το φθινόπωρο, δηλαδή στο ψοφόκρυο και να κυκλοφορώ τυλιγμένη με κασκόλ, σκούφο, γάντια και βαρύ παλτό. Να το ζήσω δηλαδή σαν τις ηρωίδες των Ρώσων συγγραφέων που διάβαζα μεγαλώνοντας. Κατά προτίμηση χωρίς να με πατήσει το τρένο αλά Άννα Καρένινα.
  2. Τόκυο. Γιατί αγαπώ τις αντιθέσεις της Ιαπωνίας. Από το μίνιμαλ στο πολύ εκκεντρικό και το εξτρίμ. Από την ηρεμία και το κομψό, στο απόλυτο κιτς και το χάος. Αν μπορούσα να επιλέξω μέρος να ζήσω για μια πενταετία, θα ήταν το Τόκυο. Βόλτα με ποδήλατα, σούσι και ράμεν,Harajuku και Ghibli theme park. Ιδανικό μέρος για μια διδυμίνα.
  3. Σεούλ. Για τα καλλυντικά. Οκ και για τοstreet food. Αλλά κυρίως για τα κορεάτικα καλλυντικά, τα οποία είναι τα καλύτερα του κόσμου και πολύ cost effective. Επίσης για να εξασκήσω τα πολύ κακά κορεάτικα που μιλάω. Τέλος για το fashion week τους. Ένα οποιοδήποτε, είναι όλα το ίδιο καταπληκτικά.

-Τρεις φόβοι και πώς τους ξεπέρασες.

  1. Φοβόμουν τα σκυλιά. Τραγικά πολύ. Δεν πλησίαζα ούτε κουτάβι. Τον ξεπέρασα τον φόβο γιατί ήρθε η Κοραλία στο σπίτι. Ένα κακομαθημένο, μα αξιολάτρευτο border collie και τα ξεπέρασα όλα αμέσως. Μετά ήρθε και η Ματίλντα. Και πλέον θέλω όλα τα σκυλιά του κόσμου σπίτι μου. Και τα δικά σας, ναι, φέρτε τα μου.
  2.  Ο φόβος της αποτυχίας. Δεν λες ότι το ξεπέρασα αλλά πλέον κοιτάω να προσπαθήσω όσες φορές μπορώ κάτι πριν τα παρατήσω. Μέχρι πριν δυο χρόνια δεν έκανα τίποτα για να μην αποτύχω. Αποθρασύνθηκα όμως και εγώ κάποια στιγμή, γιατί έβλεπα τον κόσμο γύρω μου να κάνει ότι του κατέβει άφοβα. Λέω και εγώ μωρέ, σιγά πια! Η αποτυχία είναι θετικό τελικά. Είναι μάλλον γενναιότητα.
  3. Ήμουν πολύ σοβαροφανής και δεν έδειχνα την αγάπη μου και πολύ. Πλέον τα δείχνω όλα και νιώθω πιο ελεύθερη. Σταμάτησα να φοβάμαι ότι δεν θα αγαπηθώ. Ευτυχώς η ανταπόκριση ήταν αυτή που θα ήθελα. Δείχτε συναισθήματα!

-Τρία σχέδια που δεν έχεις βάλει ακόμη σε εφαρμογή μα θα μπουν σύντομα.

  1. Να πάρω κάτι πτυχία γλωσσών που έχω αφήσει στη μέση και έχω τύψεις.
  2. Να πάω ένα μικρό τουρ σε όλους μου τους φίλους που μένουν Ευρώπη και μου φωνάζουν να πάω πολύ καιρό. Αυτό ελπίζω να γίνει μέχρι τον Δεκέμβριο. Ας προσευχηθούμε λοιπόν όλοι μαζί…
  3. Τέλος, να γίνει το περιοδικό αυτό που έχουμε οραματιστεί μαζί με την υπόλοιπη ομάδα και να μην είναι pro bono πια, αλλά να πληρωνόμαστε όλοι για την δουλειά μας. Θεωρώ σχεδόν εγκληματικό να έχει μια επιχείρηση έσοδα και να μην πληρώνει τους συνεργάτες της, κάτι που πλέον έχει γίνει σχεδόν νόρμα παγκοσμίως, ειδικά στον κλάδο μας.

-Επιπλέον στοιχείο.

Fun facts: Έχω δυο σκυλίτσες που αγαπώ άπειρα, την Κοραλία (από το Coraline του Neil Gaiman) και την Ματίλντα (από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Roald Dahl).
Έχω αδυναμία στην βροχή, το φθινόπωρο, τις κόκκινες ομπρέλες, τα puns, τα μακαρόν του Laduree, τους στίχους του Dylan και του Cohen.

Ευχαριστούμε πολύ τα κορίτσια του Fliqped, την Κριστιάνα και την Μιμίκα που ήταν κοντά μας! Αν και εσείς θέλετε να διασκεδάσουμε το καλοκαίρι, να διασκεδάσετε με τις ερωτήσεις μας και να μας διασκεδάσετε με τις απαντήσεις μας στείλτε μας στα διαδικτυακά κανάλια για θα οργανώσουμε συνεντευξούλα!

Γνώρισε την Μιμίκα Μιχοπούλου σε 9+1 απαντήσεις

Μιμίκα Μιχοπούλου

Στην αγαπημένη μας στήλη, σήμερα γνώρισε την Μιμίκα Μιχοπούλου σε 9+1 απαντήσεις! Ένα κορίτσι δημιουργικό, ανήσυχο, που αγαπά την τέχνη και το αποτυπώνει, το κάνει βίωμα μέσα από τις σελίδες του Fliqped (τώρα και σε έντυπη μορφή θα βρεις το όγδοο τεύχος εδώ και τα επόμενα εδώ!). Μας μιλά για το slow living, για την ιαπωνική «ανεπιτήδευτη τάξη», τι ακριβής έκφραση, για την αυτοεκτίμηση και την έκθεση και για σχέδια που μπαίνουν σε εφαρμογή! Κάπου εδώ σταματώ και αφήνω την Μιμίκα να σου μιλήσει για να την γνωρίσεις!

Σημείωση: Όπως και στο προηγούμενο αφιέρωμα με τα κορίτσια του Oh My Deer, έτσι και εδώ, οι δυο φίλες – συνεργάτιδες του Flipqed διάλεξαν να απαντήσουν τις ίδιες ερωτήσεις για να τις γνωρίσεις και τις δύο μέσα από τις διαφορετικές τους (ή και όχι;) απαντήσεις! Την επόμενη εβδομάδα η Κριστιάνα Λάλου, στο δεύτερο μέρος αφιέρωμα στα κορίτσια του Fliqped.

Mimika Mixopoulou Fliqped

credits: Vasilis Nikolopoulos

Είμαι η Μιμίκα, αλλά ακούω σε όλες τις παραλλαγές του ονόματός μου ( Μίκα, Μίκη, Μάικα, -οι φίλοι μου πειραματίζονται συνεχώς). Σπούδασα αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων αλλά ποτέ δεν μπόρεσα να μείνω μόνο σε ένα αντικείμενο. Αγαπώ την φωτογραφία, την γραφιστική, την τυπογραφία, την σκηνογραφία και το storytelling μέσω διάφορων concepts. Μόνο πρόσφατα έμαθα πως τα παραπάνω συμπυκνώνονται στο λεγόμενο creative-art direction. Ανέλαβα μάλιστα τον συγκεκριμένο ρόλο για το περιοδικό Fliqped μετά από πρόταση της Κριστιάνας, συνεργάτιδος και αγαπημένης φίλης.
Δεν κατάλαβα πολύ καλά πώς συνέβη, απλά δέχτηκα όταν μου είπε πως ήταν ένα όνειρό της που ήθελε να κάνει πραγματικότητα. Κάπως έτσι, δύο σχεδόν χρόνια μετά, προσπαθούμε να δείξουμε στο ελληνικό κοινό πώς η επιστροφή σε πιο “αργά”, πιο ποιοτικά αναγνώσματα και κατ’επέκταση η επιστροφή σε μια πιο “αργή”, πιο ποιοτική ζωή είναι μονόδρομος.
Με χαρά μου βλέπω πως το κίνημα του slow living παγκόσμια βρίσκει ολοένα και περισσότερους οπαδούς.
Είμαι περήφανη που το Fliqped είναι κομμάτι αυτής της κουλτούρας.
Το καλοκαίρι το παίρνω μαζί μου όλο τον χρόνο γιατί το χρειάζομαι συχνά πυκνά όταν τα πράγματα γίνονται πιο βροχερά και σκοτεινά. Μου θυμίζει πως ό,τι κι αν γίνει, στο τέλος υπάρχει φως και θάλασσα και καθαρός ουρανός!

-Τρία μέρη στα οποία ονειρεύεσαι να πας.

1. Στο Περού. Φαντάζομαι οροπέδια και φυτεμένες βαθμίδες και άγρια βουνά με χρώματα που δεν έχω ξαναδεί. Υλικά και υφές και γεύσεις με τις οποίες δεν έχω ξαναδουλέψει. Τώρα που κοιτάζω τα παραπάνω, δεν ξέρω αν τελικά είναι το μέρος που με γοητεύει η οτιδήποτε νέο εκεί έξω.

2. Ιαπωνία. Είναι το υπέρτατο κλισέ. Όποιος έχει ασχοληθεί κάποια έστω περίοδο της ζωής του με αρχιτεκτονική, έχει στα σχέδια του σίγουρα ένα ταξίδι στην Ιαπωνία. Η τέχνη, η μαγειρική, η αρχιτεκτονική, όλα μοιάζουν μελετημένα έως την τελευταία λεπτομέρεια. Με ελκύει αυτή η ανεπιτήδευτη τάξη.

3. Στο απέραντο, καταπράσινο λιβάδι με τα πεφταστέρια του Howl, από το Howls moving castle.
Θα μπορούσα να μένω για πάντα στο καλυβάκι του και να μιλάμε κοιτάζοντας τον ουρανό ξαπλωμένοι στο χορτάρι. Ναι, είναι ένας χαρακτήρας που ερωτεύομαι ξανά και ξανά.

-Τρεις φόβοι και πώς τους ξεπέρασες.

1. Το να αγαπώ πρώτα τον εαυτό μου. Είναι ένας μεγάλος μου φόβος, το να φανώ εγωκεντρική, να μην δίνει προτεραιότητα στους άλλους. Δεν τον έχω ξεπεράσει ακόμη αλλά αρχίζω να αποδέχομαι πως δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να με φροντίζω και να λέω που και που όχι.

2. Το να εκτεθώ. Σε επαγγελματικό επίπεδο το να τολμήσεις να κάνεις κάτι που αγαπάς κόντρα σε όσα σου λένε οι άλλοι για σταθερότητα (τί είναι αυτό;), οχτάωρο και συντάξεις. Ανέκαθεν επέμενα στο να κάνω κάτι δικό μου, ή με συνεργάτες που εκτιμώ και σέβομαι. Νιώθω τυχερή που το έχω βρει αυτό με το Fliqped.

3. Η στασιμότητα. Ο μεγαλύτερος φόβος από όλους. Η αιτία που με βγάζω συχνά και με το ζόρι εκτός comfort zone. Δεν νομίζω πως ξεπερνιέται ποτέ, όμως τον ξορκίζω με το να ονειρεύομαι και να κάνω κάθε μέρα από ένα βήμα που θα με φέρει πιο κοντά σε αυτό που βλέπω ως μελλοντικό εαυτό μου.

-Τρία σχέδια που δεν έχεις βάλει ακόμη σε εφαρμογή μα θα μπουν σύντομα.

1. Πρέπει να διαλέξω μόνο τρία ε! Αρχικά να κάνω ένα ταξίδι στο εξωτερικό. Θα γίνει άμεσα. Πριν από τα γενέθλιά μου το Φθινόπωρο. Δεν ξέρω γιατί έχω πάθει τέτοια εμμονή αλλά όταν ταξιδεύω, νιώθω ζωντανή.

2. Να εξελίξω τις ικανότητές μου και τις γνώσεις μου πάνω στην γραφιστική, οτιδήποτε έχει να κάνει με το έντυπο και την οπτικοποίηση. Θέλω να παρακολουθήσω κάποια workshops από Σεπτέμβρη και ανυπομονώ.

3. Να καταφέρουμε μαζί με την υπόλοιπη ομάδα του Fliqped να γινόμαστε καλύτεροι σε κάθε τεύχος. Αυτό το τελευταίο έχει ήδη μπει σε εφαρμογή.

Ευχαριστούμε πολύ πολύ την Μιμίκα Μιχοπούλου που μοιράστηκε μαζί μας τις 9+1 απαντήσεις της! Την επόμενη εβδομάδα σειρά έχει το άλλο κορίτσι του Flipqed η Κριστιάνα Λάλου.

Και θυμήσου, αν θες κι εσύ να μας επισκεφθείς, και να απαντήσεις στο δικό μας καλοκαιρινό λεύκωμα, δεν έχεις παρά να μας στείλεις μήνυμα στα σόσιαλ μήδια!

Σπιτικά Μπισκότα Digestive

Τα μπισκότα Digestive έχουν χαρακτηριστική γεύση και αποτελούν ιδανική βάση για πολλά γλυκά και τον κατάλληλο σύντροφο για τσάι ή για ένα ποτήρι γάλα. Είναι τα πιο πετυχημένα μπισκότα στην βρετανική ιστορία, και για του λόγου το αληθές, δες την ιστορία τους εδώ. Έχοντας διαβάσει πολλές συνταγές (ελληνικές και ξένες, έχουμε και αντίστοιχο βίντεο για εσένα που είσαι οπτικός τύπος), σου παρουσιάζουμε παρακάτω μια εύκολη εκδοχή για να τα φτιάξεις τα δικά σου Digestive στο σπίτι!

Να τι θα χρειαστείς για τα Σπιτικά Μπισκότα Digestive:

1 1/3 κούπα βρώμης

1 κούπα αλεύρι ολικής άλεσης

1/3 κούπα καστανή ζάχαρη

1/2 κούπα μαργαρίνη ή βούτυρο παγωμένο σε κύβους

1 κουταλάκι baking powder

1/2 κουταλάκι κανέλα

1 πρέζα αλάτι

1/4 κούπα γάλα (αν θες τα digestive σου νηστίσιμα / vegan βάλε φυτικό, π.χ. αμυγδάλου)

1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας

digestive biscuits

Ρίξε την βρώμη με την κανέλα στο μούλτι / μίξερ / πολυμηχάνημα να αλεστούν και για να φτιάξεις το δικό σου «αλεύρι βρώμης». Ρίξε ύστερα τα υπόλοιπα υλικά (εκτός από το γάλα) και ρίξε σιγά σιγά το γάλα, μέχρι να αρχίσει να γίνεται η ζύμη. Μπορεί να μην χρειαστεί όλο, στην σελίδα του Jamie Oliver, άλλωστε, η συνταγή λέει  ότι ξεκινάς με 2-3 κουταλιές γάλα και μόνο αν χρειαστεί προσθέτεις και άλλο βλέποντας την ζύμη σου.

Φτιάξε μια μπάλα με την ζύμη και τύλιξέ την με μεμβράνη για να την βάλεις στο ψυγείο να παγώσει μια ώρα.

Βγάλε την ζύμη σου από το ψυγείο. Ρίξε σε μια λαδόκολλα νισεστέ αν έχεις, αν όχι λίγο αλευράκι, και τοποθέτησε την μπάλα της ζύμης και από πάνω μια άλλη λαδόκολλα και άνοιξε την ζύμη ανάμεσα στα φύλλα της λαδόκολλας ώστε να έχει πάχος περίπου 5 χιλιοστά. Εμένα βγήκαν πιο παχιά και έτσι τα έψησα λίγο παραπάνω. Προσοχή γιατί αρπάζουν εύκολα…

Κόψε τα μπισκότα σου με το χείλος ενός ποτηριού. Αν θες άνοιξε μικρές τρυπούλες με μια οδοντογλυφίδα. Λέγεται ότι τα Digestive φτιάχνονται με τρύπες για να απορροφούν το τσάι σε κάθε τους βουτιά!

Ψήνεις σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς Κελσίου για περίπου 12 λεπτά. Ύστερα τοποθετείς τα σπιτικά μπισκότα Digestive σε σχάρα και περιμένεις να κρυώσουν καλά για να τα καταναλώσεις!

Και καλή σου απόλαυση!

 

Γνώρισε την Κατούλα Κατσιφέρη σε 9+1 απαντήσεις!

Η Κατούλα, το κορίτσι-καρδούλα (κάνει και ομοιοκαταληξία) πίσω από το Red Rose Cheeks, δασκάλα που αγαπά τα ταξίδια, την φωτογραφία και τα σαν ρόδο κόκκινα μάγουλα είναι κοντά μας και ανάμεσα σε καύσωνα και βουκαμβίλιες και με κάδρο τα πυρόξανθα μαλλιά της για να την γνωρίσεις σε 9+1 απαντήσεις. Μας μιλά σήμερα για το μπλογκ της, το όνομά της, για τον Χάρυ Πότερ και τον κόσμο του, τον δικό μας κόσμο και την ανθρωπιά, το Λονδίνο και την βρετανική εξοχή, τους μαθητές της, το καλοκαίρι (φυσικά) και τον έρωτα (αχ.). Σ’ αφήνω, λοιπόν στην ησυχία σου και εσύ γνώρισε την Κατούλα Κατσιφέρη σε 9+1 απαντήσεις!

ΚΑΤΟΥΛΑ ΚΑΤΣΙΦΕΡΗ 9+1 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.jpg

Γειααα! Με λένε Κατερίνα Κατσιφέρη και όταν συστήνομαι στον κόσμο, για παράδειγμα σε ένα νέο άτομο που έρχεται στην παρέα, δίνω το χέρι μου και λέω «Γεια σου, Κατερίνα» (τι πιο φυσιολογικό). Όμως, εκείνη την ώρα, αν αυτό το νέο άτομο έχει ακούσει ήδη κάποια πράγματα για μένα και την παρέα, συνήθως απαντάει ρωτώντας «η Κατούλα;». Ακόμα κι αν εκείνος βέβαια δεν έχει ξανακούσει τίποτα για εμένα, δεν αγχώνομαι γιατί αμέσως προλαβαίνουν οι φίλοι μου να πουν «η Κατούλα», με το που θα πω εγώ «Κατερίνα»!  Όπως καταλαβαίνετε αυτό είναι το… ψευδώνυμο μου; το χαϊδευτικό μου; εδώ και… 15 χρόνια σχεδόν. Ενώ λοιπόν αυτό το -μοναδικό για μένα- παρατσούκλι  το εφηύρε μία από τις καλύτερές μου φίλες  στα όμορφα χρόνια του Λυκείου (γιατί όλος ο κόσμος με φώναζε Κατ, μα στη φίλη μου αυτό φαινόταν πολύ απότομο, οπότε αποφάσισε να το κάνει πιο γλυκούλι, προσθέτοντας την πολύ σωστά γραμματικά κατάληξη υποκοριστικών σε   –ούλα)­, όοολο αυτό που σας περιγράφω  μπορώ να πω ότι έχει γίνει πιο έντονο τον τελευταίο έναν χρόνο και δεν ξέρω ακριβώς γιατί! Ακόμη και ο μπαμπάς μου αναφέρεται ενίοτε σε εμένα ως Κατούλα, που είναι σημαντικό γιατί μέχρι πρότινος με φώναζε «κόρη!», μιας και υπάρχουν δύο Κατερίνες στο σπίτι, εγώ και η μαμά μου (άλλη μεγάλη ιστορία). Μέχρι και ο υποδιευθυντής μου Κατούλα με φωνάζει. (Ο διευθυντής μου με φωνάζει Καροτί, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.)

Και αφού μόλις συνειδητοποίησα ότι αφιέρωσα μία παράγραφο 18 ολόκληρων σειρών στο… όνομά μου και την προέλευσή  του, μπορώ να συνεχίσω. Ανέφερα πριν υποδιευθυντή και διευθυντή και εννοώ στο σχολείο μου, στη «δουλειά» μου. Είμαι δασκάλα σε δημοτικό και βάζω τη λέξη «δουλειά» σε εισαγωγικά γιατί δεν τη βλέπω ακριβώς ως δουλειά… Πέραν του πρωινού ξυπνήματος και της καθημερινής υποχρέωσης που είναι στοιχεία πολλών επαγγελμάτων, αγαπώ τόσο πολύ αυτό που κάνω που δεν το βλέπω καθαρά ως «δουλειά». Φέτος θα κλείσω αισίως 10 χρόνια στην εκπαίδευση και ενώ καθημερινά κάνω λάθη και υπάρχουν ακόμα 1.000.000 πράγματα που μπορώ να διορθώσω/βελτιώσω, αυτό που χαίρομαι είναι πως κάθε χρόνο νιώθω πως έχω όλο και περισσότερη όρεξη να ψάξω ιδέες, να βρω πώς μπορώ να κάνω αυτό το πράγμα που θα διδάξω λίγο πιο εύκολο, λίγο πιο ευχάριστο.

Το blogging ξεκίνησε για μένα όταν ανέβασα το πρώτο μου post στις 12 Ιουλίου του 2010, μετά από αρκετό καιρό που έμενε μόνο στη σκέψη και μετά από αρκετή ενθάρρυνση από αγαπημένους μου ανθρώπους που με έπεισαν ότι δεν είναι «εντελώς χαζό», όπως έλεγα, αυτό που θέλω να κάνω. Κοιτώντας τις πρώτες εικόνες λοιπόν του Red Rose Cheeks, νιώθω πως εξελίχθηκε αρκετά, ειδικά μέσα από τις φωτογραφίες, καθώς τα μαθήματα φωτογραφίας που κάνω τα τελευταία 5 χρόνια (ούτε διδακτορικό να ‘ταν!)  έπαιξαν τον ρόλο τους!  Έτσι, ενώ ξεκίνησε πιο πολύ σαν blog μόδας, στη συνέχεια μεταμορφώθηκε σε μία μίξη μόδας, ή καλύτερα στυλ, φωτογραφίας, και στιγμών που έχω ζήσει ή ονειρεύομαι να ζήσω, και που με κάνουν να νιώθω όμορφα, αισιόδοξα. Ο στόχος μου για το –άμεσο, ευελπιστώ-  μέλλον είναι όλα τα μικρά ή μεγάλα project που έχω στο μυαλό μου να περιστρέφονται πια κυρίως γύρω από τη φωτογραφία. Μέχρι τότε με βρίσκετε εδώ στο φουμπού, που λέμε, και στο ίνσταγκραμ ως red_rose_cheeks.

Κι όταν λέω άμεσο μέλλον, τι πιο άμεσο από το καλοκαιράκι που έρχεται! Τι έρχεται δηλαδή, εδώ είναι και κρατάει γερά, σταθερά στους 32 βαθμούς, βραδάκι Τετάρτης… Τι να κάνουμε όμως, λάπτοπ στο μπαλκονάκι με αναμμένα κεράκια και πολύχρωμα φαναράκια, μουσικούλα της επιλογής μας, λεμονίτα (ακόμα καλύτερα αν είναι σπιτική!) σε ποτήρι με χρωματιστό στριφογυριστό καλαμάκι και παγάκια, και έρχεται η έμπνευση…! Ακόμα και στην πόλη να είσαι, πρέπει να προσπαθείς να βρίσκεις το καλοκαίρι μέσα σου, γύρω σου, όπου μπορείς.

-Τρεις υπερδυνάμεις που θα ήθελες να είχες.

Θα ήθελα να μπορώ να είμαι ο Χάρι Πότερ. Ναι, ο Χάρι Πότερ. Ας ήμουν και η Ερμιόνη δηλαδή, εντάξει, αλλά ας ήμουν σε αυτόν τον μαγικό κόσμο. Σε σχολή μαγείας, με ξόρκια που πρέπει να απομνημονεύσεις και να εκτελέσεις σωστά, με εφημερίδες που οι εικόνες τους κινούνται, με κάδρα που μιλάνε, με διαδρόμους και μυστικά περάσματα, με κοιτώνες γεμάτους με βιβλία και ζεστασιά από το τζάκι, με αόρατους μανδύες (το αγαπημένο μου) και τρένα που φεύγουν από παράξενες πλατφόρμες… Αχ.

Θα ήθελα να μπορώ με έναν μαγικό τρόπο να κάνω τους ανθρώπους πιο ευδιάθετους, πιο ευγενικούς με τον συνάνθρωπο, να έχουν αυτήν την καθαρή και αξιοπρεπή ευγένεια, δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε τι εννοώ, που λείπει πολύ από τις μέρες μας. Να μπορούσα να τους κάνω να χαμογελούν συχνότερα, ευκολότερα. Να δείχνουν το συναίσθημά τους, να μη φοβούνται.

Τρίτο και τελευταίο, πόσο  τ έ λ ε ι ο  θα ήταν αν μπορούσα όλα όσα πρέπει να διδάξω στους μαθητές μου να τους τα περνούσα με έναν θαυματουργό τρόπο μέσα στο κεφαλάκι τους, έτσι ώστε να μπορεί να υπάρχει έστω η βάση και μετά να μπορώ να ξεδιπλώσω όοολα αυτά που θέλω να κάνω μέσα στην τάξη και τις περισσότερες φορές δεν προλαβαίνω: να εμβαθύνω, να τους δείξω κολπάκια και μυστικά, να τα σηκώσω όλα στον πίνακα, κάθε μέρα, για εξάσκηση, να λύσω ‘τρελές’ απορίες, να παίξουμε περισσότερο, να μου μιλήσουν για όσα θέλουν περισσότερο, να πειραματιστούμε με τις παλαβές ιδέες που μπορεί να έχουν και να δούμε αν αποδεικνύονται ή όχι, να κάνουμε χειροτεχνίες (αχ χειροτεχνίες) με άπειρα υλικά και να μπορούμε να ακούμε όλη τη μέρα μουσική, χωρίς να μας ενοχλεί ή να μας αποσυντονίζει. Πολύ χρήσιμη θα ήταν αυτή η υπερδύναμη, αλήθεια.

-Τρία μέρη στα οποία ονειρεύεσαι να πας.

Επειδή είναι αρκετά, δηλαδή ποιος άνθρωπος δε θα ήθελε να γυρίσει όλον τον κόσμο(;) , θα προσπαθήσω να περιοριστώ σε μία χώρα και τρία διαφορετικά σημεία της τα οποία θα ήθελα να επισκεφτώ ή να ξαναεπισκεφτώ.

Δεν έχω ταξιδέψει πάααρα πολύ ή όσο θα ήθελα, αλλά κάποια ταξιδάκια στην Ευρώπη τα έχω κάνει και όλα μου άρεσαν· η αίσθηση του να ανακαλύπτεις ένα καινούριο μέρος είναι από τις ωραιότερες! Όσοι με ξέρουν καλά, όμως, ξέρουν το βλέμμα του κουταβιού που παίρνει ξαφνικά το πρόσωπό μου όταν μιλάει κάποιος για την Αγγλία, και ειδικά για το Λονδίνο. Όταν ακούω «Λονδίνο» ή ας πούμε βλέπω μια φωτογραφία στο ίνσταγκραμ από εκεί, νιώθω λες και γίνομαι αυτό το εμότικον με τα κατεβασμένα φρύδια και τα λαμπυρίζοντα-έτοιμα-να-κλάψουν-ματάκια, αυτό! Έχω πάει μία φορά, μα θέλω απίστευτα να ξαναπάω. Να περπατήσω την πόλη. Δε με νοιάζει τίποτα άλλο. Όλη μέρα να περπατάω στις γειτονιές του. Να παίρνω το μετρό και να ακούω αυτή τη γυναικεία (τότε τουλάχιστον ήταν γυναικεία) φωνή με την τέλεια προφορά να λέει Battersea Park και Clapham Junction και Victoria station. Να βολτάρω στην Oxford και την Bond street και να αράζω ονειροπολώντας στα πανέμορφα πάρκα τους. Το Λονδίνο μου έβγαλε αυτή την ‘ατμόσφαιρα’, όπως την λέω.

Μάλλον αυτό δεν ήταν και εντελώς τυχαίο, καθώς μία σύνδεση με την Αγγλία την έχω, γενεαλογικά εννοώ. Η γιαγιά μου, η μαμά της μαμάς μου, γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα της εφηβικά χρόνια στην Αγγλία, και δη στο Μπέρμινχαμ. Η προγιαγιά μου, Ελληνίδα, είχε παντρευτεί  Άγγλο και έζησαν εκεί κάποια χρόνια. Είχαν μάλιστα και ένα από τα πιο κοινά επίθετα… Smith! Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πως η δεύτερη πόλη την οποία θέλω να επισκεφθώ και να εξερευνήσω είναι η πόλη αυτή στην οποία γεννήθηκε η αγαπημένη μου γιαγιά και η οποία νιώθω να με ‘καλεί’, αν μπορώ να το πω έτσι.

Τέλος, αν είχα τη δυνατότητα, θα ήθελα πολύ να δω μία από τις πανεπιστημιουπόλεις, Οξφόρδη ή Κέμπριτζ. Βλέπω αυτές τις υπέροχα ατμοσφαιρικές, μελαγχολικές φωτογραφίες από τα δρομάκια τους, σχεδόν πάντα βρεγμένα από τη βροχή και ονειρεύομαι να περνάω όλα μου τα απογεύματα με τσάι στις τεράστιες βιβλιοθήκες τους. Αν σπούδαζα κιόλας εκεί… εκεί να δεις έρωτα.

-Τρεις λέξεις για τον έρωτα.

Και μιας και είπα ‘έρωτα’… Τρεις λέξεις για τον έρωτα. Αρχικά σκεφτόμουν επίθετα αλλά τελικώς, γιατί να το περιορίσω;

Για ουσιαστικό, θα έλεγα αστερόσκονη. Κάτι τόσο μαγικό.

Για ρήμα, θα έλεγα εξελίσσομαι. Ο καθένας μόνος του, μα και μαζί.

Και για επίθετο, θα έλεγα ανήσυχος. Που δεν επαναπαύεται.

-Επιπλέον στοιχείο.

Προσπαθώντας να σκεφτώ το Επιπλέον Στοιχείο, πήρα χαρτί και μολύβι να γράψω ό,τι μου ερχόταν στο μυαλό. Έγραψα κάμποσες ιδέες, ‘κόλλησα’ κι αρκετές φορές και πήρα το χαρτί μετά από λίγο να κάνω μια ανακεφαλαίωση. Το χαρτί ήταν γεμάτο από καρδιές που ζωγράφιζα όσο σκεφτόμουν. Να το ΄ράντομ’ στοιχείο για μένα λοιπόν. Όταν χαλαρά σκιτσάρω στο χαρτί, σε τετράδια, σε χαρτοπετσέτες, φτιάχνω όλο καρδούλες, αλλά και όταν περιμένω πχ. κάπου ή κάποιον, χωρίς να έχω μολύβι, τις σχηματίζω με τα χέρια μου νοητά στο τραπέζι, σαν σε μοτίβο, ή με ρυθμό από κάποιο τραγούδι που τραγουδάω από μέσα μου, και άλλα τέτοια παράξενα πράγματα ♡.

Μπαλάκια ενέργειας ή αγγλιστί energy balls vegan raw

Energy balls.

Καλοκαίρι, καύσωνας. Δε μπορείς να κάτσεις στην κουζίνα πολύ. Προτιμάς να βρίσκεσαι στην παραλία. Δεν έχει πολλή όρεξη για φαγητό. Μόνο σαλάτες και φρούτα. Σμούδιζζζ (δες σε πράσινο εδώ και σε ροζ εδώ ή και εδώ) και χυμούς. Άντε και ίσως μοχίτο το βράδυ ή καμιά μπυρίτσα. Όμως, άνθρωπος είσαι. Θες κάτι να σου δώσει ενέργεια. Και αν μοιάζουμε έστω και λίγο, σίγουρα θες και κάποια γλυκιά λιχουδιά. Σου έχουμε την λύση. Για όλο τον χρόνο, όχι μόνο για το καλοκαίρι. Μπαλάκια ενέργειας. Την ιδέα την συνάντησα πρώτα στην Deliciously Ella, που όπως ξέρεις, την διαβάζω συχνά. Και την συνταγή επίσης. Σου δίνουμε την βασική συνταγή για να κάνεις ελεύθερα τις παραλλαγές σου.

Ανακεφαλαίωνω… Γλυκάκια. Σοκολατένια. Χωρίς ψήσιμο. Εξ’ ου και η πρότασή μας για το καλοκαίρι. Ωμά (raw). Νηστίσιμα. Υγιεινά. Βήγκαν (vegan). Θα μου πεις, τι τρέχει με τόσες παρενθέσεις; Είναι η παιχνιδιάρικη καλοκαιρινή διάθεση που έρχεται μαζί με τα μπαλάκια ενέργειας, ξεχειλίζω ενέργεια και τώρα ξεκινάμε με την συνταγή μας!

Τα μπαλάκια ενέργειας, ακούγεται πιο ωραίο στα αγγλικά, η αλήθεια είναι… φτιάχνονται σε μεγάλες ποσότητες στην κουζίνα μου, μπαίνουν στην κατάψυξη και τρώγονται για λίγη ενέργεια και γλύκα κατευθείαν από εκεί. Μικρές μπουκίτσες νοστιμιάς που σε δροσίζουν και σε γλυκαίνουν δίνοντάς σου συνάμα ένα σωρό θρεπτικά στοιχεία.

Να τι θα χρειαστείς για τα μπαλάκια ενέργειας:

-1 κούπα ξηρούς καρπούς (η Deliciously Ella χρησιμοποιεί ως βάση αμύγδαλα μα σου προτείνω και καρύδια και φουντούκια και φυστίκια αιγίνης, κάνε την δική σου μίξη ανάλογα με τις γεύσεις που αγαπάς ή τα υλικά που έχεις στο ντουλάπι σου)

-2 κούπες βασιλικούς χουρμάδες χωρίς το κουκούτσι (προφανώς!)

-4 κουταλιές σούπας ωμή σκόνη κακάο (raw cacao powder)

-3 κουταλιές σούπας βούτυρο αμυγδάλου ή ταχίνι ή φυστικοβούτυρο

-1 κουταλιά σούπας μέλι ή σιρόπι σφενδάμου (ή και παραπάνω αν τα θες πιο γλυκά!)

-2 κουταλιές σούπας λάδι καρύδας

vegan raw energy bites

Και πάλι η διαδικασία παρασκευής είναι πολύ απλή. Να και το βίντεο της Deliciously Ella.

Ρίχνεις τους ξηρούς καρπούς στο μούλτι / μπλέντερ / μίξερ (με μαχαίρια) μέχρι να πολτοποιηθούν. Συνεχίζεις προσθέτωντας τους χουρμάδες και το έλαιο καρύδας και τα υπόλοιπα υλικά.

Αυτή είναι η βάση της συνταγής για τα μπαλάκια ενέργειας. Μπορείς να βάλεις επιπλέον ένα σωρό λιχουδιές. Σταφίδες, κράνμπερρυ, γκότζι μπέριζ, chia σπόρους, βρώμη, λιναρόσπορο, ηλιόσπορο, κολοκυθόσπορο, καρύδα, μάκα, σπιρουλίνα, κανέλα, τζίντζερ, οτιδήποτε σ’ αρέσει και οτιδήποτε έχεις για διαφορετική γεύση ή για επιπλέον θρεπτικά συστατικά! Για επιπλέον ιδέες κλικ εδώ. Πειραματίσου και δοκίμασε!

Αφού έχεις το μείγμα σου, θα πάρεις μια κουταλιά από το μείγμα και θα πλάσεις το πρώτο μπαλάκια ενέργειας, σα να φτιάχνεις μπιφτεκάκια… Μετά τα τοποθετείς στην κατάψυξη. Σε μια ώρα περίπου, τα μπαλάκια ενέργειας θα είναι έτοιμα. Και τα αφήνεις στην κατάψυξη και όποτε έχεις όρεξη για μια σοκολατένια λιχουδιά μπορείς να πάρεις δυο τρία!

Και καλή σου απόλαυση!

Και αν δοκιμάζεις τις συνταγές μας και θες να τις μοιραστείς μαζί μας βάζει #s_for_summer στα σόσιαλ μήδια και να βλέπουμε τις δημιουργίες σου!