Ανάφη

Πέρυσι ερωτεύτηκα.
Ένα αγόρι.

Ήταν φοβερή εμπειρία.

Και ύστερα ερωτεύτηκα. Ξανά. Φαίνεται ήταν η χρονιά μου.
Ένα νησί αυτή την φορά. Την Ανάφη.

anafi2

Στων Κυκλάδων την εσχατιά –ναι, παντού χωράει λίγη δραματικότητα-, στέκεται στην μέση λες του χάρτη η Ανάφη. Το νησί που με έκλεψε και μου χάρισε για αντάλλαγμα τις πιο ακριβές θερινές στιγμές. Από την πρώτη στιγμή που άκουσα για την Ανάφη, μέσα μου κάτι σα να έσπασε.

Ένα γλυκό βράδυ τέλη Μάη, στο Άμα Λάχει, έλαχε τελικά και κατά την διάρκεια του φαγητού μιλούσαμε με το αγόρι για καλοκαίρια. Ύστερα έφτασε το γλυκό και εμείς φτάσαμε στο δικό μας καλοκαίρι. Το πρώτο μας καλοκαίρι. Πού δεν έχεις πάει, πού δεν έχω πάει, έτσι για πρώτες διακοπές μαζί και να που κι οι δυο ονειρευόμασταν να πάμε στην Ανάφη. Την άλλη μέρα το πρωί αφού κοίταξα τα δρομολόγια για Ανάφη και συνειδητοποίησα πόσες ώρες απείχε από τον Πειραιά, φοβήθηκα. Αλλά αυτός ήταν τελικά και ένας από τους λόγους που με έκαναν να την ερωτευθώ.

Κλείσαμε τα εισιτήρια, βρήκαμε και ωραία δωμάτια και έτσι απλά στήσαμε τις πρώτες μας διακοπές μαζί! Στο μεταξύ, αποφάσισα να μην κάνω καθόλου έρευνα στο διαδίκτυο ώστε τα όσα θα δω να με θαμπώσουν με αυτήν την υπέροχη, άγρια χαρά του τελείως αγνώστου που πρώτη φορά αντικρύζεις. Δεν τα κατάφερα ακριβώς, γιατί κάπως ανακάλυψα το βίντεο της ταλαντούχου Τατιάνας Κασιμάτη που με εισήγαγε στο νησί. Δεν αντιστάθηκα και το είδα αμέτρητες φορές. Σου δίνει την εικόνα της για την Ανάφη και σε γαληνεύει. Ακόμη το βλέπω τις μέρες που θέλω μια συντροφιά στα νοερά μου ταξίδια. Γέμισα που λες με εικόνες και λαχτάρα και ήμουν πια έτοιμη για το ταξίδι (περίπου 10 ώρες!).

Με το που φτάσαμε στο λιμάνι, μες στο σκοτάδι, νιώθωντας βράχους να υψώνονται, μη βλέποντας καλά, ήταν και το ταξίδι μεγάλο και η νύχτα σε προχωρημένο σημείο, τα φορτηγά που έβγαιναν και τα άλλα που περίμεναν να μπουν, η ησυχία, τα τόσα μα τόσα αστέρια, όλο αυτό ήταν σαν μια εισαγωγή στην θερινή μυσταγωγία. Αυτή που θα μας έκανε κοινωνούς της Ανάφης. Ταξιδιώτες του κόσμου στο νησί με τους παραδοσιακούς ρυθμούς, εκεί στο τέλος του καλοκαιριού αρχές φθινοπώρου, όπου ο πολύς κόσμος φεύγει αφήνοντας τον τόπο να αναπνεύσει και εσένα να αφεθείς στον αργό παλμό του.

Δέκα στοιχεία και tips λοιπόν για την Ανάφη με τον καλογραμμένο τοπικό οδηγό και την παρουσία της στο φμπ εδώ:

1. Θέα. Όπου σταθείς κι όπου βρεθείς. Υπέροχη θέα. Παράθυρο στη θάλασσα. Λευκά σπίτια. Άγονη γη. Φραγκοσυκιές και πέτρες στα χωράφια και αυτό το μπλε του Αιγαίου. Μυρωδιές. Θυμαρορίγανη στον αέρα και η μυρωδιά του χώματος. Σε κάθε στροφή του δρόμου η Ανάφη όλη μύριζε καλοκαίρι. Κυκλάδες. Κυκλάδες στην μυρωδιά, Κυκλάδες και στην εικόνα.
Tip: Διοργανώνονται βόλτες με καραβάκι κάποιες μέρες την εβδομάδα. Θα αξίζει να δεις το νησάκι και την Καλαμιώτισσα (βλ. Νο 2) από την θάλασσα.

anafi6

2. Η Μονή της Παναγιάς της Καλαμιώτισσας επί του ομώνυμου όρους. Το όρος Κάλαμος είναι ο ασβεστολιθικός βράχος ύψους 460 μ. ή αλλιώς ο Μονόλιθος της Μεσογείου. (Ξέρω ακούγομαι σαν εγκυκλοπαίδεια.) Αυτός δεύτερος σε ύψος και το μακρινό Γιβραλταρ να παίρνει την πρωτιά. Συνηθίζεται οι ανήσυχοι εξερευνητές του νησιού, οι συλλέκτες εμπειριών και στιγμών να ανεβαίνουν το απόγευμα, να περιμένουν τον ήλιο να δύσει βάφοντας τα πάντα με τα χρώματα του δειλινού, να διανυκτερεύουν και αφού δουν την ανατολή να παίρνουν τον δρόμο της επιπστροφής. Δεν ανεβήκαμε, το έχουμε βάλει, όμως, στόχο για την επόμενη εξόρμησή μας. Είναι και κίνητρο για να βελτιώσουμε φυσική κατάσταση! Εμείς πήγαμε σε ένα άλλο μοναστήρι στην βάση του Κάλαμου (της Ζωοδόχου Πηγής, θαρρώ) που φτάνεις οδικώς και ήταν πολύ όμορφο και περιποιημένο. Πήραμε και τραχανά, χυλοπίττες χειροποίητες, κάππαρη και μάραθο για τους αγαπημένους μας.
Tip: Ξεκάθαρα, να το ψάξεις και να δοκιμάσεις αν στο επιτρέπει η φυσική σου κατάσταση να ανέβεις στον Κάλαμο και στην Μονή της Παναγιάς της Καλαμιώτισσας.

anafi8

3.  Ηρεμία. Ήταν το περασμένο της εποχής ή η διάθεσή μας για γαλήνη και χαλάρωση και ανακάλυψη, διακοπών απλών ή ένας συνδυασμός των παραπάνω; Δε θα μάθουμε ποτέ. Μα το νησί μας φίλεψε ειρήνη κι ηρεμία. Ησυχία και απομόνωση από τα κοσμικά κι εγκόσμια, μας χάρισε χρόνο για περισυλλογή και αναζήτηση. Ξεκούραση και αποτοξίνωση από την πόλη και τα όσα φέρει, χρόνος για κολύμπι, βιβλία και συζητήσεις και μεσημεριανό ύπνο στην παραλία (βλ. Νο 8) και μέτρημα αστεριών (βλ. Νο 10). Αχ αυτό είναι ευτυχία.
Tip: Άσε το ίνσταγκραμ για λίγο στην άκρη.

anafi9

4. Ελευθερία. Η ηρεμία και ησυχία και η ασκητική ατμόσφαιρα που περιέγραψα παραπάνω όπως βιώθηκαν εκείνο το καλοκαίρι στην Ανάφη είχαν ως απόρροια την αίσθηση ελευθερίας. Ένιωθα ελεύθερη. Ελεύθερες, ανέπαφες από τον τουρισμό παραλίες, κατασκήνωση, κανείς να νοιάζεται για το χρώμα / σχήμα του μαγιώ του ή του δικού σου, το σήμα στα κινητά τηλέφωνα και στο διαδίκτυο ήταν ισχνό, ελευθερία από το ρολόι και κάθε τι ηλεκτρονικό.
Tip: Αφέσου και απόλαυσε την ελευθερία.

5. Το πιο ρομαντικό μέρος που έχω βρεθεί. Ίσως σε αυτό συνέβαλε και η παρέα. Λέμε, ίσως.
Tip: Ερωτεύσου.

DSC_0077

6. Φαγητό. Νοστιμιές εδώ κι εκεί. Με πιο αγαπημένο μας το Αγνάντι. Θέα υπέροχη, νοίζω όμως αυτό το εμπέδωσες στο Νο 1, ησυχία, στον Έξω Ρούκουνα, καταπληκτικό φαγητό, όσες φορές πήγαμε φύγαμε ευχαριστημένοι. Και το νησί έχει επίσης υπέροχο ρακόμελο.
Tip: Πωλούν και μέλι στα μαγαζάκια και διάφορα αποξηραμένα αρωματικά αν ψάχνεις δώρα για τους φίλους σου.

anafi10

7. Χώρα. Σκαρφαλωμένη στα βράχια με τα άσπρα σπίτια της δεσπόζει και χαρίζει -ξανά- υπέροχη θέα. Έχει και μια πλατεία που βλέπει στην δύση με σπιτάκια με την αυθεντική αναφιώτικη αρχιτεκτονική τους. Και από κει θα δεις την δύση. Σίγουρα την απήλαυσα πολύ περισσότερο από την γεννώσα-υψηλές-προσδοκίες-δύση της Σαντορίνης. Μικρές πόρτες, παστέλ γαλάζια, γλάστρες με λουλούδια, καρεκλίτσες πάνω σε ταράτσες και το μπαλκονάκι του ενός σπιτιού να ενώνεται με του δίπλα, μπουγάδες και ντόπιοι και σημάδια πόλης, κεραίες που όμως έχουν την πιο ωραία θέα του κόσμου, παραθυράκια με χειροποίητες κεντητές κουρτίνες, ξύλο και ασβέστης και πέτρα. Και μαγαζάκια για να περάσεις το βράδυ σου όπου στήνονται αυτοσχέδια γλέντια με ούτι και λαούτο και μπουζούκι ή κιθάρα.
Tip: Τα γνωστά πανηγύρια της Ανάφης είναι το Δεκαπενταύγουστο και στις 7-8 Σεπτέμβρη της Παναγιάς της Καλαμιώτισσας.

DSC_0067.JPG

8. Πολύ ψιλή άμμος (Άγιοι Ανάργυροι, Ρούκουνας, Κλεισίδι). Προτιμώ τα βότσαλα. Στην Ανάφη η άμμος είναι ψιλή. Για ύπνους στην παραλία ενδείκνυται! Θυμήσου την ομπρέλα. Και το καπέλο. Και την αντιηλιακή προστασία. Εκτός αν τρυπώσεις κάτω από βράχους ή αν βρεις κανένα δεντράκι. Συνήθως οι σκιές είναι πιασμένες από τους κατοίκους των παραλιών (aka τους κατασκηνωτές).
Tip: Να είσαι από την ασφαλή πλευρά (αυτή που θα φέρεις ομπρέλα ή σκηνούλα σκιάς παραλίας, μα τι λέμε τόση ώρα;).

anafi4.jpg

9. Μονοπάτια. Το νησί προσφέρει αμέτρητα μονοπάτια για κοντινούς ή μακρινούς περιπάτους. Ενώνουν παραλίες και κύρια σημεία. Μάλιστα μερικά φωταγωγούνται και τη νύχτα εξυπηρετώντας και ενθαρρύνοντας τους ταξιδιώτες να μετακινούνται πεζοί. Εμείς περπατήσαμε λίγο ψάχνοντας μια παραλία, δεν προλαβαίναμε να την βρούμε πριν νυχτώσει και μετά τσακωθήκαμε (ε τόσες μέρες δεν ήμασταν μόνο στα μέλια!) και γυρίσαμε πίσω, οπότε εκείνη η διαδρομή για εμάς έληξε άδοξα.
Tip: Καπέλο, νερά και χάρτης, διάλεξε την διαδρομή για το επίπεδο και το ενδιαφέρον σου και πέρνα λίγο χρόνο ακόμη στην φύση!

10. Τα αστέρια. Τόσο μα τόσο καθαρά. Τόσο μα τόσο φωτεινά. Τα βράδια καθόμασταν στην βεράντα και τα χαζεύαμε και μερικές φορές αποκοιμιόμασταν κάτω από το φως τους. Ναι τόσο ρομαντίκ, το ξέρω.
Tip: Κάνε μια ευχή. Να ξαναπάς στην Ανάφη.

anafi1

Advertisements

Ικαρία Σεϋχέλλες

Νόμιζα το είχα γράψει αυτό το άρθρο. Θυμόμουν και την εισαγωγή. Απ’ ό,τι φαίνεται κάπου έπεσε, στην λήθη! Ήρθε η ώρα λοιπόν για το αφιέρωμα Ικαρία Σεϋχέλλες! Και μείνετε συντονισμένοι για τα υπόλοιπα ταξιδιωτικά μας αφιερώματα που ακολουθούν!

Ikaria seyhelles

Όπως σας έταξα στο αφιέρωμα της Ικαρίας, για τις Σεϋχέλλες θα ακολουθούσε ξεχωριστό άρθρο. Κι αυτό γιατί πριν πάμε τόσο στις ίδιες τις Σεϋχέλλες, όσο πριν πάμε ακόμη και στην Ικαρία, ακούσαμε πολλά γι’ αυτήν την παραλία. Στα συν της; Δεν έχει πολλά κύματα, είναι ελεύθερη παραλία, θα νιώσεις ότι βούτηξες σε εξώφυλλο του National Geographic. Γεννημένη το 1984 (η παραλία, όχι εγώ!), καθώς κατά τη διάνοιξη τούνελ στον Μαγγανίτη έγινε κατολίσθηση και δημιουργήθηκε αυτός ο ορμίσκος, είναι μια κουκίδα στο χάρτη της Ικαρίας εξαιρετικής ομορφιάς.

Εμείς για να βρούμε τις Σεϋχέλλες κάναμε τον γύρο του νησιού δύο φορές (γιατί χαθήκαμε, τρία κορίτσια, ένα αυτοκίνητο, ένας χάρτης και το σήμα στο GPS απόν, τι δεν καταλαβαίνεις;), μα κάθε λεπτό αναμονής και ίσως ταλαιπωρίας άξιζε! Αφού ανεβαίναμε πλαγιές με στροφές, είχαμε ζαλιστεί (εγώ δηλαδή, γιατί οι φίλες μου είναι σκληροπυρηνικές) επιτέλους φτάσαμε κάποια στιγμή στον Μαγγανίτη, θαρρώ, σε ένα τρομερό ύψος και άρχισαν οι στροφές (ναι πάλι) της κατάβασης αυτή τη φορά, στα αριστερά το πέλαγο και η θέα μας έπαιρνε την ανάσα. Τόσο επιβλητικά τα βουνά της Ικαρίας πλαισίωναν την θάλασσα την τόσο τόση μπλε. Αλλά ας αφήσω τα ποιητικά, σωστά; Σωστά. Πάμε στις Σεϋχέλλες!

Βγήκαμε, που λες, από ένα τούνελ χωρίς να ξέρουμε πόσο κοντά στις Σεϋχέλλες είχαμε φτάσει (λογικά το τούνελ του οποίου η διάνοιξη δημιούργησε την παραλία όπως γράψαμε παραπάνω, αλλά τότε ούτε αυτό το ξέραμε) και τα μάτια μας πλημμύρισαν με φως. Ήταν σαν μετααποκαλυπτικό τοπίο. Καταλάβαμε ότι φτάσαμε, η παραλία στα αριστερά μας δεν μπορώ να πω ότι φαινόταν μα στα δεξιά ήταν σκαρφαλωμένα παντού στις παρυφές του βουνού, στο πλάι της ασφάλτου αυτοκίνητα και μηχανάκια και μηχανές.

Αφού παρκάραμε με δυσκολία και αυτό -ναι η όλη αποστολή Ικαρία Σεϋχέλλες ενείχε υψηλό βαθμό δυσκολίας και επικινδυνότητας με την στάμινά μας να χτυπάει κόκκινο- αρχίσαμε να κατεβαίνουμε προς την παραλία. Κάποιοι έλεγαν ότι για να φτάσεις στην παραλία, που είπαμε δεν φαινόταν, η κατάβαση διαρκούσε περίπου μισή ώρα. Αυτό ήταν σαν κερασάκι στην κούρασή μας. Μα ευτυχώς διαψεύστηκαν καθώς κάναμε περίπου ένα τεταρτάκι με χαλαρό βηματισμό και ήταν βατή διαδρομή, χωρίς να απαιτεί καταβατικές ή αναβατικές ικανότητες.

Ikaria seyhelles 2017

Φτάνοντας στα γκρίζα λευκά γλυμμένα βράχια η θέα μας αντέμειψε. Ήταν καταπληκτικά. Λέξεις ήρθαν στο μυαλό μου. Λέξεις όπως Ικαρία, ελευθερία, καλοκαίρι, ανάσα, ουρανός, θάλασσα, μπλουμ, ησυχία, Λεονάρντο Ντι Κάπριο – The Beach, γαλήνη, διακοπές, θέλω-να-βουτήξω-τώρα. Έχεις νιώσει αυτό που φτάνεις σε ένα σημείο του κόσμου και νιώθεις να φεύγουν όλα τα βάρη του χειμώνα, τα προβλήματα στη δουλειά, το Μπρέξιτ, τα μνημόνια, και το μόνο που μπορείς να κάνεις εκείνη την στιγμή σε εκείνο το σημείο είναι να αναπνέεις ευτυχία και να εκπνέεις ευγνωμοσύνη; Ε αυτό. Αλλιώς, Σεϋχέλλες.

Σεϋχέλλες. Νερά καθαρά, δροσιά, πολλές παρέες, σκιά από τα βράχια, βότσαλα, μικρή παραλία, μια κυρία με ένα ψυγειάκι πουλούσε μπύρες και νερά (και κάποια στιγμή το απόγευμα ήρθε ένας κύριος με μια βάρκα και την πήρε, μαζί με το ψυγειάκι). Αν θες προμηθεύσου από πριν, πάρε και την ομπρέλα σου αν πας από το πρωί μπορεί να σου χρειαστεί. Τιπ! Τώρα που λέγαμε για βάρκα, μπορείτε να πάτε και με βαρκάκι από τον Μαγγανίτη, ρωτήστε να μάθετε εσείς που θα έχετε πράγματα ή δεν αγαπάτε το περπάτημα ή λατρεύετε (όπως εγώ) κάθε μικρό και μεγάλο πλωτό ή πλεούμενο στη θάλασσα.

Σημείωμα:

Ξέρω, η φωτογραφία από τις Σεϋχέλλες δεν είναι καλή, μα είναι οι φίλες μου και ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σας. Γιατί καταφέραμε να φτάσουμε! Γιατί περάσαμε τέλεια στην Ικαρία, σε ταβερνάκια, παραλίες, πανηγύρια. Γιατί χαθήκαμε, βρεθήκαμε, δεν μαλλιοτραβηχτήκαμε, χορέψαμε μέχρι και βαλσάκι, στολιστήκαμε, κολυμπήσαμε, παραλίγο να μας πάρει την μία το κύμα, την άλλη η Γερμανία, και την άλλη ο οδηγός ενός φορτηγού, κουραστήκαμε, κοιμηθήκαμε, μετακομίσαμε, περάσαμε χαράδρες και γκρεμούς και περάσαμε τέλεια. Αλλά αυτό το άρθρο δεν έχει σκοπό να γίνει ωδή στην φιλία, ούτε καν στην Ικαρία μα να αναδείξει την ομορφιά της παραλίας! Σεϋχέλλες, λοιπόν, κυρίες και κύριοι!

Αλλά και μια ακόμη φωτό από τις φίλες μου, καθώς αποχαιρετάμε την Ικαρία με το τρίτο και τελευταίο μέρος του αφιερώματος… Μενεξέδες και ζουμπούλια και θαλασσινά πουλιά, αν την δείτε την καλή μου χαιρετίσματα πολλά!

Ικαρία

Ικαρία

Ικαρία. Βορειανατολικό Αιγαίο. Το νησί της μακροζωίας. Το νησί των πανηγυριών. Ικαρία. Πράσινη και γκρεμώδης, σε καλεί για περιπέτεια. Γεμάτη οικότοπους και μαγευτικά τοπία έχει μονοπάτια για πεζοπορία. Έχει παραδοσιακά χωριά. Έχει συγκινητική μουσική. Έχει αγωνιστική ιστορία. Έχει μεγάλες αποστάσεις και παγωμένα πεντακάθαρα νερά. Οι πιο οικονομικές διακοπές που έχουμε κάνει! Υπέροχο φαγητό, δροσιά, νεολαία. Ένα νησί με δράση. Ένα νησί ερωτικό. Ένα νησί πανηγύρι ολόκληρο. Αυτή είναι η Ικαρία.

Πότε θα πας

Μείζον ερώτημα. Εμείς τα φέραμε από δω, τα φέραμε από κει, τελικά πήγαμε τέλη Ιούλη. Επιβεβαιώσαμε ότι γίνονταν πανηγύρια εκείνες τις μέρες (τις περισσότερες γίνονται, μην ανησυχείς), βρήκαμε εισιτήρια, ψάξαμε δωμάτια και κλείσαμε. Ήταν πολύ ωραία, άνετα και χαλαρά. Φοβόμασταν ότι τον Αύγουστο δε θα μπορούσαμε να ξεμυτίσουμε και ότι θα γινόταν πανικός. Οι περισσότεροι, βλέπεις, πάνε στην Ικαρία τον Αύγουστο. Αν διαλέξεις να πας τότε, θα έχει παραπάνω κόσμο (και πανηγύρια, να μην ξεχνιόμαστε) και εμείς, δε στο κρύβω, σκεφτόμαστε την επόμενη φορά να το δοκιμάσουμε. Για Σεπτέμβριο δεν έχω ακούσει σχόλια, οπότε δεν μπορούμε να σου πούμε κάτι πέραν του ότι λατρεύουμε τις διακοπές τον Σεπτέμβρη.
Εν κατακλείδι, θα σου έλεγα να πας όποτε σας εξυπηρετήσει από άποψη αδειών / σχεδίων, γιατί όποτε και να πας, ωραία θα είναι.

Πού θα μείνεις

Αν είσαι παιδί της φύσης, μπορείς να στήσεις τη σκηνούλα σου. Στο Να. Ελεύθερο. Με καταρράκτες, δίπλα την παραλία, μερικά φιλόξενα ταβερνάκια και την πιο μαγνητίζουσα (δική μου λέξη) δύση του νησιού. Είναι περιοχή προστατευόμενη από το Natura, μας είπαν, οπότε θα πρέπει να είστε διπλά προσεκτικοί και νοικοκύρηδες. Μαζεύει πολύ κόσμο, ιδιώς ηλικίες γύρω στα είκοσι, έχε σκιά και βλάστηση και είναι δροσερά.
Εναλλακτικά, νομίζω λειτουργεί ένα μικρό οργανωμένο camping στην αμμουδερή παραλία δυτικά της Μεσακτής. Εκεί θα βρεις και χελωνίτσες του γλυκού νερού σε μια μικρή ρηχή λίμνη οι οποίες έρχονται ανοιγοκλείνοντας το στόμα για να τις ταΐσεις. Έχει και ένα μπαράκι και μια καντίνα για να χορτάσεις, δίχτυ για να παίζεις beach volley και είναι δίπλα στο δρόμο, πολύ κεντρικά.

Αν πάλι θες ξενοδοχείο, οι επιλογές λιγοστεύουν. Είναι μερικά διάσπαρτα και συγκριτικά με τις τιμές της Ικαρίας ακριβά.

Ikaria Nas
Η θέα από το πρώτο μας δωμάτιο – Νας

Εμείς ακολουθήσαμε τη λύση των δωματίων. Ξέρεις, ρούμς του λετ. Στην αρχή μείναμε στο Να, ύστερα στον Αρμενιστή. Η δεύτερη επιλογή μας εξυπηρέτησε πολύ, γιατί οι δρόμοι είναι δύσβατοι, γκρεμοί από δω, χωματόδρομοι από κει. Ο Αρμενιστής βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού και είναι κοντά στο Χριστό Ραχών, που σίγουρα θα επισκεφτείς κάποιο ή κάποια βράδια και στη μέση των διαδρομών για διάφορα πανηγύρια. Εμείς στην προσπάθειά μας να αλλάξουμε τοποθεσία, βρήκαμε αυθημερών ένα σπιτάκι με τέλεια αυλή, που κρεμόταν λες πάνω από τη θάλασσα, και μια ταράτσα που ανέβαινες και δεν ήθελες να κατέβεις (κατεβήκαμε εν τέλει για να δούμε το υπόλοιπο νησί).

Άλλοι μένουν στον Εύδηλο, άλλοι πάλι στον Άγιο Κήρυκο.

Χριστός Ραχών

Εκεί, λένε, είναι το χωριό φάντασμα, που κοιμάται τη μέρα και ξυπνάει τη νύχτα. Όπως και οι περισσότεροι στην Ικαρία. Εμείς μέρα δεν πήγαμε, οπότε δεν ξέρουμε να σου πούμε τι κάνει το πρωί. Το βράδυ, όμως, το επισκεφθήκαμε. Μια μεγάλη πλατεία με δέντρα και από κάτω τραπεζάκια. Γύρω από τα τραπεζάκια θα δεις από μαθουσάλες με τις αγαπημένες τους, μέχρι άγρια νιάτα να πίνουν κοντά στα μεσάνυχτα το καφεδάκι τους για να ξυπνήσουν και να αδράξουν τη νύχτα τους, ή το ουζάκι τους για να έρθουν σε κέφι, πριν ίσως την μεγαλύτερη έξοδο. Αν δεν έχει πανηγύρι ή δε θες να πας σε πανηγύρι -καλέ, γιατί να μη θες να πας σε πανηγύρι;- ο Χριστός είναι η νούμερο ένα επιλογή σου.

Πού θα φας – Πού θα πιεις στον Χριστό

Αν σ’ αρέσουν τα «αλα κρεμ», τα πιάτα με ιταλικές καταβολές, οι πιο μοντέρνες σαλατούλες και θες εναλλακτική από ταβερνάκι, να επισκεφτείς το CusinΑ, εστιατόριο με φαντασία, καταπληκτικές γεύσεις και καλές τιμές.

Να φας γλυκάκι στον Γυναικείο Συνεταιρισμό από παραδοσιακό γαλακτομπούρεκο μέχρι λαχταριστό μπανόφι και να πάρεις μαρμελάδες (ξετρελάθηκα με την μαρμελάδα σύκο!), γλυκό του κουταλιού, μέλι ή υφαντά για τους αγαπημένους σου.

Για κρασάκι και χαλαρό ποτό, μεζεδάκια και ποικιλίες έχει αμέτρητα μαγαζάκια και εσύ θα διαλέξεις τι ταιριάζει στη διάθεσή σου.

Μην ξεχάσεις να περάσεις από το Δεντρόσπιτο για cocktail και να κάτσεις σε κάποια από τις κούνιες του. Φυστικιές και άλλα δέντρα τυλίγουν την αυλή ενός παλιού αρχοντικού και η ατμόσφαιρα ίσως σου θυμίσει κάποια από τα αθηναϊκά σου βράδια.

Αν πάλι θες κρέπα ή μπεργκεράκι, να πας στο Asterix. Μας είπαν να έχουμε υπομονή, αλλά ότι αξίζει η κάθε σου μπουκιά. Δεν μας έφτασαν οι μέρες για να το δοκιμάσουμε, μα επιφυλασσόμεθα για την επόμενη εξόρμηση (Ικαρία 2017!).

Για τις πρώτες πρωινές ώρες, σε περιμένει η Σκνίπα. Μπιλιάρδο, μουσικές, αυλή, χορός και πάλι χορός, ταράτσα με μαξιλάρες, πέτρινα πεζούλια και ψάθινες καρέκλες για να ξαποστάσεις, φωτιστικά που χορεύουν κι αυτά. Γιόρτασε φέτος τα 30 της χρόνια. Πρέπει να περάσεις. Από εκεί θα δεις και την ανατολή πριν φύγεις, επιβάλλεται.

Φαγητό εκτός Χριστού

Η πασίγνωστη Πόπη φημίζεται για το φαγητό κάτω από τα αμπέλια και τα αναρριχητικά φυτά. Απλώς εκεί, την μοναδική φορά που βιαζόμασταν, για να προλάβουμε το πλοίο της επιστροφής, πράγματι καθυστέρησε να σερβιριστεί το φαγητό και ο μύθος της Ικαρίας επιτέλους επιβεβαιώθηκε.

Στο Να, στη Θέα θα φας πολύ πολύ ωραία, δίπλα στη θάλασσα, η Θέα η Αμερικανίδα ιδιοκτήτρια είναι πολύ ευγενική και βάζει και μουσική που θα σε ταξιδέψει. Εκεί θα βγάλεις τις καλύτερες φωτογραφίες από τη Δύση, θα ρομαντζάρεις, μα με προσοχή γιατί μπορεί να συχνάζουν εκεί και σφήγκες!

Ikaria
Ηλιοβασίλεμα από το Να

Στον Αρμενιστή μας είπαν για γκουρμέ επιλογές το Mary Mary (μας παρακίνησαν δε να δοκιμάσουμε μπέργκερ τόνου), δεν προλάβαμε όμως! Τιμήσαμε το τίμιο Δελφίνι με τους εξαιρετικά ευγενείς και φιλόξενους ιδιοκτήτες, που φρόντισαν το φρεσκοτσιμπημένο από την παραλία χέρι μου και έβγαλαν το κεντρί της σφήγκας που έκανε το χέρι μου να γίνει τριπλάσιο τις επόμενες ημέρες. Όπως θα κατάλαβες, έχει σφήγκες στην Ικαρία. Έχε μαζί σου αντισταμινικά και στικ κατάλληλα.

Πού θα κολυμπήσεις

Αυτό είναι μεγάλο κεφάλαιο. Η Ικαρία γεμίζει σέρφερς (Γεια σας αγόρια!) κι αυτό γιατί φημίζεται για τα μεγάλα της κύματα. Δεν είναι μύθος. Είναι πραγματικότητα. Θα σου έλεγα βάσει του ανέμου να συμβουλεύεσαι τους ντόπιους για να σε παραπέμψουν σε κάποια απάνεμη σύμφωνα με την ημέρα παραλία. Οι επιλογές είναι πολλές, δες και εδώ! Εμείς χαρήκαμε το μπάνιο μας στον Αρμενιστή κάτω από το ταβερνάκι Δελφίνι που ήταν δροσερά, βαθειά και πεντακάθαρα. Πήγαμε στο χρυσαφένιο Λιβάδι και στη Μεσακτή, καμαρώσαμε τα παιδιά που πάλευαν με τα κύματα και αφού κινδυνεύσαμε να χάσουμε κι εμείς τα μαγιώ μας από το ρεύμα προτιμήσαμε το τρίπτυχο βιβλίο, φρουτοσαλάτα και μοχίτο από το μπιτσόμπαρο. Στο Να μας είπαν μπαίνεις κρατώντας σχοινί μα αξίζει να κατέβεις για την υπέροχη φύση, το φαράγγι και το πράσινο που συναντά τη θάλασσα. Όσο για την πιο φημισμένη παραλία του νησιού, τις Σεϋχέλλες υπόσχομαι να ακολουθήσει ξεχωριστό φωτογραφικό αφιέρωμα!

Messakti Ikaria Surf
Μεσακτή

Για τα πανηγύρια τα ικαριώτικα το σχετικό αφιέρωμα θα το χορέψεις, εμμ θα το δεις εδώ!

Η Ικαρία, λοιπόν, έχει πολλά για να σε θέλξει! Νησί της παρέας, νησί της ανακάλυψης. Θα σε ξεκουράσει, θα σε ανανεώσει, θα σε διασκεδάσει! Ιδανικός προορισμός για σένα που θες να χαρείς το πράσινο, την άγρια ομορφιά και παραδοσιακές μελωδίες.

Εσύ, έχεις πάει στην Ικαρία; Αν ναι, τι εντυπώσεις αποκόμισες; Μήπως σκέφτεσαι να πας φέτος;

Ικαριώτικα Πανηγύρια!

Ικαρία

Χρόνια προσπαθούσαμε να πάμε. Φέτος τα καταφέραμε. Και θέλουμε κι άλλο!
Για τις ομορφιές του νησιού, το πράσινο και τις θάλασσες, το φαγητό, τους Ικαριώτες και τους χαλαρούς ρυθμούς μιλάμε εδώ. Τώρα θα μιλήσουμε για τα Ικαριώτικα Πανηγύρια!

Για τα πανηγύρια

Ότι θα πας σε πανηγύρι στην Ικαρία, το παίρνουμε ως δεδομένο. Όλοι λένε, να πας και σε δύο πανηγύρια την ίδια μέρα (νύχτα). Τσεκ. Το δοκιμάσαμε και στο συστήνουμε.

ikaria s for summer

Πού θα πάτε;

Αλλά ας τα πάρουμε από την αρχή. Όταν ξυπνήσεις, ρωτάς πού έχει πανηγύρι; Ακούς, ένα, δυο, τρία μέρη. Μετράς, ένα, δύο, τρία πανηγύρια. Η Ικαρία είναι μεγάλη και το γλέντι ακόμη μεγαλύτερο. Μετά από συνέλευση ή και στην τύχη, δεν έχει και μεγάλη σημασία, αποφασίζετε. Κοιμάστε δυο τρεις ωρίτσες για να αντέξετε μέχρι να χαράξει στο Αιγαίο και ετοιμάζεστε. Το πανηγύρι σας περιμένει. Αν έχεις βάλε κλειστά παπούτσια, θα με θυμηθείς. Α, και ένα ζακετάκι να πάρεις για τις πρώτες πρωινές ώρες.

Πώς θα πάτε;

Είτε με το αμάξι σας, είτε με κάποιο άλλο,  ο δρόμος για το Ικαριώτικο πανηγύρι, αφού χαθείτε πρώτα, θα βρεθεί. Λογικά λίγα χιλιόμετρα πριν το πανηγύρι θα βρεις κάποιο γκρεμό να παρκάρεις κάπου. Ναι, μη γελάς, κάπως έτσι θα γίνει. Ανάμεσα σε πεύκα, βράχια και –α το είπαμε ήδη;- γκρεμό. Μετά στο σκοτάδι, ελπίζω να έχεις κινητό για φακό, θα σε οδηγούν οι ήχοι από τα βιολιά για να φτάσεις στην πλατεία όπου το μικρό ή μεγάλο πανηγύρι θα διαδραματίζεται. Ζεις τη μικρή σου περιπέτεια και η αδρεναλίνη ξεκινάει να ρέει.

Πού θα κάτσετε;

Ε και να, φτάσατε στο περιβόητο πανηγύρι. Παρατηρείς γύρω σου. Πολλά πρόσωπα, πολλοί ήχοι, πολλές μυρωδιές. Φίλοι προτείνουν να πας νωρίς να βρεις να κάτσεις. Αν έχεις φίλους που πήγαν νωρίς, κάτσε κοντά τους. Αν όχι, και πας αργά, θα κάνεις νέους φίλους με τους οποίους θα μοιραστείς το τραπέζι και αρκετές ιστορίες από τη ζωή σας, χορό και αγκαλιές πρωτού ακόμη ξημερώσει. Αλλά μη σε απασχολεί πολύ, το περισσότερο βράδυ σου θα το περάσεις στην πίστα. Γι’ αυτό πήγες, άλλωστε, στην Ικαρία.

Νηστικό Αρκούδι

Ύστερα, σειρά έχει η ουρά. Για τα απαραίτητα. Το νέκταρ και την αμβροσία. Αν έχεις φίλους, αυτούς που θα είναι προνοητικοί και θα έχουν φτάσει νωρίτερα στο πανηγύρι, θυμάσαι, θα τα έχουν φέρει ήδη αυτοί αυτά για σένα. Αν όχι, θα περιμένεις. Και θα περιμένεις. Στην ουρά, είπαμε. Θα γυρίσεις με έναν τεράστιο δίσκο (μου θύμισε τη φοιτητική λέσχη) με φρεσκομαγειρεμένες λιχουδιές. Τιπ, έμαθα ότι τα έσοδα διατίθενται στους δήμους για εξωραϊστικούς και άλλους πολιτιστικούς σκοπούς. Όμως, πολλοί φέρνουν και δικά τους μπουκάλια και συμπληρώνουν τα πλαστικά ποτήρια με τσίπουρο, ρακί, ούζο και κάθε λογίς σφηνάκια για τα διαλείμματα από το χορό.

Και τώρα;

Οι πρώτες νότες που ακούς. Σε ξεσηκώνουν. Ανάμεσα σε ντόπιους και σε ταξιδιώτες, κάπου εκεί είσαι και εσύ. Με ένα χαμόγελο. Και μια έξαψη. Κατσικάκι, καριώτικο κρασί, ζαμπούνα και το χώμα να σε τυλίγει σα σε διονυσιακή ομίχλη. Σηκώνεσαι. Δεμένος με τον διπλανό σου σε μια μαγευτική συνοχή, λικνίζεσαι και τραντάζεσαι, κάποιον θα πατήσεις, κάποιος θα σε πατήσει, κάνεις τις γνωριμίες σου και αγκαλιάζεσαι για να χωρέσει κι άλλος, κι άλλος στον κύκλο σας που θα γίνει σαλιγκάρι. Η τάβλα φιλοξενεί τις τσάντες και τα ποτά σας που όλο τελειώνουν και όσους θέλουν κάπως κάπου να ξαποστάσουν από το χορό. Αυτό είναι το πανηγύρι. Το ζεις. Είτε με φωνές και μουσικές πιο παραδοσιακές  -τα λατρεύω αυτά τα πανηγύρια-, είτε λίγο πιο εμπορικά, θα χορέψεις, θα ξεσκάσεις, θα ιδρώσεις. Θα γίνεις ένα με την Ικαρία.

Ικαριώτικος ο παλαιός

Ικαριώτικος. Ο παραδοσιακός. Ως άλλη ιαχή πολέμου τα πρώτα γυρίσματα καλούν τον κάθε έναν στη μάχη. Τα τραπέζια αδειάζουν. Η πλατεία γεμίζει. Αναρωτιέσαι, χωράει τόσος κόσμος; Ναι χωράει. Αν δεν ξέρεις να χορεύεις και θέλεις να χορέψεις, δεν υπάρχει πρόβλημα. Αν ξέρεις να χορέψεις και θέλεις να χορέψεις μπορεί να νιώσεις ότι δε χωράς, το κόλπο είναι να πηγαίνεις στην αρχή του κύκλο. Σε λίγα λεπτά θα έχεις ξαναβρεθεί στη μέση, καθώς και άλλοι ακολουθούν το ίδιο κόλπο. Αν όμως χορέψεις, θα νιώσεις τη μαγεία. Όλοι κάτω, απλά βήματα ή και φιγούρες. Δε χωράς. Όσο χωράς. Δε σε νοιάζει. Χωράς. Απολαμβάνεις. Ρυθμός, μελωδίες, παράδοση, γίνεστε όλοι ένας παλμός, δυο βήματα, ένας κύκλος που τίποτα δεν έχει να χωρίσει, ένας κύκλος που τα πάντα χωράει, ένα συναίσθημα πως ανήκεις εδώ, στην Ικαρία, και δε σε νοιάζει κανείς και δεν υπάρχει άλλος τόπος, άλλο μέρος, δεν υπήρξε ποτέ σήμερα κι απόψε.

Μετά τι;

Μετά; Μενεξέδες και ζουμπούλια και ταξιδεύεις σε μια αγκαλιά ή και περισσότερες για μερικά βαλσάκια να ξαποστάσεις και εσύ και οι φωνές των τραγουδιστών. Στάση για ανεφοδιασμό στο τραπέζι. Έξαψη ξανά και νερό. Ξανά. Βγάζεις τα μαλλιά από το πρόσωπο, σκουπίζεσαι, λες δυο κουβέντες. Μπάλοι, κρητικά και μερικά ελαφρολαϊκά τραγούδια για να αλλάξεις παραστάσεις μέχρι τον επόμενο Ικαριώτικο και το εεεεε που σε καλεί στο χορό. Η Συμπεθέρα, το Πιπέρι και άλλες μελωδίες θα σε κρατήσουν μακρυά από το κρεβάτι αφού ο ήλιος βγει από τη θάλασσα και τα βουνά της Νικαριάς. Αφού ο κόσμος αρχίσει να γυρίζει, πρέπει να βρεις και εσύ τρόπο να γυρίσεις. Είδες την ανατολή, τα συκαλάκια σου τα έφαγες, μπορεί να γυρίζει ακόμη στο νου σου το βιολί και οι μελωδίες μα χρειάζεσαι ξεκούραση για να πας στο επόμενο πανηγύρι. Και ίσως ένα ποδόλουτρο και πολύ πολύ νεράκι! Με τις υγείες σου!

ikaria panigyria 2017
Επιστροφή από πανηγύρι

 

Εμείς δίνουμε ραντεβού για του χρόνου. Για τα Πανηγύρια της Ικαρίας 2017! Εσείς που είστε ακόμη εκεί καλά να περνάτε!

Οι 5 Λόγοι που κάνουν τον Κοσμά τον Ορεινό Προορισμό των Ονείρων σου.

Από εδώ ο Κοσμάς.
S FOR SUMMER KOSMAS
Για να γνωρίσεις τον Κοσμά θα πρέπει να ταξιδέψεις στην Πελοπόννησο και πιο συγκεκριμένα στην Αρκαδία κοντά στα όρια με την Λακωνία, ειδικότερα στην Κυνουρία (δηλώνω μπερδεμένη από τις ταμπέλες και την περαιτέρω έρευνα). Ο Κοσμάς βρίσκεται σε υψόμετρο 1.150 μέτρων. Είναι ένας παραδοσιακός οικισμός σκαφραλωμένος πάνω στον Πάρνωνα. Με καλή παρέα, ζεστά ρούχα, κουβέρτες, μερικά επιτραπέζια, πυξίδα, χάρτη (δες παρακάτω), ξύλα για το τζάκι και διάθεση για περιπέτεια ο Κοσμάς είναι το μέρος που πρέπει να βρεις και να απολαύσεις. Πριν πας φρόντισε για τη διαμονή σου σε ένα από τα γραφικά ενοικιαζόμενα στο χωριό, καθώς φήμες λένε ότι ενδέχεται να μη βρεις τελευταία στιγμή.

Να και οι 5 λόγοι που ο Κοσμάς είναι ο ορεινός προορισμός που ονειρεύεσαι.

  1. Παράθυρο με θέα.
    S For Summer Kosmas view

    Η θέα του. Από το μπαλκόνι του Πάρνωνα, ο Κοσμάς σου χαρίζει μια θέα που κόβει την ανάσα. Το χωριό σκαρφαλωμένο λες στις πλαγιές έχει ορατότητα τόσο στον Αργοσαρωνικό και το Αιγαίο, όσο στις κορυφές και παρυφές του βουνού και στην κοιλάδα του Ευρώτα. Αν ο καιρός το επιτρέπει, βλέπεις πολύ μακρυά, πέρα από το πράσινο, κάποιοι λένε μέχρι τα Λευκά τα Όρη της Κρήτης, και στο βάθος μια παχιά λωρίδα θάλασσας να βαστάει τον ουρανό. Όλο αυτό σε κάνει να νιώθεις ανακούφιση, να συνειδητοποιείς ότι είσαι ελεύθερος, μια μονάχα κουκίδα στο απέραντο πράσινο. Αυτός δεν είναι λόγος για να κάνει τον Κοσμά προορισμό των ονείρων σου;
    Τιπ: Περπάτησε ανάμεσα στα μικρά σοκάκια των σπιτιών και φτάσε ως τον Προφήτη Ηλία για να καμαρώσεις τη θέα και από εκεί.
  2. Γύρισε (σ)τη Φύση.
    S For Summer Kosmas Lions Water
    Ένας ακόμη λόγος που ο Κοσμάς Κυνουρίας θα γίνει ο ορεινός προορισμός σου για φέτος, είναι η φυσική ομορφιά του χωριού. Η πλατεία έχει τρεις βρύσες λιοντάρια και υπεραιωνόβια πλατάνια γύρω από το ναό των Αγίων Αναργύρων. Τον Κοσμά τον αγκαλιάζουν έλατα και το Δάσος με τις Καστανιές. Το κρύο του σε αναζωογονεί, το πράσινο σε ξεκουράζει. Η διαδρομή προς τον Κοσμά έχει μεν στροφές καθώς ανεβαίνεις το βουνό, μα ο καθαρός αέρας και το τοπίο σε επιβραβεύει.
    Υψώνοντας το βλέμμα στον ουρανό ίσως πετύχεις γεράκια ή αετούς να ψάχνουν τη λεία τους. Επίσης, γίδες (εδώ, σημείωσε ότι η σπεσιαλιτέ του χωριού είναι γίδα βραστή με γκόγκλες τα τοπικά ζυμαρικά) ή κατσίκες μπορεί να κλείσουν το δρόμο σου για λίγα δευτερόλεπτα, όσα χρειάζεται ο βοσκός με τα τσοπανόσκυλα για να τα απομακρύνουν και να περάσεις.
    Πηγές, τρεχούμενο νερό και πολλές μέλισσες, βλάστηση ανάλογα με την εποχή, από μικρά κυκλάμινα μέχρι παπαρούνες και διάφορα πολύχρωμα αγριολούλουδα, θα σε αποσυμφορήσουν και θα σε χαλαρώσουν.
    Τιπ: Άσε το Instagram και απόλαυσε το τώρα.
  3. Μέλι και Καρύδια.
    S For Summer Kosmas stasou kastana

    Ναι ο Κοσμάς προσφέρεται για αγκαλίτσες, μα δεν εννοώ αυτό. Εννοώ ότι είναι ονειρεμένος προορισμός κυριολεκτικά για το μέλι και τα καρύδια και τα κάστανα. Και ναι ίσως τα βότανα, τα αγριόχορτα και τους βολβούς. Πήρα πριν φύγω μέλι από Ρείκι, από Έλατο, από Θυμάρι και από Κάστανο! Είναι πολύ ωραία! Δεν ήξερα ποιο να διαλέξω, και νομίζω το μέλι  μπορεί να γίνει το καλύτερο δώρο για τους αγαπημένους σου πίσω στην πόλη. Επίσης, θα βρεις μαρμελάδες και γλυκά του κουταλιού (πήρα κάστανο, είπαμε έχει το περίφημο Δάσος με τις Καστανιές) μα δε δοκίμασα γιατί δεν είμαι λάτρης των γλυκών του κουταλιού.
    Τιπ: Αν πας στη Μονή Ελώνης, οι τιμές για το μέλι από πλανώδιους εμπόρους ενδεχομένως να είναι πιο χαμηλές από αυτές στο χωριό. Εγώ πήρα και από τους μεν και από τους δε γιατί πώς αλλιώς θα ενισχύσει κανείς την τοπική αγορά; Καλά το παραδέχομαι, λατρεύω το μελάκι…
  4. Road trip.
    S For Summer Kosmas Roadtrip

    Ο Κοσμάς απέχει οδικώς περίπου 3-3.30 ώρες από την Αθήνα. Μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο για τις εξορμήσεις σου στην γύρω περιοχή. Η Μονή Ελώνης είναι ένας κοντινός προορισμός που δεν πρέπει να χάσεις. Το Μοναστήρι χτισμένο μέσα σε βράχους χαρίζει τόσο απίθανη θέα όσο και κατανυκτικό περιβάλλον.
    Ο Κοσμάς γειτνιάζει με το Γεράκι, το Βρονταμά, πιο πέρα θα βρεις ένα γραφικό χωριό το Πολύδροσο με τα Τσίντζινα (ή Τζίτζινα) που αξίζει να περπατήσεις και να απολαύσεις τον ήχο από τις πηγές και τους μικρούς του καταρράκτες.
    Το Λεωνίδιο απέχει περίπου 30 χιλιόμετρα, όπου συνδυάζεται βουνό και θάλασσα και ύστερα ο Τυρός γνωστός για τις παραλίες του βρίσκεται στα περίπου 50 χιλιόμετρα. Η Σπάρτη είναι κοντά στα 57 χιλιόμετρα, ακόμη και στη Μονεμβασιά μπορείς να πας αν έχετε αρκετές μέρες που απέχει 77 χιλιόμετρα.
    Τιπ: Πάρε και χάρτη μαζί γιατί το κινητό μπορεί να μη βρίσκει σήμα μες στα βουνά. Αντίστοιχα, προμηθεύσου μουσική ή άνοιξε τα παράθυρα για να απολαύσεις τους ήχους της φύσης.
  5. Με δυο παπούτσια πάνινα.
    S For Summer Kosmas hiking

    Ή καλύτερα με ένα καλό ζευγάρι κατάλληλα παπούτσια για πολύ περπάτημα. Πεζοπορία, αναρρίχηση ή απλώς περιπλανήσεις στις πλαγιές του Κοσμά ή σε μια από τις δεκάδες διαδρομές με σήμανση στις γύρω περιοχές, για τον λάτρη της φύσης και της κίνησης ο Κοσμάς είναι παράδεισος. Τρέξιμο ή χαλαροί περίπατοι, δεν έχει σημασία, εξαρτάται από τι σ’ αρέσει, τι σου επιτρέπει ο καιρός και σε τι έχεις όρεξη να επιδοθείς. Σύνδεσμοι πεζοπόρων  ή περιπατητών συχνά διαλέγουν ως προορισμό τον Κοσμά Κυνουρίας καθώς οι διαδρομές που προσφέρονται είναι μοναδικής ομορφιάς και ενδιαφέροντος.
    Τιπ: Γέμιζε το παγούρι σου νερό από τις πηγές για να δροσιστείς, να ξεδιψάσεις και να θωρακιστείς με αντισώματα.

Γι’ αυτούς τους 5 λόγους και για άλλους πολλούς λόγους ο Κοσμάς είναι ο ορεινός προορισμός των ονείρων σου!
Ετοιμάσου και καλό σου ταξίδι!