5 km. Τα 5 μαθήματα των 5 km.

5km S For Summer
5 km. Ο δικός σου αγώνας

5 km. Ιστορική Αναδρομή.

Πρώτη φορά έτρεξα στα 5 km του 33ου Αυθεντικού Μαραθωνίου. Αυτό ήταν το Νοέμβριο του 2015. Και ήταν μέσα στους στόχους μου για εκείνο το Φθινόπωρο. Δεν το είχα εξετάσει ιδιαίτερα. Απλώς αποφάσισα να το κάνω. Τα όσα ένιωθα και τα όσα σκεφτόμουν ήταν πολλά.
Προσμονή για τη συμμετοχή. Ενθουσιασμό για το νέο στόχο. Τύψεις για τις λιγοστές προπονήσεις. Αγωνία για το αν θα τα καταφέρω. Χαρά που παίρναμε μέρος με ανθρώπους που αγαπώ. Περιέργεια να δω πώς είναι. Ευχαρίστηση που διάλεγα κάτι οφέλιμο. Αναζωογόνηση που ξεκινούσα κάτι καινούριο.

5 km. Τερματίζοντας.

Το συναίσθημα του τερματισμού στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο εύχομαι να μην το ξεχάσω ποτέ. Κουρασμένη και με μια γλυκειά αναστάτωση παρά το ότι είχα βγάλει τη μισή διαδρομή περπατώντας (έτρεχα λίγο, περπατούσα, έτρεχα λίγο, περπατούσα πολύ, έτρεχα λίγο, περπατούσα ακόμη πιο πολύ κ.ο.κ.) είδα το Καλλιμάρμαρο και όλους τους εθελοντές, όλους τους ανθρώπους που είχαν έρθει να επευφημήσουν, να χειροκροτήσουν και να εμψυχώσουν τους δρομείς, κάποιους από τους Μαραθωνοδρόμους που έμπαιναν στην τελική ευθεία του τερματισμού μετά τα 40 χιλιόμετρα ενώ είχε φτάσει απόγευμα και πήρα δύναμη. Ας μη γελιόμαστε, βοηθούσε και η κατηφόρα. Εν τέλει έτρεχα! Μαζί με τόσους αγνώστους. Ξέχασα την κούραση, ξέχασα τη δίψα, ξέχασα τη ζέστη, έμεινε μόνο η θέρμη. Είχε κάτι το τόσο δυναμικό, μια αίσθηση λες και είχαν συνδυαστεί ψύγματα ειρήνης και αντοχής και αποφασιστικότητας και αποτελεσματικότητας και προσπάθειας και τα μάγουλα έκαιγαν, μα πιο πολύ έκαιγε κάτι μέσα μου, μια μικρή φωνή που κραύγαζε «μπράβο σας, μπράβο σου!». Στα τελευταία αυτά μέτρα άρχισα να συγκινούμαι. Για όλους εμάς που ήμασταν εκεί. Που βιώναμε ο καθένας τη δική του επιτυχία. Ένιωσα τόσο χαρούμενη που ολοκλήρωσα κάτι. Μπορεί να μην είχα ετοιμαστεί σωστά ή όπως είχα σχεδιάσει, μπορεί να μην έτρεχα σε όλη τη διαδρομή, μα ήμουν εκεί. Και τερμάτιζα.

Ύστερα έτρεξα / συμμετείχα στον αντίστοιχο Ημιμαραθώνιο 2016 στα 3 km τα οικογενειακά με φίλους και οικογένεια, μετά στα 5 km του 34ου Μαραθωνίου 2016 πάλι με οικογένεια και φίλους και τώρα πάλι τα 5 km του Ημιμαραθωνίου, αυτή τη φορά σόλο. Είπαμε με την οικογένειά μου να το κάνουμε παράδοση και να κατεβαίνουμε για τρέξιμο δύο φορές το χρόνο!

5 km. Τα 5 μαθήματα.

Τα συναισθήματα είναι πάλι τα ίδια. Κάθομαι τώρα στον καναπέ, τυλιγμένη με ένα χνουδωτό κουβερτάκι, τρώω oreo ύστερα από την αναζωογονητική σιέστα που επιβάλλεται ως έπαθλο μετά από μια τέτοια μέρα και παρατηρώ τι νιώθω. Πώς νιώθω. Αυτή τη φορά, η διαφορά είναι ότι πήγα αφενός απροπόνητη, αφετέρου χωρίς καθόλου παρέα. Σε κάθε αγαπημένο που είχαμε δηλώσει μαζί κάτι έτυχε την τελευταία στιγμή και έτσι αποφάσισα αντί να χάσω την ευκαιρία της συμμετοχής να πάω μόνη μου. Το γεγονός ότι συμμετείχα μόνη μου μου προσέφερε χώρο 5 km και χρόνο 40 λεπτών να σκεφτώ. Να αφουγκραστώ τις σκέψεις μου για 5 km. Να αφήσω έστω για 5 km την καθημερινότητα, τις υποχρεώσεις, τα ημερολόγια στην άκρη και να ησυχάσω με τον εαυτό μου. Καθώς διέσχιζα τη διαδρομή (δε θα πω ότι έτρεξα γιατί αυτή τη φορά έκανα 40 λεπτά από την αφετηρία ως στον τερματισμό) μετρούσα τα 5 μαθήματα που με δίδαξαν τα 5 km τα οποία και ακολουθούν παρακάτω.

  1. Τα 5km είναι ένα μεγάλο πανηγύρι.

    Για όλες τις ηλικίες. Για κάθε φυσική κατάσταση. Χορός, μουσική, τύμπανα, εθελοντές, θεατές, περαστικοί, μια Αθήνα γιορτινή, με λιακάδα και πρόσωπα φωτεινά. Αυτή η γιορτινή διάθεση μεταδίδεται πολύ πιο γρήγορα από την ταχύτητα με την οποία ο καθένας μας έτρεχε. Οι κάτοικοι του κέντρου έβγαιναν στο μπαλκόνι και χειροκροτούσαν, κόσμος που εθελοντικά στεκόταν στον ήλιο για να μας προσφέρει ανοιχτά μπουκάλια νερό, άλλοι που μας φώναζαν να τρέχουμε και να μην περπατάμε (δεν τους άκουγα, όπως καταλαβαίνεις) και μας έλεγαν πόσα χιλιόμετρα είχαμε ακόμη μπροστά μας, άλλοι που στο τέλος μας έδιναν στο χέρι το μετάλλιο της συμμετοχής μαζί με συγχαρητήρια ενώ βρίσκονταν εκεί από το πρωί, οι εκφωνητές που έδιναν αγωνιστικό παλμό, μαζί με τους όσους έπαιζαν μουσική ή φώναζαν συνθήματα, αυτοί όλοι συνέθεταν μια κινούμενη γιορτινή εικόνα.

  2. Στα 5 km δεν είσαι μόνος σου.

    Ακόμη κι αν πας χωρίς παρέα. Νιώθεις αυτή τη μαζικότητα. Άγνωστοι σου χαμογελάνε. Είστε όλοι μια μεγάλη συντροφιά. Τρέχετε για κάτι διαφορετικό ο καθένας μα όλοι μαζί. Όσοι έχετε τον ίδιο ρυθμό ταξιδεύετε στις συζητήσεις των συναθλητών σας. Θα βρεις γνωστούς. Κι αν όχι, θα δεις διαφορετικά πρόσωπα, κάποια από αυτά θα σου φανούν οικεία και σίγουρα θα κάνεις νέες γνωριμίες. Από άτομα που αθλούνται συστηματικά μέχρι γονείς με τα μικρά τους παιδιά ή ακόμη και με βρέφη στα καροτσάκια και ηλικιωμένους που κάνουν δυναμικό περπάτημα (δυναμικότερο από εμένα σε πληροφορώ), μέχρι ομάδες που κατεβαίνουν από εταιρείες ή σχολεία να τρέξουν όλοι μαζί ως τους εθελοντές και τους θεατές, σε αυτά τα 5 km δε θα είσαι μόνος σου. Και πού ξέρεις, μπορεί αφού τερματίσεις να σε περιμένουν μερικά λουλούδια και χαμόγελα περηφάνειας από όσους σ’ αγαπούν και στηρίζουν τους αγώνες σου!

  3. Στα 5 km χρειάζεσαι καλή φυσική κατάσταση.

    Για να τρέξεις. Διαφορετικά, βεβαίως, έχεις την επιλογή να περπατήσεις. Άλλωστε ο κόσμος είναι τόσο πολύς που δεν υπάρχει αρκετός χώρος στην αρχή για να ξεδιπλώσεις τις αθλητικές σου επιδόσεις. Χρειάζεσαι αντοχή, καλή διάθεση και ίσως την πρόνοια να έχεις προπονηθεί. Είναι εξαιρετική ευκαιρία να δοκιμάσεις τον εαυτό σου, τα όριά σου. Προπόνηση, διατροφή, ξεκούραση και μυική ενδυνάμωση είναι οι λέξεις κλειδιά. Φυσικά να συμβουλευτείς τον προπονητή σου, να έχεις κάνει τις απαραίτητες επισκέψεις σε γιατρούς και αν απαιτείται αντίστοιχες εξετάσεις. Αλλά το να έχεις προγραμματίσει τη συμμετοχή σου σε ένα τέτοιο δρώμενο αν το διαχειριστείς με σύνεση θα σε οδηγήσει να δεσμευτείς σε μια προετοιμασία που θα βελτιώσει πάρα πολύ τη φυσική σου κατάσταση. Και μαζί μ’ αυτό τη διάθεσή σου. Υπάρχουν μεταξύ άλλων διάφορα προγράμματα όπως το From couch to 5 km ή αυτό που ποτέ δεν έχω καταφέρει να ολοκληρώσω και καθώς φαίνονται πολλά υποσχόμενα είμαι σίγουρη ότι αν ποτέ τα ακολουθήσω, τότε θα τερματίσω αέρινη και αιθέρια με καλό χρόνο!

  4. Στα 5 km ανακαλύπτεις μια άλλη Αθήνα.

    Η Αθήνα είναι τόσο ωραία. Η Αθήνα είναι άδεια. Από αυτοκίνητα. Γεμάτη ενθουσιασμό. Ξέρω, θα μου πείτε κλείνουν οι δρόμοι και οι οδηγοί ταλαιπωρούνται μα έχει κάτι το τόσο ξεχωριστό να βρίσκεσαι στην πόλη χωρίς τη φασαρία, χωρίς τους κανόνες που γνωρίζεις. Στο πρώτο κόκκινο φανάρι που συνάντησα πήγα αυθόρμητα να σταματήσω. Μα αμέσως συνειδητοποίησα πως τώρα ίσχυαν διαφορετικοί κανόνες. Μόνο για σήμερα. Γίνεσαι κύριος του δρόμου. Πηγαίνεις αντίθετα στο ρεύμα κυκλοφορίας. Είσαι πεζός, είσαι δρομέας και ο δρόμος σου ανοίγεται και εσύ του ανήκεις. Ανήκεις σε αυτή την πόλη που ήσυχη από φρεναρίσματα και κόρνες και απελευθερωμένη από τον εκνευρισμό των οδηγών σε οδηγεί να την φωτογραφήσεις νοητά, να χαρείς τα πεζούλια της, το πεζοδρόμιο, να ξεκουράσεις το βλέμμα σου στα όμορφα μπαλκόνια, να το αφήσεις να περιπλανηθεί στα κτίρια, να ψάξει για γωνιές ομορφιάς και με έκπληξη να συνειδητοποιείς ότι ναι έχει πολλές ομορφιές που στα 5 αυτά km δεν προλαβαίνεις να απαριθμήσεις.

  5. Τα 5 km μπορούν να γίνουν η αφετηρία για τον δικό σου αγώνα.

    Είτε η αρχή για μια πιο υγιή ζωή, είτε αφορμή στοχοθεσίας, είτε το εναρκτήριο λάκτισμα για να ασχοληθείς με το τρέξιμο, με τον αθλητισμό, με το να φροντίζεις το κορμί σου και να το γυμνάζεις. Ίσως τα 5 km γίνουν για εσένα η γραμμή εκκίνησης για να πετύχεις κάτι δικό σου, για να τρέξεις προς στον καλύτερο εαυτό σου αφήνοντας πίσω με κάθε βήμα σου στην άσφαλτο κάθε τι που σε κρατάει και ελεύθερος να αρχίσεις να κατευθύνεσαι προς αυτό που επιθυμείς. Σα σύμβολο τα 5 km έχουν πολλή ισχύ. Είναι ο δικός σου αγώνας. Ο δικός μου αγώνας να γίνομαι καλύτερη. Να προσπαθώ. Να μην παραιτούμαι. Να μην το βάζω κάτω. Να περιαματίζομαι και να επιτυχγάνω και να συμμετέχω και να ξεβολεύομαι και να τρέχω ώστε να γίνω καλύτερη και να κάνω καλύτερη τη ζωή. Σε κάθε χιλιόμετρο. Σε κάθε βήμα. Να δένω τα κορδόνια μου και να είμαι έτοιμη. Αγώνας ταχύτητας ή αντοχής δεν έχει σημασία, εσύ διαλέγεις. Το θέμα είναι να ξεκινάς. Κι αν σταματήσεις, να ξεκινήσεις πάλι!

Advertisements

Χριστούγεννα – Οδηγός Επιβίωσης

Χριστούγεννα – Οδηγός Επιβίωσης

Τι είναι για σένα Χριστούγεννα;

Σε λιγότερο από δύο εβδομάδες. Χριστούγεννα! Πλησιάζουν.

Χριστούγεννα. Χιόνι και εκδρομές και τζάκι και ζεστή σοκολάτα και αγκαλιές και ταινίες και φιλιά και γκι και ευχές και ματιές με νόημα και κάρτες και άχνη και φαντασία και Καρυοθραύστης και θέατρα και καινούρια ρούχα και λαμπερά χαμόγελα και σπίτι γιορτινό και τζίντζερ και στολίδια και καρό και πράσινο και κουκουλωμένα χαμόγελα και χουχούλιασμα και ενθουσιασμός και γίνε πάλι παιδί και φάτνη και αστέρι και ερωτεύσου πριν την νέα χρονιά και τάρανδοι με φωτεινή μύτη και κάλαντα και μικρός τυμπανιστής και φωτάκια και κορδέλες και… Βέβαια, τα Χριστούγεννα ίσως είναι κάτι παραπάνω από Sinatra, κόκκινο βελούδο και περιτυλίγματα. Σίγουρα είναι. Τα δώρα των Χριστουγέννων είναι άλλα. Απλά. Και ουσιαστικά. Έτσι δεν είναι; Εσύ θα τα ορίσεις.

s-for-summer-%cf%87%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%8d%ce%b3%ce%b5%ce%bd%ce%bd%ce%b1-%ce%bf%ce%b4%ce%b7%ce%b3%cf%8c%cf%82-%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b2%ce%af%cf%89%cf%83%ce%b7%cf%82
5 Βήματα προς το Δέντρο των Χριστουγέννων.
Πώς όμως θα ζήσεις τα Χριστούγεννα και θα επιβιώσεις στους ξέφρενους ρυθμούς που οι εποχές της αφθονίας (προσπαθούν να) επιβάλλουν; Μην ανησυχείς καθόλου, ετοιμάσαμε τον Οδηγό Επιβίωσης που είμαστε σίγουροι ότι θα σου φανεί χρήσιμος ή αλλιώς τα δικά μας 5 βήματα προς το Δέντρο των Χριστουγέννων.
1. Αποσυνδέσου.
Κλείνε κάθε μέρα από λίγο τις οθόνες. Υπολογιστή, τηλεόραση, κινητό, τάμπλετ. Αφουγκράσου τους ήχους των Χριστουγέννων και ίσως ακούσεις τα καμπανάκια από το έκλκηθρο κάπου στο βάθος. Στάσου στη στιγμή. Στην υφή, στην γεύση, στον ήχο που κάνουν τα κούτσουρα καθώς καίγονται, στη μυρωδιά του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Άνοιξε τα μάτια σου σε νέες εικόνες και επικοινώνησε. Ήσυχα και ουσιαστικά. Ξεφύλλισε ένα βιβλίο, κάνε μια κατασκευή (όπως αυτόν τον τέλειο τάρανδο) γράψε τις ευχές σου ή τους στόχους σου για τη νέα χρονιά, κάνε τον απολογισμό της προηγούμενης. Ζωγράφισε ένα χιονισμένο τοπίο. Ή ακόμη καλύτερα πήγαινε εκεί και αποσυνδέσου από τον καταναλωτισμό της πόλης, την φασαρία και από κάθε τι που σε εμποδίζει να βιώσεις τα Χριστούγεννα.
2. Βάλε προτεραιότητες.

Βάλε τις προτεραιότητές σου για τις φετεινές γιορτές. Δεν γίνεται να τα προλάβεις όλα. Ή να τους ευχαριστήσεις όλους. Πες «όχι» χωρίς φόβο και διάλεξε τα «ναι!» σου με σύνεση και φαντασία. Δες τι σε ευχαριστεί, είτε αυτό είναι μια νύχτα με επιτραπέζια είτε παιχνίδια στην ύπαιθρο/σκι/πατινάζ στον πάγο/περίπατος στο βουνό ή μια εκδρομή. Μπορεί να θες να εκτονωθείς, να εξερευνήσεις ή να περάσεις το απόγευμα ψήνοντας μπισκότα και ξεφυλλίζοντας συνταγές. Μπορεί να προτιμάς παραστάσεις, ταινίες, κουβερτούλα, κακάο, κάποιο παλιό βιβλίο του Ντίκενς και χουχούλιασμα στον καναπέ. Θες να χαλαρώσεις και να ονειρευτείς; Κοιμήσου στρωματσάδα πλάι στο χριστουγεννιάτικο δέντρο με τα φωτάκια αναμένα (ελπίζω να μην έχεις αυτά με τη μουσική). Αν πάλι προτεραιότητά σου είναι να περάσεις χρόνο με τους πιο δικούς σου ανθρώπους, οργάνωσε δραστηριότητες που θα σας φέρουν κοντά.

3. Πρόσεξε τι τρως!
Μετά τις γιορτές συχνά ακολουθεί κούραση, χαμηλή διάθεση και νεύρα, και εμείς σου λέμε μπορεί να οφείλεται και στο ότι κατανάλωσες όλες τις δίπλες, τα απόλυτα μελομακάρονα (βρες τη συνταγή εδώ!) τα κέικ, τις γαλοπούλες, την σαμπάνια και τα μπισκότα του Άη-Βασίλη. Μπορείς να το προλάβεις! Πίνε πολύ νεράκι, θυμήσου τα λαχανικά να γεμίζουν τουλάχιστον το μισό σου πιατάκι και μην παραβλέπεις τα φρούτα σου. Εννοείται στα λέω αυτά ενώ ανυπομονώ να δοκιμάσω από όλες τις λαχταριστές λιχουδιές που θα βρίσκονται στο μενού, όμως μερικές πιρουνιές αρκουν για να ικανοποιήσεις τους γευστικούς σου κάλυκες. Άλλωστε, μέσα στους στόχους μας για τη νέα χρονιά είναι να χτίσουμε την #κορμάρα2017, ίσως είναι και στους δικούς σου. Και όσο μπορείς κινήσου. Χόρεψε, κάνε λίγη γυμναστική το πρωί, τεντώσου, περιπλανήσου σε χριστουγεννιάτικα τοπία και βάλε το σώμα σου όσο μπορείς σε λειτουργία. Έτσι θα το ξεκουράσεις. Α, μην ξεχάσω, το αγαπημένο μου σημείο…φρόντισε να συμπληρώσεις τις ώρες ύπνου προτού σου λείψουν.

4. Γίνε γιορτινός.
Το αυτονόητο. Γίνε γιορτινός. Ζήσε γιορτινά. Κάτσε δίπλα στο τζάκι, κόψε ξύλα, βάλε το σκούφο και τα γάντια σου και παίξε με το χιόνι, φίλα κάποιον κάτω από το γκι, πρωταγωνίστησε στη δική σου ταινία των Χριστουγέννων. Εναλλακτικά, αν οι χολλυγουντιανές παραπάνω σκηνές δεν είναι για σένα, σου προτείνουμε να φτιάξεις το δικό σου ζεστό κρασί με κανέλα, πορτοκάλι και μήλα. Ξεκίνα τη μέρα σου με χαμόγελο. Φόρα κάτι κόκκινο. Αν το δέντρο υπερπαραγωγή δε σε συγκινεί, στόλισε ένα πόμολο στο σπίτι. Κάνε ένα ημερολόγιο με αντίστροφη μέτρηση προς τα Χριστούγεννα. Φτιάξε μια κάρτα και πασαλείψου με χρυσόσκονη. Βρες στην αποθήκη το ξεχασμένο τριγωνάκι από τα παιδικά σου χρόνια. Τραγούδα τα Κάλαντα. Φάε έναν κουραμπιέ και γέμισε με άχνη.  Άναψε κεράκια σε αρώματα των εορτών. Γράψε γράμμα στον Άγιο Βασίλη. Εξάσκησε την τέχνη του περιτυλίγματος, κόψε και δέσε φιόγκους στα δώρα σου και σε όσους είναι εκεί γύρω.

5. Απόλαυσε.
Χαρούμενα Χριστούγεννα να έχετε, με χαμόγελα, μεγάλες αγκαλιές και ζεστασιά!

Μάρτης

Ένας χρόνος πριν. Ένας χρόνος μετά. Μάρτης. Άνοιξη. Ανοίξαμε και σας περιμένουμε. Πες χρώμα στο χώμα και πιες τον ουρανό πριν μπεις στο καλοκαίρι.

S For Summer

spring.jpg

Μάρτης. Η Άνοιξη πλησιάζει. Φαίνεται στον ήλιο που αργεί να κοιμηθεί, στα πουλάκια που πλέκουν το δικό τους τραγούδι έξω από το παράθυρό σου, στα ρούχα που διαλέγεις να φορέσεις και έχουν περισσότερο χρώμα, στην καρδιά σου που αρχίζει μαζί με το νου να ταξιδεύει και να σκαρφίζεται καλοκαιρινές εξορμήσεις και στις αμυγδαλιές που ντύθηκαν στα λευκά. Α, ναι φαίνεται και στο ημερολόγιο και στον ασπροκόκκινο Μάρτη που έδεσες στο χέρι σου! Στα λουλούδια που πήραν τη θέση τους πάνω στο τραπέζι και στις εκδρομές που πας με τον άνεμο να μπερδεύει τα μαλλιά σου. Θέλεις ένα χέρι να κυλάει στην πλάτη σου και μια συντροφιά στους μεγάλους σου περιπάτους. Θέλεις να ερωτευτείς και να σε ερωτευτούν. Μόνο για τον Μάρτη. Ίσως και λίγο παραπάνω.

Αυτό είναι η Άνοιξη. Μάρτης. Χωρίς προσδοκίες. Μονάχα με χρώμα. Μάρτης. Βόλτες και μαρμελάδες, γέλια στη λιακάδα που βάφει τις πρώτες φακίδες και τα κύματα να…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 15 επιπλέον λέξεις

Το Τσίρκο και η Σκηνή

Circus S For Summerμια νύχτα στο τσίρκο
μαζεύτηκαν το λιοντάρι με τον ακροβάτη
και ο ελέφαντας πιο κει
ο λαγός και ο ταχυδακτυλουργός
οι φωτιές και τα καραμελωμένα ποπ κορν
και αποφάσισαν να κατεβάσουν τα Σύννεφα στην ξύλινη σκηνή
κάτω, μέσα από του τσίρκου την σαν λινή, τη δίχρωμη σκηνή
για να νιώσουν και οι θεατές και αυτοί και η σκηνή αυτή
και ο κόσμος όλος
πώς είναι να πετάς.

Παύση, η χρήσιμη.

summer winter

Χαθήκαμε, λες. Παύση. Πράγματι. Αμηχανία; Παύση. Χαθήκαμε. Ξαναλές. Ξανά παύση. Πάει καιρός πολύς. Παύση. Πειραματίζομαι αυτή την περίοδο σε διάφορους τομείς. Έτσι αφιέρωσα χρόνο να ετοιμάσω πολλά και διάφορα που θα ακολουθήσουν το επόμενο διάστημα για να δίνουν νότες και θύμησες από το καλοκαίρι στην καρδιά του χειμώνα. Για εσένα και μόνο. Παύση. Λαμβάνω μηνύματα ότι χαθήκαμε, ναι, θα το παραδεχτώ, χωρίς παύση. Μα, ξέρεις; (Παύση πάλι.) Πολλές μα τόσο πολλές οι αλλαγές το τελευταίο τρίμηνο. Και έπονται ακόμη περισσότερες. Γιατί η ζωή είναι γεμάτη παύση και αλλαγή. Το τόπι που το λένε γη γυρίζει κι αλλάζει. Μα η νύχτα παύει με τη μέρα κι η μέρα παύει με τη νύχτα και η μια διαδέχεται αέναα την άλλη. Παύσεις και αλλαγές, λοιπόν.

Οπότε μια παύση είναι πάντα η λύση. Μια παύση είναι χρήσιμη. Για να πάρεις χρόνο να αφουγκραστείς. Για να πάρω χρόνο ν’ ανασάνω και να επιστρέψω. Ώστε όταν  μου λες χαθήκαμε, να έχω να σου πω νέα και παλιά και πολλά και μικρά και σπουδαία και ωραία και αληθινά. Μακρινά και χθεσινά και τωρινά και αυριανά. Δίχως παύση. Με μιαν ανάσα. Στην παύση αυτή κατάλαβες ότι σου λειψε το καλοκαίρι μες στο χειμώνα σου· και τα κύματα, και οι θάλασσες και ο ήλιος και τ’ άστρα και τα σπόρια από το καρπούζι και το πεπόνι και η μυρωδιά του πλαστικού φουσκωτού στρώματος και τα βότσαλα κάτω από τη σκηνή και η σκιά του πεύκου.

Χαθήκαμε. Μα το σημαντικό είναι ότι γυρίσαμε και σας περιμένουμε. Νέα χρονιά. Νέες αρχές. Κάθε χρονιά. Κάθε όποτε αποφασίζεις να αλλάξεις εμείς εδώ είμαστε να σε υποστηρίξουμε, να μοιραστούμε μαζί σου την έμπνευσή μας. Αυτό το λευκό του νησιού, την γεύση του ικαριώτικου κρασιού, το βιολί που ακούσαμε στο κάστρο της Αστυπάλαιας. Εκείνο το βράδυ που μας χτυπούσε ο αέρας και δεν προλαβαίναμε να μετράμε αστέρια να πέφτουν στην άκρη της γης. Την έκπληξη της πρώτης βουτιάς εκεί στο τέλος της άνοιξης, γύρω στην πρώτη του Μάη ανάμεσα σε διαδηλώσεις, σε λουλούδια και ειρήνη. Τη δροσιά της πηγής στα βράχια μετά την πεζοπορία στις βάθρες της Σαμοθράκης και το ξημέρωμα στην ανατολική πλευρά του Αιγαίου. Έτοιμοι για νέες εμπειρίες να ζήσουμε το καλοκαίρι μας. Στιγμή τη στιγμή.