5 km. Τα 5 μαθήματα των 5 km.

5km S For Summer
5 km. Ο δικός σου αγώνας

5 km. Ιστορική Αναδρομή.

Πρώτη φορά έτρεξα στα 5 km του 33ου Αυθεντικού Μαραθωνίου. Αυτό ήταν το Νοέμβριο του 2015. Και ήταν μέσα στους στόχους μου για εκείνο το Φθινόπωρο. Δεν το είχα εξετάσει ιδιαίτερα. Απλώς αποφάσισα να το κάνω. Τα όσα ένιωθα και τα όσα σκεφτόμουν ήταν πολλά.
Προσμονή για τη συμμετοχή. Ενθουσιασμό για το νέο στόχο. Τύψεις για τις λιγοστές προπονήσεις. Αγωνία για το αν θα τα καταφέρω. Χαρά που παίρναμε μέρος με ανθρώπους που αγαπώ. Περιέργεια να δω πώς είναι. Ευχαρίστηση που διάλεγα κάτι οφέλιμο. Αναζωογόνηση που ξεκινούσα κάτι καινούριο.

5 km. Τερματίζοντας.

Το συναίσθημα του τερματισμού στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο εύχομαι να μην το ξεχάσω ποτέ. Κουρασμένη και με μια γλυκειά αναστάτωση παρά το ότι είχα βγάλει τη μισή διαδρομή περπατώντας (έτρεχα λίγο, περπατούσα, έτρεχα λίγο, περπατούσα πολύ, έτρεχα λίγο, περπατούσα ακόμη πιο πολύ κ.ο.κ.) είδα το Καλλιμάρμαρο και όλους τους εθελοντές, όλους τους ανθρώπους που είχαν έρθει να επευφημήσουν, να χειροκροτήσουν και να εμψυχώσουν τους δρομείς, κάποιους από τους Μαραθωνοδρόμους που έμπαιναν στην τελική ευθεία του τερματισμού μετά τα 40 χιλιόμετρα ενώ είχε φτάσει απόγευμα και πήρα δύναμη. Ας μη γελιόμαστε, βοηθούσε και η κατηφόρα. Εν τέλει έτρεχα! Μαζί με τόσους αγνώστους. Ξέχασα την κούραση, ξέχασα τη δίψα, ξέχασα τη ζέστη, έμεινε μόνο η θέρμη. Είχε κάτι το τόσο δυναμικό, μια αίσθηση λες και είχαν συνδυαστεί ψύγματα ειρήνης και αντοχής και αποφασιστικότητας και αποτελεσματικότητας και προσπάθειας και τα μάγουλα έκαιγαν, μα πιο πολύ έκαιγε κάτι μέσα μου, μια μικρή φωνή που κραύγαζε «μπράβο σας, μπράβο σου!». Στα τελευταία αυτά μέτρα άρχισα να συγκινούμαι. Για όλους εμάς που ήμασταν εκεί. Που βιώναμε ο καθένας τη δική του επιτυχία. Ένιωσα τόσο χαρούμενη που ολοκλήρωσα κάτι. Μπορεί να μην είχα ετοιμαστεί σωστά ή όπως είχα σχεδιάσει, μπορεί να μην έτρεχα σε όλη τη διαδρομή, μα ήμουν εκεί. Και τερμάτιζα.

Ύστερα έτρεξα / συμμετείχα στον αντίστοιχο Ημιμαραθώνιο 2016 στα 3 km τα οικογενειακά με φίλους και οικογένεια, μετά στα 5 km του 34ου Μαραθωνίου 2016 πάλι με οικογένεια και φίλους και τώρα πάλι τα 5 km του Ημιμαραθωνίου, αυτή τη φορά σόλο. Είπαμε με την οικογένειά μου να το κάνουμε παράδοση και να κατεβαίνουμε για τρέξιμο δύο φορές το χρόνο!

5 km. Τα 5 μαθήματα.

Τα συναισθήματα είναι πάλι τα ίδια. Κάθομαι τώρα στον καναπέ, τυλιγμένη με ένα χνουδωτό κουβερτάκι, τρώω oreo ύστερα από την αναζωογονητική σιέστα που επιβάλλεται ως έπαθλο μετά από μια τέτοια μέρα και παρατηρώ τι νιώθω. Πώς νιώθω. Αυτή τη φορά, η διαφορά είναι ότι πήγα αφενός απροπόνητη, αφετέρου χωρίς καθόλου παρέα. Σε κάθε αγαπημένο που είχαμε δηλώσει μαζί κάτι έτυχε την τελευταία στιγμή και έτσι αποφάσισα αντί να χάσω την ευκαιρία της συμμετοχής να πάω μόνη μου. Το γεγονός ότι συμμετείχα μόνη μου μου προσέφερε χώρο 5 km και χρόνο 40 λεπτών να σκεφτώ. Να αφουγκραστώ τις σκέψεις μου για 5 km. Να αφήσω έστω για 5 km την καθημερινότητα, τις υποχρεώσεις, τα ημερολόγια στην άκρη και να ησυχάσω με τον εαυτό μου. Καθώς διέσχιζα τη διαδρομή (δε θα πω ότι έτρεξα γιατί αυτή τη φορά έκανα 40 λεπτά από την αφετηρία ως στον τερματισμό) μετρούσα τα 5 μαθήματα που με δίδαξαν τα 5 km τα οποία και ακολουθούν παρακάτω.

  1. Τα 5km είναι ένα μεγάλο πανηγύρι.

    Για όλες τις ηλικίες. Για κάθε φυσική κατάσταση. Χορός, μουσική, τύμπανα, εθελοντές, θεατές, περαστικοί, μια Αθήνα γιορτινή, με λιακάδα και πρόσωπα φωτεινά. Αυτή η γιορτινή διάθεση μεταδίδεται πολύ πιο γρήγορα από την ταχύτητα με την οποία ο καθένας μας έτρεχε. Οι κάτοικοι του κέντρου έβγαιναν στο μπαλκόνι και χειροκροτούσαν, κόσμος που εθελοντικά στεκόταν στον ήλιο για να μας προσφέρει ανοιχτά μπουκάλια νερό, άλλοι που μας φώναζαν να τρέχουμε και να μην περπατάμε (δεν τους άκουγα, όπως καταλαβαίνεις) και μας έλεγαν πόσα χιλιόμετρα είχαμε ακόμη μπροστά μας, άλλοι που στο τέλος μας έδιναν στο χέρι το μετάλλιο της συμμετοχής μαζί με συγχαρητήρια ενώ βρίσκονταν εκεί από το πρωί, οι εκφωνητές που έδιναν αγωνιστικό παλμό, μαζί με τους όσους έπαιζαν μουσική ή φώναζαν συνθήματα, αυτοί όλοι συνέθεταν μια κινούμενη γιορτινή εικόνα.

  2. Στα 5 km δεν είσαι μόνος σου.

    Ακόμη κι αν πας χωρίς παρέα. Νιώθεις αυτή τη μαζικότητα. Άγνωστοι σου χαμογελάνε. Είστε όλοι μια μεγάλη συντροφιά. Τρέχετε για κάτι διαφορετικό ο καθένας μα όλοι μαζί. Όσοι έχετε τον ίδιο ρυθμό ταξιδεύετε στις συζητήσεις των συναθλητών σας. Θα βρεις γνωστούς. Κι αν όχι, θα δεις διαφορετικά πρόσωπα, κάποια από αυτά θα σου φανούν οικεία και σίγουρα θα κάνεις νέες γνωριμίες. Από άτομα που αθλούνται συστηματικά μέχρι γονείς με τα μικρά τους παιδιά ή ακόμη και με βρέφη στα καροτσάκια και ηλικιωμένους που κάνουν δυναμικό περπάτημα (δυναμικότερο από εμένα σε πληροφορώ), μέχρι ομάδες που κατεβαίνουν από εταιρείες ή σχολεία να τρέξουν όλοι μαζί ως τους εθελοντές και τους θεατές, σε αυτά τα 5 km δε θα είσαι μόνος σου. Και πού ξέρεις, μπορεί αφού τερματίσεις να σε περιμένουν μερικά λουλούδια και χαμόγελα περηφάνειας από όσους σ’ αγαπούν και στηρίζουν τους αγώνες σου!

  3. Στα 5 km χρειάζεσαι καλή φυσική κατάσταση.

    Για να τρέξεις. Διαφορετικά, βεβαίως, έχεις την επιλογή να περπατήσεις. Άλλωστε ο κόσμος είναι τόσο πολύς που δεν υπάρχει αρκετός χώρος στην αρχή για να ξεδιπλώσεις τις αθλητικές σου επιδόσεις. Χρειάζεσαι αντοχή, καλή διάθεση και ίσως την πρόνοια να έχεις προπονηθεί. Είναι εξαιρετική ευκαιρία να δοκιμάσεις τον εαυτό σου, τα όριά σου. Προπόνηση, διατροφή, ξεκούραση και μυική ενδυνάμωση είναι οι λέξεις κλειδιά. Φυσικά να συμβουλευτείς τον προπονητή σου, να έχεις κάνει τις απαραίτητες επισκέψεις σε γιατρούς και αν απαιτείται αντίστοιχες εξετάσεις. Αλλά το να έχεις προγραμματίσει τη συμμετοχή σου σε ένα τέτοιο δρώμενο αν το διαχειριστείς με σύνεση θα σε οδηγήσει να δεσμευτείς σε μια προετοιμασία που θα βελτιώσει πάρα πολύ τη φυσική σου κατάσταση. Και μαζί μ’ αυτό τη διάθεσή σου. Υπάρχουν μεταξύ άλλων διάφορα προγράμματα όπως το From couch to 5 km ή αυτό που ποτέ δεν έχω καταφέρει να ολοκληρώσω και καθώς φαίνονται πολλά υποσχόμενα είμαι σίγουρη ότι αν ποτέ τα ακολουθήσω, τότε θα τερματίσω αέρινη και αιθέρια με καλό χρόνο!

  4. Στα 5 km ανακαλύπτεις μια άλλη Αθήνα.

    Η Αθήνα είναι τόσο ωραία. Η Αθήνα είναι άδεια. Από αυτοκίνητα. Γεμάτη ενθουσιασμό. Ξέρω, θα μου πείτε κλείνουν οι δρόμοι και οι οδηγοί ταλαιπωρούνται μα έχει κάτι το τόσο ξεχωριστό να βρίσκεσαι στην πόλη χωρίς τη φασαρία, χωρίς τους κανόνες που γνωρίζεις. Στο πρώτο κόκκινο φανάρι που συνάντησα πήγα αυθόρμητα να σταματήσω. Μα αμέσως συνειδητοποίησα πως τώρα ίσχυαν διαφορετικοί κανόνες. Μόνο για σήμερα. Γίνεσαι κύριος του δρόμου. Πηγαίνεις αντίθετα στο ρεύμα κυκλοφορίας. Είσαι πεζός, είσαι δρομέας και ο δρόμος σου ανοίγεται και εσύ του ανήκεις. Ανήκεις σε αυτή την πόλη που ήσυχη από φρεναρίσματα και κόρνες και απελευθερωμένη από τον εκνευρισμό των οδηγών σε οδηγεί να την φωτογραφήσεις νοητά, να χαρείς τα πεζούλια της, το πεζοδρόμιο, να ξεκουράσεις το βλέμμα σου στα όμορφα μπαλκόνια, να το αφήσεις να περιπλανηθεί στα κτίρια, να ψάξει για γωνιές ομορφιάς και με έκπληξη να συνειδητοποιείς ότι ναι έχει πολλές ομορφιές που στα 5 αυτά km δεν προλαβαίνεις να απαριθμήσεις.

  5. Τα 5 km μπορούν να γίνουν η αφετηρία για τον δικό σου αγώνα.

    Είτε η αρχή για μια πιο υγιή ζωή, είτε αφορμή στοχοθεσίας, είτε το εναρκτήριο λάκτισμα για να ασχοληθείς με το τρέξιμο, με τον αθλητισμό, με το να φροντίζεις το κορμί σου και να το γυμνάζεις. Ίσως τα 5 km γίνουν για εσένα η γραμμή εκκίνησης για να πετύχεις κάτι δικό σου, για να τρέξεις προς στον καλύτερο εαυτό σου αφήνοντας πίσω με κάθε βήμα σου στην άσφαλτο κάθε τι που σε κρατάει και ελεύθερος να αρχίσεις να κατευθύνεσαι προς αυτό που επιθυμείς. Σα σύμβολο τα 5 km έχουν πολλή ισχύ. Είναι ο δικός σου αγώνας. Ο δικός μου αγώνας να γίνομαι καλύτερη. Να προσπαθώ. Να μην παραιτούμαι. Να μην το βάζω κάτω. Να περιαματίζομαι και να επιτυχγάνω και να συμμετέχω και να ξεβολεύομαι και να τρέχω ώστε να γίνω καλύτερη και να κάνω καλύτερη τη ζωή. Σε κάθε χιλιόμετρο. Σε κάθε βήμα. Να δένω τα κορδόνια μου και να είμαι έτοιμη. Αγώνας ταχύτητας ή αντοχής δεν έχει σημασία, εσύ διαλέγεις. Το θέμα είναι να ξεκινάς. Κι αν σταματήσεις, να ξεκινήσεις πάλι!

Γνώρισε την Αθηνά Κουτρουμάνος σε 9+1 απαντήσεις!

Γνώρισε την Αθηνά Κουτρουμάνος σε 9+1 απαντήσεις!

Η Αθηνά, η δημιουργός πίσω από το Mysterieuse Bibliothecaire και το A Cup Of Travel, ένα πλάσμα πολύ χαριτωμένο και χαρισματικό, είναι Βιβλιοθηκονόμος, ονειρεύεται να γίνει και Μουσειοπαιδαγωγός, ταξιδεύει, φωτογραφίζει και φωτογραφίζεται, αγαπάει την χρυσόσκονη, τα ισπανικά τραγούδια, τα ζώα, τη Βαρκελώνη, τον εθελοντισμό, το περπάτημα, τα φρουτοποιεία, τις περιπλανήσεις με τρένο, τα σοκάκια της Αθήνας, τον χειροποίητο σάκο της με τα σύνεργα για το box, το λαχταριστό φαγητό και τους φίλους από όλο τον κόσμο που τους ρωτάς τι καιρό έχει εκεί και αν χιονίζει όταν εδώ είναι καλοκαίρι. Οι δικοί της την φωνάζουν Καταΐφι και έχει πυρόξανθα μαλλιά. Σήμερα, η Αθηνά Κουτρουμάνος θα μας μιλήσει για να την γνωρίσεις σε 9+1 απαντήσεις!

9+1

(φωτό Αθηνά Κουτρουμάνος από Αθηνά Κουτρουμάνος)

Μου αρέσουν τα γυμνά πόδια, τα φαρδιά φορέματα, η θέα της θάλασσας από το εξοχικό του παππού, η δροσιά της την πρώτη ζεστή μέρα του καλοκαιριού, ο μεσημεριανός ύπνος με τα τζιτζίκια, οι φωνές των παιδιών που παίζουν στην πλατεία…. Θαρρώ ότι είμαι ένας άνθρωπος φτιαγμένος για το καλοκαίρι, τον ήλιο και την ανεμελιά. Αν μπορούσα θα είχα διδακτορικό στις καλοκαιρινές διακοπές και τα θαλασσινά εδέσματα. Είναι Μάρτιος και ήδη το μυαλό μου ονειρεύεται καλοκαιρινή σιέστα και ξάπλες στην ριγέ αιώρα μου… είμαι καταδικασμένη, το ξέρω.

-Τρία ταξίδια που θες να κάνεις.

Κροατία, Δαλματικές Ακτές. Φαίνονται φανταστικές αν και νιώθω άσχημα να μην πάω για τέταρτη φορά στη Βαρκελώνη. Θέλω να περάσω από την Αλβανία, να δω πώς είναι τα Τίρανα που έχουν περάσει τόσο δύσκολο εμφύλιο, λένε ότι είναι αρκετά όμορφα και οι παραλίες της ιδανικές.

Φυσικά να ξαναπάω Βαρκελώνη, ξανά και ξανά. Επειδή μου αρέσει πολύ και άλλωστε είμαι το πιο προβλέψιμο άτομο, άρα, ναι, θέλω να ξαναπάω στη Βαρκελώνη. Και να προσπαθήσω να φτάσω μέχρι τη Λισαβόνα, η οποία είναι η δεύτερη αγαπημένη μου πόλη.

Νότια Πορτογαλία. Πολύ χαρούμενοι άνθρωποι. Αισιόδοξοι, δεν παραπονιούνται. Είναι τόσο ωραία, που, φαντάσου, είχα γνωρίσει σε ένα ταξίδι μου στην Πορτογαλία μια Ιταλίδα η οποία την λάτρεψε, αγόρασε ένα B&B και τελικά έμεινε εκεί!

-Τρεις λόγοι για να έχεις ένα (ή και περισσότερα) κατοικίδια που θα φροντίζεις και θα αγαπάς (προαπαιτούμενο).

Θα σε κοιτάει στα μάτια σα να είσαι ο Θεός του, ο κόσμος του ολόκληρος. Ο σκύλος μου κοιτάει τη μητέρα μου σα να είναι η ζωή του. Μένει μαζί της, επειδή στο σπίτι μου μένουν οι γάτες…

Αν μάλιστα, επιλέξεις να υιοθετήσεις ένα αδέσποτο ζωάκι, θα το σώσεις. Οι άνθρωποι δεν είναι ανώτεροι από τους άλλους κατοίκους αυτού του πλανήτη και με το να αγκαλιάσεις ένα αδέσποτο μάχεσαι κατά της εμπορίας ζωής και του δίνεις ένα νέο σπίτι.

Δεν υπάρχει τίποτα πιο τέλειο από το να γυρνάς στο σπίτι μετά από μια χμμ δύσκολη, ας πούμε πολύ δύσκολη μέρα στη δουλειά και να κάνεις αγκαλιά μια χνουδωτή μπαλίτσα. Καταλαβαίνει τα πάντα, πότε είσαι άρρωστος, θλιμμένος, χαρούμενος. Και σε κάνει πιο χαρούμενο να μοιράζεσαι μαζί του την αγάπη σου και να το φροντίζεις.

-Τρία αποτελέσματα του να γυρνάς την πόλη σου με τα πόδια.

Αγαπώ το περπάτημα, όπου μπορώ να πάω με τα πόδια το προτιμώ.

Γυμνάζεσαι! Είναι τέλειο Κυριακή να πας για περπάτημα μετά από το φαγητό, τέσσερα, πέντε χιλιόμετρα. Είναι το καλύτερο για το πεπτικό και το κυκλοφορικό σου, ξέρω, θα μου πεις, είναι μαμαδίστικη συμβουλή μα είναι πέρα για πέρα αληθινή.

Ανακαλύπτεις μεριές που αλλιώς δε θα έβλεπες. Κι εγώ έτσι ανακάλυψα την γειτονιά μου που μένω και θεωρείται από τον κόσμο, επικίνδυνη λόγω του μεταναστευτικού. Αντίθετα, περπατώντας την, συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει λόγος να φοβάται κάποιος. Βλέπεις τους μετανάστες οικογενειάρχες, ανθρώπους του μεροκάματου, να παίζουν με τα παιδιά τους, να είναι στα μαγαζιά τους. Επίσης, βρήκα Delicatessen. Ρουμάνικα, ρώσικα, ινδικά. Με συνέστησαν σε γεύσεις και τιμές που δε φανταζόμουν.

Είναι μια μέθοδος αντιστρές. Θα περπατήσεις. Θα σκεφτείς. Θα κάνεις διάλογο με τον εαυτό σου. Το περπάτημα σε χαλαρώνει από τις δύσκολες μέρες και σε απαλύνει από δυσάρεστους λογισμούς.

-Επιπλέον στοιχείο.

Λατρεύω να ταξιδεύω με τρένο. Είναι οικολογικό, είναι ασφαλές, είναι οικονομικό, ιδίως αν το προγραμματίσεις καιρό πριν. Γνωρίζεις πραγματικά την χώρα (ή τις χώρες) στην οποία πας. Το έχω ζήσει! Βλέπεις την εξοχή, πέρα από τους τουρίστες, εκεί κρύβεται η αληθινή ζωή. Έχω γνωρίσει κόσμο στο τρένο. Είναι άνετο μέσο. Το πιο βολικό. Μπορεί να είναι πολύωρο ταξίδι, περισσότερες ώρες από το αεροπλάνο. Μα είναι ξεκούραστο. Βιώνεις το της Ιθάκης, ζεις το ταξίδι, το οποίο έχει ξεκινήσει πολύ προτού φτάσεις στον προορισμό σου. Εκτιμάς και την εμπειρία του να πας. Η επιστροφή, ωστόσο, είναι δυσάρεστη. Γιατί σκέφτεσαι πως όλο αυτό τελείωσε. Και το τέλος, όμως, είναι μια εμπειρία που πρέπει να αποδέχεσαι γιατί το ζεις. Ύστερα, ετοιμάζεσαι για το επόμενο ταξίδι, με τρένο πάλι!

Διαγωνισμός Atelier Eva’ s!

διαγωνισμός give away

Τώρα που μπαίνει η Άνοιξη ανοίγοντας το δρόμο για το Καλοκαίρι, να και ένας γλυκός διαγωνισμός για να το γιορτάσουμε! Η δημιουργός Εύα Σταθακοπούλου και το δικό της Atelier Eva’ s σε προσφέρουν σε έναν υπερτυχερό αναγνώστη του S For Summer αυτό το τσαντάκι!

Τζιν, με πον πόν και ένα λαχταριστό ντόνατ (εσύ λατρεύεις τα ντόνατς;), είναι το απόλυτο ανοιξιάτικο αξεσουάρ, χειροποίητο από το Atelier Eva’ s, όπου θα βρείτε πολλές άλλες ακόμη εξαιρετικές παιχνιδιάρικες δημιουργίες!

Χαρίζουμε, λοιπόν, το υπέροχο τσαντάκι Atelier Eva’ s για να βάλεις μέσα κάθε τι πολύτιμο. Θες να γίνει το πορτοφολάκι σου; Να βάζεις μέσα κέρματα; Ίσως καραμέλες; Μπορεί να φιλοξενεί το lip balm ή το καθρεφτάκι σου. Μέντες για δροσερά φιλιά ή τα κλειδιά σου. Ίσως βάζεις μέσα τις πιο δικές σου σκέψεις γραμμένες σε πολύχρωμο χαρτί ή απλά τη λίστα για τα ψώνια. Είναι ένα καταπληκτικό τσαντάκι για φωτογραφίες που θα ανεβάσουν το παιχνίδι σου στο ίνσταγκραμ θα δώσει στυλ στην καθημερινότητά σου.

Αρκετά είπαμε, ακολούθησε τα βήματα για έγκυρη συμμετοχή στο διαγωνισμό:

Τα βήματα για να κερδίσεις το τσαντάκι Atelier Eva’ s!

1. like Atelier Eva’ s

2. like S For Summer

3. share το post στα social media που χρησιμοποιείς με #sforsummer

Ακολούθησε την Εύα στο ίνσταγκραμ atelier.eva.s

Extra tip για το Διαγωνισμό: Κάλεσε και τους φίλους σου στα σχόλια και πού ξέρεις; Η τύχη σου μπορεί να σε ευνοήσει! Θυμήσου το #sforsummer.

Ο διαγωνισμός μας θα διαρκέσει μέχρι την Κυριακή 02/04 και ο τυχερός θα ανακοινωθεί στις σελίδες μας!

Εσύ τι θα έβαζες μέσα σε ένα τέτοιο τσαντάκι;

Red Velvet

Red Velvet

Σήμερα θα σου παρουσιάσω ένα από τα αγαπημένα μου γλυκά, το Red Velvet. Μια τούρτα με κόκκινη βελούδινη σάρκα και λευκό περιτύλιγμα. Το Red Velvet είναι επιβλητικό, είναι παιχνιδιάρικο, είναι νόστιμο, εντυπωσιάζει, τέρπει και ξελογιάζει. Συνήθως αναμειγνύω συνταγές και κάτι πετυχαίνω (The Cake Party, Αργυρώ, Joy the Baker) μα αυτή τη φορά, είπα να καταγράψω το τι κάνω διαφορετικά, ώστε το επιτυχημένο Red Velvet να μπορεί να ξαναγίνει πραγματικότητα.

Για το Red Velvet αυτή τη φορά βασίστηκα, για φαντάσου, στη συνταγή του Άκη και όλοι οι φίλοι μου γιόρτασαν μαζί την ροζ έκρηξη (γιατί μας βγήκε Pink Velvet όπως βλέπεις).

Να τι θα χρειαστείς:

Για τη ζύμη του Red Velvet

225 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου (δες πώς το φέρνεις σε θερμοκρασία δωματίου γρήγορα εδώ!)
400 γρ. ζάχαρη
3 αυγά
400 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1 κ.γ. σόδα
1/4 κ.γ. αλάτι
1 κ.γ. άγλυκο κακάο
250 γρ. γιαούρτι στραγγιστό
1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας (φτίαξ’το εδώ)
1 κ.σ. ξίδι
3 κ.σ. κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής

Για το frosting του Red Velvet

250 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου (δες πώς το φέρνεις σε θερμοκρασία δωματίου γρήγορα εδώ!)
200 γρ. ζάχαρη άχνη
1 κ.γ. εκχύλισμα βανίλιας (φτίαξ’το εδώ)
300 γρ. τυρί κρέμα (δροσερό)
50 γρ. γιαούρτι στραγγιστό  (δροσερό)

red velvet akis s for summer

Για τη ζύμη του Red Velvet

Στρώσε λαδόκολλα στο ορθογώνιο παραλληλόγραμμο ταψάκι σου 30 x 40. Ναι, εδώ βρήκα εξαιρετικά πρωτοποριακό τον Άκη που σου δείχνει πώς να φτιάξεις Red Velvet, και γενικότερα κέικ με ορόφους χωρίς να χρειάζεσαι τρία τσέρκια ή φόρμες ή χωρίς να ψήνεις τον πρώτο όροφο, να φτιάχνεις μετά τον δεύτερο, να περιμένεις να βγει ο τελευταίος όροφος και να ταλαιπωρείσαι.

Προθέρμανε τον φούρνο σου στους 140°C στον αέρα (όχι περισσότερο γιατί θα χαθεί το κόκκινο χρώμα).

Χτύπησε με το σύρμα στο μίξερ, το βούτυρο και τη ζάχαρη, μέχρι να αφρατέψουν, για 5 περίπου λεπτά. Ρίξε ένα ένα τα αυγά και συνέχισε το χτύπημα μέχρι να ομογενοποιηθούν.

Σε ένα σκεύος κοσκίνισε τα στερεά σου, το αλεύρι, τη σόδα, το αλάτι, το κακάο ανακατεύοντάς τα πριν τα ρίξεις στο μίξερ. Άλλαξα την υποδοχή του μίξερ μου σε αυτό το σημείο και έβαλα αυτή για ζύμες.

Σε ένα μικρό σκεύος ανακάτεψε το γιαούρτι, το εκχύλισμα βανίλιας, το ξίδι και το χρώμα ζαχαροπλαστικής πριν τα ρίξεις στο μίξερ.

Χτυπάς όλα τα υλικά στο μίξερ για 1-2 λεπτά μέχρι να ομογενοποιηθούν.

Απλώνεις ομοιόμορφα το μείγμα για το Red Velvet στο ταψάκι και ψήνεις για 45 λεπτά. Προσέχεις να μη σου αρπάξει και αλλοιωθεί το χρώμα.

Για το frosting του Red Velvet

Το frosting είναι όλη η τσαχπινιά του Red Velvet. Δίνει μια δροσερή γεύση που αγκαλιάζει το κόκκινο βελούδο και απογειώνει το σύνολο.

Πρόσεχε η θερμοκρασία στην κουζίνα σου να είναι δροσερή για να μη σου λιώσει.

Βάζεις το βούτυρο σε μικρά κομμάτια στο μίξερ με την ζάχαρη άχνη και το εκχύλισμα βανίλιας και τα χτυπάς στην αρχή σιγά για να μην γεμίσει η κουζίνα σου με ζάχαρη άχνη και ύστερα πιο δυνατά για 3-4 λεπτά.

Ύστερα, σειρά έχει το τυρί και το γιαούρτι. Τα προσθέτιες και χτυπάς για επιπλέον το πολύ 2-3 λεπτά μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα για το frosting του Red Velvet.

Όταν διαλυθεί όλο το βούτυρο και ασπρίσει η κρέμα τότε την αφαιρείς από το μίξερ και την βάζεις στο ψυγείο για να παραμείνει σφιχτή.

Για τη σύνθεση

Κόβεις ένα κομμάτι λαδόκολλα σε τρία ίσια ορθογώνια παραλληλόγραμμα κομμάτια και τα τοποθετείς στον πάτο της πιατέλας που θα σερβίρεις το Red Velvet σχηματίζοντας ένα τρίγωνο.

Αφού παγώσει καλά το κέικ, παίρνεις ένα πιάτο και το βάζεις στην άκρη πάνω στο κέικ (το πιάτο να φτάνει μέχρι τη μέση, περίπου 18 εκατοστά).

Κόβεις το κέικ γύρω από το πιάτο και έτσι φτιάχνεις μόνος σου ένα στρογγυλό παντεσπάνι. Επαναλαμβάνεις για να κόψεις τον δεύτερο όροφο του κέικ σου. Τώρα κόψε μισό πιάτο από την μία πλευρά που περίσσεψε και μισό πιάτο από την άλλη πλευρά που περίσσεψε.

Ο τρίτος όροφος γίνεται από δύο μισά κομμάτια όπου θα τα ενώσεις.

Στο τέλος θα βρεθείς με τρία στρογγυλά παντεσπάνια. (Τα κομμάτια που θα περισσέψουν -αν δεν τα φας όλα δοκιμάζοντάς τα και γιορτάζοντας για την υπέροχη γεύση που δημιουργήσαμε- θα τα χρησιμοποιήσεις για να πασπαλίσεις το Red Velvet κέικ σου από πάνω)

Στρώνεις το ένα παντεσπάνι στην πιατέλα σου, απλώνεις λίγο από το frosting σε όλη την επιφάνεια.

Βάζεις από πάνω τον δεύτερο όροφο, δεύτερο παντεσπάνι και επαναλαμβάνεις την ίδια διαδικασία.

Βάζεις και το τρίτο παντεσπάνι και απλώνεις σε όλη την τούρτα το υπόλοιπο frosting.

Τοποθέτησε το Red Velvet στο ψυγείο για 4-5 ώρες να δέσει και να γίνει όπως πρέπει.

Πασπαλίζουμε με τα κομμάτια από το παντεσπάνι που είχαν περισσέψει.

Και καλή σου απόλαυση!

Λέω να δοκιμάσω και vegan εκδοχή, υπάρχουν τόσο πολλές. Θα σε κρατήσω ενήμερο!

Σπιτική λαγάνα

Καθαρά Δευτέρα

Η Καθαρά Δευτέρα είναι χαρταετός. Και λαγάνα. Σπιτική λαγάνα. Ποιος είπε ότι δεν φτιάχνεται εύκολα η σπιτική λαγάνα; Και ταραμοσαλάτα. Και λαγάνα. Και εξοχή. Και λαγάνα. Και αγαπημένοι. Και λαγάνα. Και χαλβάς. Και λαγάνα. Και λίγη λαγάνα ακόμη. Και αν δίνεις σημασία στην λεπτομέρεια, η Καθαρά Δευτέρα είναι κάτι παραπάνω από λαγάνα, είναι ξεκάθαρα όπως είπαμε παραπάνω: Σπιτική λαγάνα.

Λαγάνα του Άκη

Ακολουθώντας τη συνταγή του Άκη, φτιάξαμε πέρυσι ανήμερα την Καθαρά Δευτέρα με τον πατέρα μου (γεια σου μπαμπά!) για πρώτη φορά σπιτική λαγάνα. Μας εντυπωσίασε το πόσο νόστιμη βγήκε και το πόσο εύκολη και απλή ήταν η διαδικασία.

Οικογενειακή παράδοση Νο 12

Συν τοις άλλοις, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να δώσεις αξία στη στιγμή από το να φτιάχνεις οικογενειακές παραδόσεις, ναι ξέρω πως ξέρεις πως σκαρφίζομαι συνέχεια αφορμές. Και μια νέα παράδοση για την αρχή της Σαρακοστής, ας είναι η πεντανόστιμη λαχταριστή σπιτική λαγάνα!

Λαγάνα 2017

Φέτος λέω να ετοιμάσω την σπιτική λαγάνα μου μια μέρα πριν την Καθαρά Δευτέρα, ώστε να μη χάσω χρόνο από την εκδρομή σε κάποιο πράσινο σημείο του πλανήτη. Χρειάζεται να εξασκήσω λίγο καλύτερα την τέχνη του πετάγματος χαρταετού… Ως τότε, όμως, να σου πω την συνταγή για την λαγάνα!

Σπιτική Λαγάνα

Τα υλικά

Να τι θα χρειαστείς για δύο λαγάνες (γιατί μία δεν είναι ποτέ αρκετή):

250 γρ. αλεύρι σκληρό
250 γρ. αλεύρι ολικής
350 ml νερό σε θερμοκρασία δωματίου
10 γρ. μαγιά ξερή
1 πρέζα ζάχαρη κρυσταλλική
10 γρ. αλάτι
2 κ.σ. ελαιόλαδο

Για το άλειμμα
2 κ.σ. νερό σε θερμοκρασία δωματίου
1 κ.γ. ζάχαρη
σουσάμι (μπόλικο)
λίγο ελαιόλαδο

lagana akis.jpg

Σπιτική Λαγάνα – η παρασκευή

Βάλε το νερό, την μαγιά και τη ζάχαρη σε ένα σκεύος και ανακάτεψε με το σύρμα. Τώρα άσε τη χημεία να κάνει τα δικά της και σε 15-20 λεπτά η μαγιά σου θα έχει ενεργοποιηθεί. Ζυμώσεις και άλλα φαινόμενα θα πάρουν χώρα δίπλα σου για να ετοιμάσεις την σπιτική λαγάνα σου.

Αφού γίνει η μαγιά, ρίχνεις μέσα το αλεύρι, το αλάτι, το λάδι και το βάζεις στο μίξερ με το εξάρτημα για ζύμες για περίπου 7 λεπτά, ή σε μια λεκανίτσα ανασηκώνοντας τα μανίκια για ζύμωμα. Η ταχύτητα στην αρχή να είναι χαμηλή και έπειτα να τη δυναμώσεις.

Το ζυμαράκι για την σπιτική λαγάνα σου είναι έτοιμο. Λάδωσε ένα σκεύος και αλεύρωσε τα χέρια σου (αν δεν ξεκίνησες το ζύμωμα με τα χέρια). Πιάσε με αλευρωμένα χέρια το ζυμαράκι σου και τοποθέτησέ το στο λαδωμένο σκεύος να ξεκουραστεί και να φουσκώσει, περίπου για μιάμιση ώρα. Υποτίθεται ότι το ζυμάρι πρέπει να διπλασιαστεί.

Κατόπιν, κόψε το ζυμάρι στα δύο και άπλωσε το κάθε κομμάτι σε μια λαδόκολλα. Κάνεις τη διαδικασία που περιγράφουμε παρακάτω και για τις δύο σπιτικές λαγάνες (προφανώς). Απλώνεις το κάθε ζυμαράκι με αλεύρι να γίνει όσο το ταψί. Τραβάς ελαφρώς τις άκρες της λαγάνας για να μη σου κλείσει ύστερα.

Τώρα ήρθε η ώρα να φτιάξεις την κόλλα σου, δηλαδή το ζαχαρόνερο. Πόσο απλά; Ανακατεύεις τη ζάχαρη με το νερό. Τόσο απλά.

Αλείφεις την σπιτική λαγάνα σου με το ζαχαρόνερό σου και ρίχνεις άπλετο σουσάμι. Φέτος σκέφτομαι να δοκιμάσω και λιναρόσπορο, παπαρουνόσπορο ή ηλιόσπορο. Ανάλογα με τις αντιστάσεις που θα δεχτώ από το περιβάλλον θα δω αν και πώς θα προχωρήσω. Κάνεις λίγη ακόμη υπομονή (άλλα 20 λεπτά) να φουσκώσει η λαγάνα σου.

Σε αυτό το σημείο προθερμαίνεις το φούρνο στους 220 βαθμούς στο αέρα για να ψήσεις την σπιτική σου λαγάνα.

Μετά την πάροδο των 20 λεπτών, πατάς τη λαγάνα σου με τα δάχτυλα στολίζοντάς την με μικρές δαχτυλιές. Ρίχνεις λίγο ελαιόλαδο και ψήνεις για 10-15 λεπτά.

Ύστερα βάζεις τις λαγάνες σου σε ένα χρωματιστό τραπεζομάντηλο, παίρνεις τον χαρταετό, την φωτογραφική μηχανή, λίγο ουζάκι, τα σαρακοστιανά και ετοιμάζεστε για πικ νικ κάπου στο ύπαιθρο. Αυτό δεν είναι η Καθαρά Δευτέρα, άλλωστε;

Και καλή σου απόλαυση!