Γνώρισε την Adri Γραφάκου από τις insta grafitses_ σε 9+1 απαντήσεις

Τώρα που φτιάξαμε ίνσταγκραμ (s_for_summer) βρίσκουμε κι εκεί διαμαντάκια με ωραίες φωτογραφίες, ωραία vibes, ωραίες ιδεές και τα φιλοξενούμε στις σελίδες μας. Σήμερα και την επόμενη εβδομάδα θα έχουμε τα διδυμάκια από τις grafitses_. Δείτε το προφίλ τους και νομίζω θα τις ακολουθήσετε αν σας αρέσουν η αρχιτεκτονική, η μεταφορά σε άλλες εποχές, οι χειροποίητες ομορφιές, οι παιχνιδιάρικες στιγμές που μπορεί κανείς να απαθανατίσει και η φρεσκάδα δυο νέων κοριτσιών.

Σήμερα η Adri που κάθε της μέρα είναι διαφορετική, για φυσικό φρουτοχυμό έχει να μας πει ότι ο συνδυασμός μπανάνα-πορτοκάλι είναι εγγύηση ενώ ο συνδυασμός: μπανάνα-ακτινίδιο είναι αποτυχία! Αγαπά τη θάλασσα και τα χουρχόυρια με το γατί τους Λουσιέν. Κάποια στιγμή που το βρίσκει να κοιμάται, το χαϊδεύει, αμέσως γυρνά ανάσκελα δείχνοντας της κοιλίτσα, και ξεκινά η χουρχουρομηχανή! Τι καλύτερο; Τέλος, πιστεύει ότι με το να είσαι αληθινός μπορείς να έρθεις πραγματικά κοντά με τους άλλους.

Και τώρα πέραν της εισαγωγής μας, ας πάμε στις 9+1 απαντήσεις!

Γνώρισε την Adri Γραφάκου από τις insta grafitses_ σε 9+1 απαντήσεις!

Adri η μικρότερη (κατά 3 λεπτά.), η ξανθιά.

Ποιες είμαστε; Δύο κόκκοι άμμου σε ένα πλανήτη του ηλιακού συστήματος ενός γαλαξία (που αποτελείται από πολλά ηλιακά συστήματα) του σύμπαντος (και παίζει να μην είναι μόνο ένα το σύμπαν-!!!-).

Πάμε πάλι:

Ποιες είμαστε? who knows?

 Αυτό αναζητάμε στις μικρές στιγμές της καθημερινότητας. Με γνώμονα τον ενθουσιασμό, την περιέργεια και την αγάπη για το καινούργιο προσπαθούμε να νικήσουμε το μεγαλύτερο μας εχθρό: τη βαρεμάρα.

Γραφίτσες, λοιπόν, χαϊδευτικό του επιθέτου μας, Γραφάκου, γνήσιες Μανιατοπούλες. Μεγαλώσαμε στην επαρχία, στο όμορφο Γύθειο. Παραθαλάσσιο μέρος με τη νήσο Κρανάη (εκεί όπου ο Πάρης πέρασε την πρώτη του νύχτα με την ωραία Ελένη) χάραξε στις καρδίες μας την αγάπη για τη φύση. Θάλασσα και βουνό, μυηθήκαμε στην ιστιοπλοΐα και αργότερα στην ορειβασία. Γραφικό το Γύθειο (Γραφίτσες εμείς) με τα νεοκλασικά του σπίτια μας έκανε να αγαπήσουμε το παλιό, το βιντατζιάρικο, το ξεθωριασμένο.

Ωστόσο παρά τις ομορφιές του, πώς να το κάνουμε ήμασταν (και μάλλον εξακολουθούμε να είμαστε) οι «περίεργες του χωριού». Έτσι η Αθήνα αφού επιλέχτηκε ως τόπος φοίτησης μας μάς έδωσε όλα αυτά που λαχταρούσε η ψυχή μας: μουσεία, μουσικά φεστιβάλ, θεατρικές παραστάσεις, φωτογραφικές εκθέσεις, σινεμά, βιβλιοθήκες, όμορφα μπιστρουδάκια (όπως λέει η Νεν), ξένες κουζίνες, παζάρια ρούχων, εθελοντικές δράσεις και άλλα δρώμενα. Μας έδωσε δηλαδή εκείνη την γκάμα επιλογών όπου μπορούσαμε να ταιριάξουμε και (γιατί όχι) να ανθίσουμε.

Έτσι στην Αθήνα η Νένα έγινε από καλύτερη αδερφή (αναγκαστικά δηλαδή, δεν έχω και άλλη), η καλύτερη μου φίλη. Τρέχαμε κάθε Σαββατοκύριακο σε ό,τι συνέβαινε στην πόλη και τι καλύτερο από το Instagram (grafitses_) για να εκθέσουμε και εμείς τη δική μας τρέλα, άλλοι το ονομάζουν lifestyle.

Να αυτό είμαστε: παθιασμένες, ενθουσιώδεις, ονειρόλουστες, ρομαντίλες και popcorn addicts.

Και επειδή η Μαρία η οποία μας προέτρεψε να βάλουμε τις παραπάνω λέξεις σε μια σειρά (και την ευχαριστούμε για αυτό!) αγαπά το καλοκαίρι, έχω να πω το εξής:

Το καλοκαίρι πάει σε όλους. Ίσως να είναι τα ελαφρά ρούχα που ανεμίζουν και δεν βαραίνουν, ίσως να είναι το καψαλισμένο δέρμα, ίσως να είναι ανέμελα μαλλιά,  ίσως να ο ήλιος που ζεσταίνει τις ψυχές των ανθρώπων.

Give me summer!!

9+1 απαντήσεις grafitses_.jpg

Νεν & Αντρι. Credits to myself

 -Τρεις αλήθειες για τα διδυμάκια.

*Προσπαθούμε εδώ και 2 χρόνια να ολοκληρώσουμε τη σειρά Sex and the City. Να προσθέσω ότι είναι η μοναδική σειρά που έχουμε ξεκινησεί -και δε τη βλέπω να τελειώνει- (πού να ξεκινάγαμε και άλλη!!).

*Λατρεύουμε τα διοργανώνομε σπιτικά πάρτυ. Συμπληρώνω ΘΕΜΑΤΙΚΑ πάρτυ. (βλ. Disney, γραβάτα πάρτυ, Xmas edition). Δεν ξέρω για τους άλλους, εμείς περνάμε τέλεια!!!

*Πάντα θα υπάρχει στο σπίτι μας καλαμπόκι. Νομίζω το ποπ κορν είναι η τροφή μας τους δύσκολους φοιτητικούς χειμώνες…

-Τρεις δραστηριότητες από τις οποίες αντλείς έμπνευση.

*Φωτογραφία. Απέκτησα τη μικρή μου Φούτζι στην Α’ Λυκειου. Πέρυσι, παρακολούθησα τα μαθήματα στο φωτογραφικό τομέα του Πανεπιστημίου Αθηνών (ΠΟΦΠΑ). Όταν κάναμε ιστορία της φωτογραφίας τα φώτα σβήνανε και το σλαιντ ξεκίναγε. Σιωπή ακολουθούσε μέχρι τα φώτα να ξανανοίξουν.  Τότε ξεκίναγε συζήτηση για το φωτογράφο και τη δουλειά του. Και ένας κόσμος ξεδιπλωνόταν μπροστά μας!

Κάπως έτσι υπήρχε διαμάχη για το ίνστα. Η Νένα να διαχωρίζει τις φωτογραφίες μου σε φωτογραφικές και ινσταγκραμίστικες, ενώ εγώ να γκρινιάζω πως έχω δει περισσότερα ηλιοβασιλέματα σε φωτογραφίες παρά στην πραγματικότητα.

*Ποδήλατο. Είναι που σε χτυπάει καθαρός αέρας στο πρόσωπο. Και να φανταστείτε πως μέχρι την Γ΄ γυμνασίου δεν ήξερα (γιατί είχα πέσει μικρή!!).

*Ορειβασία. Ακούς τον άνεμο να σφυράει, τα δέντρα να παίζουν το δικό τους τραγούδι και τα πουλιά να σου μιλούν. Θα νιώσεις τα πόδια σου να σε καίνε και την ανάσα να βαραίνει. Θα θες να τα παρατήσεις, αλλά άμα φτάσεις στην κορυφή θα λυτρωθείς γιατί όλη η ομορφιά της φύσης θα σου αποκαλυφθεί. Εμείς είμαστε αυτοί που θέτουμε τα όρια μας!

-Τρεις στόχους που ολοκλήρωσες το καλοκαίρι.

*Διάβασα όλους του Αρκάδες. Πολύ γέλιο!

*Μεταμόρφωσα το ποδήλατο μου. Ήταν πιο χρονοβόρο από ότι περίμενα, αλλά επιτέλους ξεφορτώθηκα εκείνο το αθλητικό στυλ με όλα εκείνα τα αυτοκόλλητα και τον μουντό χρωματισμό. Απέκτησε ένα παστέλ, γαλαζωπό χρώμα, καλαθάκια και μια πινακίδα που εύχεται «καλημέρα» (όλη μέρα!).

*Tour in Mani: Διήμερο με 4 Γραφίτσες (τα διδυμάκια και δυο ξαδέρφες), στάση σε παραλίες όλο βότσαλο με τα καταπράσινα νερά και προορισμό το ακρωτήριο Ταίναρο, το ακρώτερο τμήμα της χερσαίας Ελλάδος. Διανυκτέρευση-camping στην παραλία, και επιστροφή!

-Επιπλέον στοιχείο.

Αν δεν μπορείτε να βρείτε τον έρωτα σε κάποιο πρόσωπο, τότε κοιτάξτε καλύτερα, μπορεί να είστε  ερωτευμένοι με τη ζωή.

Ευχαριστούμε πολύ πολύ την Adri για την ωραία της συνέντευξη! Την άλλη εβδομάδα ακολουθεί η Νεν, η άλλη μισή από τις grafitses_ για να την γνωρίσετε σε 9+1 απαντήσεις!
Αν θες και εσύ να φιλοξενηθείς στις καλοκαιρινές διαδικτυακές μας σελίδες δεν έχεις παρά να μας γράψεις και πού ξέρεις, οι επόμενες 9+1 απαντήσεις μπορεί να είναι οι δικές σου!

Γνώρισε την Ναταλία από το Annabelle Moda σε 9+1 απαντήσεις!

Αν θες ρούχα στα μέτρα σου, με ύφασμα και σχέδιο της αρεσκείας σου, τότε η Ναταλία είναι ο άνθρωπός σου. Αγαπά την δημιουργία, τα πουά υφάσματα γιατί τα βρίσκει διαχρονικά, κλασικά, μοντέρνα και ρομαντικά, τα συνδυάζει όλα, το μπλε της γαλήνης, της εμπιστοσύνης και της ελευθερίας. Μέσω διαδικτύου στο Annabelle Moda σχεδιάζει αυτό που θα της ζητήσεις, εξειδίκευσή της; Υπέροχες φούστες, μεσάτες και θηλυκές που αναδεικνύουν την πιο κοριτσίστικη και παιχνιδιάρικη πλευρά σου. Φορέματα, ακόμη και ρουχαλάκια ασορτί για εσένα και το μικρούλι σου που σε λίγο διάστημα παραδίδονται στην πόρτα σου. Εσύ δεν έχεις παρά να διαλέξεις κάτι από τον φωτογραφικό της κατάλογο και να μετρήσεις και να της δώσεις τις διαστάσεις που θα σου ζητήσει! Την έχω δοκιμάσει, ξέρω τι σου λέω… Επαγγελματισμός και μεράκι συναντούν τα ωραία υφάσματα, την έμπνευση και την μόδα. Μα τώρα, η Ναταλία από το Annabelle Moda είναι κοντά μας για να την γνωρίσεις σε 9+1 απαντήσεις!

Anabelle moda.jpg

Είμαι η Ναταλία. Ποια είναι η Ναταλία? Μια γυναίκα που από κορίτσι πάντα ήθελε να είναι ελεύθερη, πάντα να μαθαίνει νέα πράγματα, που χρειάζεται τις αλλαγές και δεν μπορεί να είναι στάσιμη, για αυτό και στα 21 της έκανε ένα ταξίδι στην Ελλάδα για διακοπές και πέρασε άλλα 21 χρόνια εδώ.

Έχω τελειώσει νοσηλευτική αλλά δεν μπορούσα να βλέπω πόνο στα ματιά των ανθρώπων και έτσι δεν ασχολήθηκα άλλο. Στη ζωή μου  έχω κάνει  πολλές δουλείες αλλά μία μου τράβηξε το ενδιαφέρον… το πατρόν και το ράψιμο. Παίρνεις ένα κομμάτι ύφασμα και μπορείς να δημιουργήσεις ένα αριστούργημα.  Τότε, έβαλα στόχο να μάθω περισσότερα πάνω στο ράψιμο. Δούλευα χρονιά σε μια βιοτεχνία ρούχων στο Κολωνάκι με έναν υπέροχο άνθρωπο που μου έδωσε πολλές ευκαιρίες και δυνατότητες να μάθω πολλά πράγματα πάνω στην δουλειά.

Πώς ξεκίνησε το δικό μου το κομμάτι με ρωτάς. Εντελώς ξαφνικά, ένα Σαββατοκύριακο μου ήρθε ιδέα να ράψω φούστες. Δανείστηκα, λοιπόν, μια ραπτομηχανή από την φίλη μου και χωρίς πατρόν, με μια μεζούρα έφτιαξα κάποια κομμάτια τα οποία άρεσαν στις φίλες μου και εξαφανίστηκαν σε χρόνο ρεκόρ. Εκεί είπα γιατί όχι! Έτσι δειλά δειλά ξεκίνησα να δημιουργώ την δική μου συλλογή. Έχει γίνει κάτι σαν ψυχοθεραπεία μου. Με κάνει να ξεχνάω τα καθημερινά προβλήματα. Πολλές φορές όταν δεν είμαι καλά για να μη σκέφτομαι και υπεραναλύω τις καταστάσεις μπαίνω στο ατελιέ μου και δημιουργώ. Το όνομα για την σελίδα μου δεν δυσκολεύτηκα καθόλου να βρω. Βγήκε από το όνομα της κόρης μου. Όπως κάθε μητέρα βλέπει το παιδί της πιο όμορφο στον κόσμο έτσι και εγώ ονόμασα την σελίδα μου Annabelle Moda (ΑΝΝΑ + όμορφη).

Η κόρη μου είναι  ο καλύτερος μου σύμβουλος αλλά και  η δύναμη μου, το στήριγμα μου και η ευτυχία μου.

Πως γίνεται μέσω ίντερνετ να ράψει κάποιος ένα ρούχο με ρωτάς… Όταν μου έρχεται μήνυμα και με ρωτάνε τι νούμερα έχουν οι φούστες, τότε εγώ απαντώ… Δεν φτιάχνω νούμερα, ράβω στα μέτρα σας. Θέλω την μέση σου και το μήκος που θα ήθελες να έχει η φούστα και… έτοιμη!

«Μααα… αν δεν μου κάνει?» Όταν παραγγέλνεις μέσω ίντερνετ ένα S πόσο σίγουρη είσαι ότι θα σου κάνει? Γίνεται να δώσεις τα εκατοστά σου και μετά να μη σου κάνει? Τα περισσότερα μηνύματα που έχω λάβει αφού έχουν παραλάβει και έχουν φορέσει το ρούχο μου, είναι  η φράση που έχει γίνει σλόγκαν μου… Ναταλία μου! η φούστα μου ήρθε «κουτί».

Δεν ράβω ίδια κομμάτια. Τι εννοώ; Πριν ξεκινήσω να κάνω την παραγγελία την «μελετώ» πολύ την κοπέλα, προσέχω πολύ όταν ακούω  π.χ. «δεν θέλω να φουσκώνει σε αυτό ή σε εκείνο το σημείο.» Για κάθε κοπέλα φτιάχνω κάτι ξεχωριστό, ώστε να την κολακεύει το ρούχο που θα της ετοιμάσω.

Είναι δύσκολοι καιροί τώρα και έχουμε περιορίσει όλοι τα ψώνια μας. Κάποιες γυναίκες έχουν καιρό να νιώσουν όμορφα. Και χαίρομαι πάρα πολύ όταν διαβάζω κριτικές στην σελίδα μου: «Φόρεσα την φούστα σου σε μια βάφτιση και έκανα την διαφορά», ή «Ένιωθα πολύ όμορφη», «Με έβγαλες ασπροπρόσωπη», δεν υπάρχει καλύτερη ανταμοιβή για μένα.

Τα υφάσματα που διαλέγω για τα ρούχα είναι βαμβακερά και με ζωντανά χρώματα. Χρώματα που μας φτιάχνουν την διάθεση, και την ανεβάζει όπως το καλοκαίρι. Άλλωστε, λόγος που δεν έφυγα από την Ελλάδα είναι ο ήλιος που βλέπεις σχεδόν όλο το χρόνο. Είναι ο ήχος των κυμάτων και η θέα της θάλασσας. Δεν είναι ότι λατρεύω το κολύμπι, μου αρκεί να κάθομαι και να την χαζεύω… Με ξεκουράζει, με γεμίζει ενέργεια, με εμπνέει.

-Τρεις συμβουλές που ακολουθείς καθημερινά.

Αν η σημερινή μου ήμερα δεν ήταν καλή, τότε λέω στο εαυτό μου- πως ήταν απλά μία μέρα. Και από αύριο ξημερώνει μια καινούργια μέρα και θα έχω μια ακόμα ευκαιρία για να ξεκινήσω από την αρχή.

Πρέπει στην ζωή μας να έχουμε ένα σκοπό. Εάν αναβάλουμε συνεχώς τα σχέδιά μας και συνεχίζουμε να κάνουμε πράγματα που δεν μας εκφράζουν, οι πιθανότητες να κοιτάξουμε πίσω αργότερα στη ζωή μας και να το μετανιώσουμε είναι πολλές.

Και φυσικά, δεν αφήνω για αύριο κάτι που μπορώ να κάνω σήμερα. Έτσι με έμαθαν οι γονείς μου.

-Τρία χαριστικά  που σε διαμόρφωσαν.

Το πείσμα. Καλώς ή κακώς με το πείσμα έχω καταφέρει πολλά πράγματα στην ζωή μου.

Η συνέπεια. Είμαι συνεπής στην δουλεία μου και γενικά επιζητώ συνέπεια από ανθρώπους στην ζωή μου.

Το πρόγραμμα. Είμαι άνθρωπος του προγράμματος. Και αν μπορούσα να προγραμματίσω για ένα χρόνο μπροστά τις δουλειές μου θα ήμουν πανευτυχής. Αλλά όπως λέει και η παροιμία: «Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει.».

-Τρία πράγματα που έχεις στο χώρο που εργάζεσαι.

Οπωσδήποτε μουσική, χωρίς την μουσική δεν λειτουργώ, δεν οδηγώ, δεν με παίρνει ύπνος αν δεν έχω ανοιχτό ραδιόφωνο να σιγοπαίζει.

Το κινητό μου. Δυστυχώς είμαι εξαρτημένη, είναι δίπλα μου πάντα και παντού.

Και φυσικά, ο γάτος μου. Ο γλυκούλης δεν φεύγει ούτε στιγμή από κοντά μου. Αγαπημένη του θέση είναι η καρέκλα μου που κάθομαι για  να ράψω. Οπότε φαντάζεστε γίνεται μάχη καθημερινά για την θέση,ο καημένος δεν βολεύεται πουθενά άλλου και γκρινιάζει πολύ μετά.

-Επιπλέον στοιχείο.

Και ως επιπλέον στοιχείο για μένα θα πω την φράση του Paulo Coelho:  Ποτέ δεν κάνει να εγκαταλείπουμε το όνειρο μας! Τα όνειρα τρέφουν την ψυχή μας, όπως ακριβώς η τροφή τρέφει το σώμα μας. Όσες φορές κι αν χρειαστεί να γευτούμε πίκρες στη ζωή μας και να βλέπουμε τις ελπίδες μας να ναυαγούν, εμείς πρέπει να συνεχίσουμε παρ’ όλα αυτά να ονειρευόμαστε!

Ευχαριστούμε πολύ πολύ την Ναταλία με τα ωραία χρώματα και τις ωραίες σκέψεις. Αν θες και εσύ να μοιραστείς μαζί μας 9+ 1 απαντήσεις δεν έχεις παρά να μας στείλεις στα σόσιαλ μήντια, και πού ξέρεις, μπορεί το επόμενο αφιέρωμα να είναι για σένα!

Γνώρισε την Μιμίκα Μιχοπούλου σε 9+1 απαντήσεις

Μιμίκα Μιχοπούλου

Στην αγαπημένη μας στήλη, σήμερα γνώρισε την Μιμίκα Μιχοπούλου σε 9+1 απαντήσεις! Ένα κορίτσι δημιουργικό, ανήσυχο, που αγαπά την τέχνη και το αποτυπώνει, το κάνει βίωμα μέσα από τις σελίδες του Fliqped (τώρα και σε έντυπη μορφή θα βρεις το όγδοο τεύχος εδώ και τα επόμενα εδώ!). Μας μιλά για το slow living, για την ιαπωνική «ανεπιτήδευτη τάξη», τι ακριβής έκφραση, για την αυτοεκτίμηση και την έκθεση και για σχέδια που μπαίνουν σε εφαρμογή! Κάπου εδώ σταματώ και αφήνω την Μιμίκα να σου μιλήσει για να την γνωρίσεις!

Σημείωση: Όπως και στο προηγούμενο αφιέρωμα με τα κορίτσια του Oh My Deer, έτσι και εδώ, οι δυο φίλες – συνεργάτιδες του Flipqed διάλεξαν να απαντήσουν τις ίδιες ερωτήσεις για να τις γνωρίσεις και τις δύο μέσα από τις διαφορετικές τους (ή και όχι;) απαντήσεις! Την επόμενη εβδομάδα η Κριστιάνα Λάλου, στο δεύτερο μέρος αφιέρωμα στα κορίτσια του Fliqped.

Mimika Mixopoulou Fliqped

credits: Vasilis Nikolopoulos

Είμαι η Μιμίκα, αλλά ακούω σε όλες τις παραλλαγές του ονόματός μου ( Μίκα, Μίκη, Μάικα, -οι φίλοι μου πειραματίζονται συνεχώς). Σπούδασα αρχιτεκτονική εσωτερικών χώρων αλλά ποτέ δεν μπόρεσα να μείνω μόνο σε ένα αντικείμενο. Αγαπώ την φωτογραφία, την γραφιστική, την τυπογραφία, την σκηνογραφία και το storytelling μέσω διάφορων concepts. Μόνο πρόσφατα έμαθα πως τα παραπάνω συμπυκνώνονται στο λεγόμενο creative-art direction. Ανέλαβα μάλιστα τον συγκεκριμένο ρόλο για το περιοδικό Fliqped μετά από πρόταση της Κριστιάνας, συνεργάτιδος και αγαπημένης φίλης.
Δεν κατάλαβα πολύ καλά πώς συνέβη, απλά δέχτηκα όταν μου είπε πως ήταν ένα όνειρό της που ήθελε να κάνει πραγματικότητα. Κάπως έτσι, δύο σχεδόν χρόνια μετά, προσπαθούμε να δείξουμε στο ελληνικό κοινό πώς η επιστροφή σε πιο “αργά”, πιο ποιοτικά αναγνώσματα και κατ’επέκταση η επιστροφή σε μια πιο “αργή”, πιο ποιοτική ζωή είναι μονόδρομος.
Με χαρά μου βλέπω πως το κίνημα του slow living παγκόσμια βρίσκει ολοένα και περισσότερους οπαδούς.
Είμαι περήφανη που το Fliqped είναι κομμάτι αυτής της κουλτούρας.
Το καλοκαίρι το παίρνω μαζί μου όλο τον χρόνο γιατί το χρειάζομαι συχνά πυκνά όταν τα πράγματα γίνονται πιο βροχερά και σκοτεινά. Μου θυμίζει πως ό,τι κι αν γίνει, στο τέλος υπάρχει φως και θάλασσα και καθαρός ουρανός!

-Τρία μέρη στα οποία ονειρεύεσαι να πας.

1. Στο Περού. Φαντάζομαι οροπέδια και φυτεμένες βαθμίδες και άγρια βουνά με χρώματα που δεν έχω ξαναδεί. Υλικά και υφές και γεύσεις με τις οποίες δεν έχω ξαναδουλέψει. Τώρα που κοιτάζω τα παραπάνω, δεν ξέρω αν τελικά είναι το μέρος που με γοητεύει η οτιδήποτε νέο εκεί έξω.

2. Ιαπωνία. Είναι το υπέρτατο κλισέ. Όποιος έχει ασχοληθεί κάποια έστω περίοδο της ζωής του με αρχιτεκτονική, έχει στα σχέδια του σίγουρα ένα ταξίδι στην Ιαπωνία. Η τέχνη, η μαγειρική, η αρχιτεκτονική, όλα μοιάζουν μελετημένα έως την τελευταία λεπτομέρεια. Με ελκύει αυτή η ανεπιτήδευτη τάξη.

3. Στο απέραντο, καταπράσινο λιβάδι με τα πεφταστέρια του Howl, από το Howls moving castle.
Θα μπορούσα να μένω για πάντα στο καλυβάκι του και να μιλάμε κοιτάζοντας τον ουρανό ξαπλωμένοι στο χορτάρι. Ναι, είναι ένας χαρακτήρας που ερωτεύομαι ξανά και ξανά.

-Τρεις φόβοι και πώς τους ξεπέρασες.

1. Το να αγαπώ πρώτα τον εαυτό μου. Είναι ένας μεγάλος μου φόβος, το να φανώ εγωκεντρική, να μην δίνει προτεραιότητα στους άλλους. Δεν τον έχω ξεπεράσει ακόμη αλλά αρχίζω να αποδέχομαι πως δεν υπάρχει τίποτα κακό στο να με φροντίζω και να λέω που και που όχι.

2. Το να εκτεθώ. Σε επαγγελματικό επίπεδο το να τολμήσεις να κάνεις κάτι που αγαπάς κόντρα σε όσα σου λένε οι άλλοι για σταθερότητα (τί είναι αυτό;), οχτάωρο και συντάξεις. Ανέκαθεν επέμενα στο να κάνω κάτι δικό μου, ή με συνεργάτες που εκτιμώ και σέβομαι. Νιώθω τυχερή που το έχω βρει αυτό με το Fliqped.

3. Η στασιμότητα. Ο μεγαλύτερος φόβος από όλους. Η αιτία που με βγάζω συχνά και με το ζόρι εκτός comfort zone. Δεν νομίζω πως ξεπερνιέται ποτέ, όμως τον ξορκίζω με το να ονειρεύομαι και να κάνω κάθε μέρα από ένα βήμα που θα με φέρει πιο κοντά σε αυτό που βλέπω ως μελλοντικό εαυτό μου.

-Τρία σχέδια που δεν έχεις βάλει ακόμη σε εφαρμογή μα θα μπουν σύντομα.

1. Πρέπει να διαλέξω μόνο τρία ε! Αρχικά να κάνω ένα ταξίδι στο εξωτερικό. Θα γίνει άμεσα. Πριν από τα γενέθλιά μου το Φθινόπωρο. Δεν ξέρω γιατί έχω πάθει τέτοια εμμονή αλλά όταν ταξιδεύω, νιώθω ζωντανή.

2. Να εξελίξω τις ικανότητές μου και τις γνώσεις μου πάνω στην γραφιστική, οτιδήποτε έχει να κάνει με το έντυπο και την οπτικοποίηση. Θέλω να παρακολουθήσω κάποια workshops από Σεπτέμβρη και ανυπομονώ.

3. Να καταφέρουμε μαζί με την υπόλοιπη ομάδα του Fliqped να γινόμαστε καλύτεροι σε κάθε τεύχος. Αυτό το τελευταίο έχει ήδη μπει σε εφαρμογή.

Ευχαριστούμε πολύ πολύ την Μιμίκα Μιχοπούλου που μοιράστηκε μαζί μας τις 9+1 απαντήσεις της! Την επόμενη εβδομάδα σειρά έχει το άλλο κορίτσι του Flipqed η Κριστιάνα Λάλου.

Και θυμήσου, αν θες κι εσύ να μας επισκεφθείς, και να απαντήσεις στο δικό μας καλοκαιρινό λεύκωμα, δεν έχεις παρά να μας στείλεις μήνυμα στα σόσιαλ μήδια!

Γνώρισε την Κατούλα Κατσιφέρη σε 9+1 απαντήσεις!

Η Κατούλα, το κορίτσι-καρδούλα (κάνει και ομοιοκαταληξία) πίσω από το Red Rose Cheeks, δασκάλα που αγαπά τα ταξίδια, την φωτογραφία και τα σαν ρόδο κόκκινα μάγουλα είναι κοντά μας και ανάμεσα σε καύσωνα και βουκαμβίλιες και με κάδρο τα πυρόξανθα μαλλιά της για να την γνωρίσεις σε 9+1 απαντήσεις. Μας μιλά σήμερα για το μπλογκ της, το όνομά της, για τον Χάρυ Πότερ και τον κόσμο του, τον δικό μας κόσμο και την ανθρωπιά, το Λονδίνο και την βρετανική εξοχή, τους μαθητές της, το καλοκαίρι (φυσικά) και τον έρωτα (αχ.). Σ’ αφήνω, λοιπόν στην ησυχία σου και εσύ γνώρισε την Κατούλα Κατσιφέρη σε 9+1 απαντήσεις!

ΚΑΤΟΥΛΑ ΚΑΤΣΙΦΕΡΗ 9+1 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ.jpg

Γειααα! Με λένε Κατερίνα Κατσιφέρη και όταν συστήνομαι στον κόσμο, για παράδειγμα σε ένα νέο άτομο που έρχεται στην παρέα, δίνω το χέρι μου και λέω «Γεια σου, Κατερίνα» (τι πιο φυσιολογικό). Όμως, εκείνη την ώρα, αν αυτό το νέο άτομο έχει ακούσει ήδη κάποια πράγματα για μένα και την παρέα, συνήθως απαντάει ρωτώντας «η Κατούλα;». Ακόμα κι αν εκείνος βέβαια δεν έχει ξανακούσει τίποτα για εμένα, δεν αγχώνομαι γιατί αμέσως προλαβαίνουν οι φίλοι μου να πουν «η Κατούλα», με το που θα πω εγώ «Κατερίνα»!  Όπως καταλαβαίνετε αυτό είναι το… ψευδώνυμο μου; το χαϊδευτικό μου; εδώ και… 15 χρόνια σχεδόν. Ενώ λοιπόν αυτό το -μοναδικό για μένα- παρατσούκλι  το εφηύρε μία από τις καλύτερές μου φίλες  στα όμορφα χρόνια του Λυκείου (γιατί όλος ο κόσμος με φώναζε Κατ, μα στη φίλη μου αυτό φαινόταν πολύ απότομο, οπότε αποφάσισε να το κάνει πιο γλυκούλι, προσθέτοντας την πολύ σωστά γραμματικά κατάληξη υποκοριστικών σε   –ούλα)­, όοολο αυτό που σας περιγράφω  μπορώ να πω ότι έχει γίνει πιο έντονο τον τελευταίο έναν χρόνο και δεν ξέρω ακριβώς γιατί! Ακόμη και ο μπαμπάς μου αναφέρεται ενίοτε σε εμένα ως Κατούλα, που είναι σημαντικό γιατί μέχρι πρότινος με φώναζε «κόρη!», μιας και υπάρχουν δύο Κατερίνες στο σπίτι, εγώ και η μαμά μου (άλλη μεγάλη ιστορία). Μέχρι και ο υποδιευθυντής μου Κατούλα με φωνάζει. (Ο διευθυντής μου με φωνάζει Καροτί, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.)

Και αφού μόλις συνειδητοποίησα ότι αφιέρωσα μία παράγραφο 18 ολόκληρων σειρών στο… όνομά μου και την προέλευσή  του, μπορώ να συνεχίσω. Ανέφερα πριν υποδιευθυντή και διευθυντή και εννοώ στο σχολείο μου, στη «δουλειά» μου. Είμαι δασκάλα σε δημοτικό και βάζω τη λέξη «δουλειά» σε εισαγωγικά γιατί δεν τη βλέπω ακριβώς ως δουλειά… Πέραν του πρωινού ξυπνήματος και της καθημερινής υποχρέωσης που είναι στοιχεία πολλών επαγγελμάτων, αγαπώ τόσο πολύ αυτό που κάνω που δεν το βλέπω καθαρά ως «δουλειά». Φέτος θα κλείσω αισίως 10 χρόνια στην εκπαίδευση και ενώ καθημερινά κάνω λάθη και υπάρχουν ακόμα 1.000.000 πράγματα που μπορώ να διορθώσω/βελτιώσω, αυτό που χαίρομαι είναι πως κάθε χρόνο νιώθω πως έχω όλο και περισσότερη όρεξη να ψάξω ιδέες, να βρω πώς μπορώ να κάνω αυτό το πράγμα που θα διδάξω λίγο πιο εύκολο, λίγο πιο ευχάριστο.

Το blogging ξεκίνησε για μένα όταν ανέβασα το πρώτο μου post στις 12 Ιουλίου του 2010, μετά από αρκετό καιρό που έμενε μόνο στη σκέψη και μετά από αρκετή ενθάρρυνση από αγαπημένους μου ανθρώπους που με έπεισαν ότι δεν είναι «εντελώς χαζό», όπως έλεγα, αυτό που θέλω να κάνω. Κοιτώντας τις πρώτες εικόνες λοιπόν του Red Rose Cheeks, νιώθω πως εξελίχθηκε αρκετά, ειδικά μέσα από τις φωτογραφίες, καθώς τα μαθήματα φωτογραφίας που κάνω τα τελευταία 5 χρόνια (ούτε διδακτορικό να ‘ταν!)  έπαιξαν τον ρόλο τους!  Έτσι, ενώ ξεκίνησε πιο πολύ σαν blog μόδας, στη συνέχεια μεταμορφώθηκε σε μία μίξη μόδας, ή καλύτερα στυλ, φωτογραφίας, και στιγμών που έχω ζήσει ή ονειρεύομαι να ζήσω, και που με κάνουν να νιώθω όμορφα, αισιόδοξα. Ο στόχος μου για το –άμεσο, ευελπιστώ-  μέλλον είναι όλα τα μικρά ή μεγάλα project που έχω στο μυαλό μου να περιστρέφονται πια κυρίως γύρω από τη φωτογραφία. Μέχρι τότε με βρίσκετε εδώ στο φουμπού, που λέμε, και στο ίνσταγκραμ ως red_rose_cheeks.

Κι όταν λέω άμεσο μέλλον, τι πιο άμεσο από το καλοκαιράκι που έρχεται! Τι έρχεται δηλαδή, εδώ είναι και κρατάει γερά, σταθερά στους 32 βαθμούς, βραδάκι Τετάρτης… Τι να κάνουμε όμως, λάπτοπ στο μπαλκονάκι με αναμμένα κεράκια και πολύχρωμα φαναράκια, μουσικούλα της επιλογής μας, λεμονίτα (ακόμα καλύτερα αν είναι σπιτική!) σε ποτήρι με χρωματιστό στριφογυριστό καλαμάκι και παγάκια, και έρχεται η έμπνευση…! Ακόμα και στην πόλη να είσαι, πρέπει να προσπαθείς να βρίσκεις το καλοκαίρι μέσα σου, γύρω σου, όπου μπορείς.

-Τρεις υπερδυνάμεις που θα ήθελες να είχες.

Θα ήθελα να μπορώ να είμαι ο Χάρι Πότερ. Ναι, ο Χάρι Πότερ. Ας ήμουν και η Ερμιόνη δηλαδή, εντάξει, αλλά ας ήμουν σε αυτόν τον μαγικό κόσμο. Σε σχολή μαγείας, με ξόρκια που πρέπει να απομνημονεύσεις και να εκτελέσεις σωστά, με εφημερίδες που οι εικόνες τους κινούνται, με κάδρα που μιλάνε, με διαδρόμους και μυστικά περάσματα, με κοιτώνες γεμάτους με βιβλία και ζεστασιά από το τζάκι, με αόρατους μανδύες (το αγαπημένο μου) και τρένα που φεύγουν από παράξενες πλατφόρμες… Αχ.

Θα ήθελα να μπορώ με έναν μαγικό τρόπο να κάνω τους ανθρώπους πιο ευδιάθετους, πιο ευγενικούς με τον συνάνθρωπο, να έχουν αυτήν την καθαρή και αξιοπρεπή ευγένεια, δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε τι εννοώ, που λείπει πολύ από τις μέρες μας. Να μπορούσα να τους κάνω να χαμογελούν συχνότερα, ευκολότερα. Να δείχνουν το συναίσθημά τους, να μη φοβούνται.

Τρίτο και τελευταίο, πόσο  τ έ λ ε ι ο  θα ήταν αν μπορούσα όλα όσα πρέπει να διδάξω στους μαθητές μου να τους τα περνούσα με έναν θαυματουργό τρόπο μέσα στο κεφαλάκι τους, έτσι ώστε να μπορεί να υπάρχει έστω η βάση και μετά να μπορώ να ξεδιπλώσω όοολα αυτά που θέλω να κάνω μέσα στην τάξη και τις περισσότερες φορές δεν προλαβαίνω: να εμβαθύνω, να τους δείξω κολπάκια και μυστικά, να τα σηκώσω όλα στον πίνακα, κάθε μέρα, για εξάσκηση, να λύσω ‘τρελές’ απορίες, να παίξουμε περισσότερο, να μου μιλήσουν για όσα θέλουν περισσότερο, να πειραματιστούμε με τις παλαβές ιδέες που μπορεί να έχουν και να δούμε αν αποδεικνύονται ή όχι, να κάνουμε χειροτεχνίες (αχ χειροτεχνίες) με άπειρα υλικά και να μπορούμε να ακούμε όλη τη μέρα μουσική, χωρίς να μας ενοχλεί ή να μας αποσυντονίζει. Πολύ χρήσιμη θα ήταν αυτή η υπερδύναμη, αλήθεια.

-Τρία μέρη στα οποία ονειρεύεσαι να πας.

Επειδή είναι αρκετά, δηλαδή ποιος άνθρωπος δε θα ήθελε να γυρίσει όλον τον κόσμο(;) , θα προσπαθήσω να περιοριστώ σε μία χώρα και τρία διαφορετικά σημεία της τα οποία θα ήθελα να επισκεφτώ ή να ξαναεπισκεφτώ.

Δεν έχω ταξιδέψει πάααρα πολύ ή όσο θα ήθελα, αλλά κάποια ταξιδάκια στην Ευρώπη τα έχω κάνει και όλα μου άρεσαν· η αίσθηση του να ανακαλύπτεις ένα καινούριο μέρος είναι από τις ωραιότερες! Όσοι με ξέρουν καλά, όμως, ξέρουν το βλέμμα του κουταβιού που παίρνει ξαφνικά το πρόσωπό μου όταν μιλάει κάποιος για την Αγγλία, και ειδικά για το Λονδίνο. Όταν ακούω «Λονδίνο» ή ας πούμε βλέπω μια φωτογραφία στο ίνσταγκραμ από εκεί, νιώθω λες και γίνομαι αυτό το εμότικον με τα κατεβασμένα φρύδια και τα λαμπυρίζοντα-έτοιμα-να-κλάψουν-ματάκια, αυτό! Έχω πάει μία φορά, μα θέλω απίστευτα να ξαναπάω. Να περπατήσω την πόλη. Δε με νοιάζει τίποτα άλλο. Όλη μέρα να περπατάω στις γειτονιές του. Να παίρνω το μετρό και να ακούω αυτή τη γυναικεία (τότε τουλάχιστον ήταν γυναικεία) φωνή με την τέλεια προφορά να λέει Battersea Park και Clapham Junction και Victoria station. Να βολτάρω στην Oxford και την Bond street και να αράζω ονειροπολώντας στα πανέμορφα πάρκα τους. Το Λονδίνο μου έβγαλε αυτή την ‘ατμόσφαιρα’, όπως την λέω.

Μάλλον αυτό δεν ήταν και εντελώς τυχαίο, καθώς μία σύνδεση με την Αγγλία την έχω, γενεαλογικά εννοώ. Η γιαγιά μου, η μαμά της μαμάς μου, γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα της εφηβικά χρόνια στην Αγγλία, και δη στο Μπέρμινχαμ. Η προγιαγιά μου, Ελληνίδα, είχε παντρευτεί  Άγγλο και έζησαν εκεί κάποια χρόνια. Είχαν μάλιστα και ένα από τα πιο κοινά επίθετα… Smith! Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πως η δεύτερη πόλη την οποία θέλω να επισκεφθώ και να εξερευνήσω είναι η πόλη αυτή στην οποία γεννήθηκε η αγαπημένη μου γιαγιά και η οποία νιώθω να με ‘καλεί’, αν μπορώ να το πω έτσι.

Τέλος, αν είχα τη δυνατότητα, θα ήθελα πολύ να δω μία από τις πανεπιστημιουπόλεις, Οξφόρδη ή Κέμπριτζ. Βλέπω αυτές τις υπέροχα ατμοσφαιρικές, μελαγχολικές φωτογραφίες από τα δρομάκια τους, σχεδόν πάντα βρεγμένα από τη βροχή και ονειρεύομαι να περνάω όλα μου τα απογεύματα με τσάι στις τεράστιες βιβλιοθήκες τους. Αν σπούδαζα κιόλας εκεί… εκεί να δεις έρωτα.

-Τρεις λέξεις για τον έρωτα.

Και μιας και είπα ‘έρωτα’… Τρεις λέξεις για τον έρωτα. Αρχικά σκεφτόμουν επίθετα αλλά τελικώς, γιατί να το περιορίσω;

Για ουσιαστικό, θα έλεγα αστερόσκονη. Κάτι τόσο μαγικό.

Για ρήμα, θα έλεγα εξελίσσομαι. Ο καθένας μόνος του, μα και μαζί.

Και για επίθετο, θα έλεγα ανήσυχος. Που δεν επαναπαύεται.

-Επιπλέον στοιχείο.

Προσπαθώντας να σκεφτώ το Επιπλέον Στοιχείο, πήρα χαρτί και μολύβι να γράψω ό,τι μου ερχόταν στο μυαλό. Έγραψα κάμποσες ιδέες, ‘κόλλησα’ κι αρκετές φορές και πήρα το χαρτί μετά από λίγο να κάνω μια ανακεφαλαίωση. Το χαρτί ήταν γεμάτο από καρδιές που ζωγράφιζα όσο σκεφτόμουν. Να το ΄ράντομ’ στοιχείο για μένα λοιπόν. Όταν χαλαρά σκιτσάρω στο χαρτί, σε τετράδια, σε χαρτοπετσέτες, φτιάχνω όλο καρδούλες, αλλά και όταν περιμένω πχ. κάπου ή κάποιον, χωρίς να έχω μολύβι, τις σχηματίζω με τα χέρια μου νοητά στο τραπέζι, σαν σε μοτίβο, ή με ρυθμό από κάποιο τραγούδι που τραγουδάω από μέσα μου, και άλλα τέτοια παράξενα πράγματα ♡.

Γνώρισε την Ευγενία από το Oh my deer σε 9+1 απαντήσεις!

Τρεις αδελφές, ένα μπλογκ, το Oh my deer, πολλά γλυκά, υπέροχες φωτογραφίες, τρία άρθρα για να γνωρίσετε και τις τρεις. Μετά την Χριστίνα και την Σοφία, φτάσαμε σήμερα στο τελευταίο από τα τρία άρθρα αφιέρωμα στα κορίτσια του μπλογκ και στην Ευγενία!

Η Ευγενία ήρθε για να την γνωρίσεις και μας μίλησε για περιπάτους, διαγωνίσματα, βιβλία και μαγειρικές / ζαχαροπλαστικές δημιουργίες (μμμ!), σα να μας ταξίδεψε σε άλλη εποχή. Φυσικά δεν παρέλειψε να μιλήσει για την γυναικεία φιλία και τις αγαπημένες της φίλες!

Το Oh my deer, ήταν από τα πρώτα μπλογκ που διάβαζα κάπου πίσω στο 2014 (είχε ξεκινήσει το 2013 μα το ανακάλυψα λίγο αργότερα!). Πολλές συνταγές, απίστευτες φωτογραφίες. Θυμάμαι χαρακτηριστικά από τις πρώτες μου επισκέψεις μια φωτογραφία με πράσινα σταράκια (να την βρήκα!) και την αίσθηση ενός ιστότοπου που ανέδυε φαντασία, δημιουργία, ιδιαιτερότητα, φροντισμένου, επαγγελματικού. Ένας χώρος δροσερός με την αισθητική του τόσο φωτογραφικά όσο και στα κείμενα να σε ελκύει και να σε μεταφέρει. Από τότε είμαι θαμώνας του Oh my deer και το βλέπω να εξελίσσεται μαζί με τα κορίτσια! Έτσι, οι τρεις δημιουργοί πίσω από το μπλογκ, θα απαντήσουν για να τις γνωρίσετε με τις 9+1 απαντήσεις!

Αυτά τα είπαμε και στα προηγούμενα άρθρα, σήμερα γνώρισε την Ευγενία από το Oh my deer σε 9+1 απαντήσεις!

_MG_0073.jpg

Γεια σας!! Ονομάζομαι Ευγενία!! Ας μάθουμε λοιπόν και τη δική μου ιστορία!! Είμαι το μεγαλύτερο ελαφάκι. Το επάγγελμά μου είναι ιστορικός – φιλόλογος  και ασχολούμαι με ιδιαίτερα μαθήματα. Κάθε μέρα την περνάω με προετοιμασία μαθημάτων και διόρθωση διαγωνισμάτων από τα “μικρά μου τερατάκια”, όπως χαρακτηριστικά αποκαλώ τους μαθητές μου (άσχετο που είναι όλοι μαθητές Λυκείου). Τις περισσότρες φορές με τρελαίνουν με τις φωνές τους και τις διαμαρτυρίες τους για την ύλη και τις ασκήσεις που τους βάζω, αλλά στο τέλος του μαθήματος σκέφτομαι πως αντιδρούσα κι εγώ όταν ήμουν μαθήτρια και τους δικαιολογώ. Τους αγαπώ πολύ γιατί όποιες δυσκολίες και να αντιμετωπίζεις μέσα στη μέρα μπαίνοντας μέσα στην τάξη ξεχνιέσαι και παρασύρεσαι από την ανεμελιά των εφήβων που τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίζουν είναι τόσο ασήμαντα (π.χ. αν θα πάμε ή δεν θα πάμε εκδρομή φέτος με το σχολείο).

Εκτός από τα μαθήματα έχω και μια άλλη αγάπη, τη ζαχαροπλαστική. Ενθουσιάζομαι με το πως τα απλά υλικά μπορούν να συνδυαστούν και να δημιουργήσουν κάτι τόσο εύγεστο και ευφάνταστο. Βλέποντας τη μαμά μου να φτιάχνει γλυκά όταν ήμουν μικρή δειλά-δειλά ξεκίνησα στο Γυμνάσιο να φτιάξω τις πρώτες μου κρέπες. Βγήκαν εξαιρετικές (η τύχη του πρωτάρη που λέμε)!! Έτσι, ξεκίνησα στον ελέυθερό μου χρόνο να φτιάχνω διάφορα γλυκά κεικ, μπισκότα κτλ. Στο Πανεπιστήμιο ξεκίνησα να φτιάχνω τα “περίεργα” θα έλεγα γλυκά, αυτά που οι περισσότεροι δεν τα πλησιάζουμε καν. Αξίζει όμως την προσπάθεια!! Ο τολμών κι ο επιμένων νικά!! Όλα αυτά όμως έγιναν με τη βοήθεια των δυο αδερφών μου.

Μιας και φτιάχναμε συχνά γλυκά όχι μόνο για μας αλλά και για τους αγαπημένους μας φίλους μας ήρθε στο μυαλό η ιδέα να τα μοιραζόμαστε και διαδικτυακά, δείχνοντας έτσι την αγάπη μας για τη ζαχαροπλαστική και προσπαθώντας να παρακινήσουμε κι άλλους να μπουν σε αυτό το μαγικό κόσμο της ζαχαροπλαστικής. Δημιουργήσαμε λοιπόν το αγαπημένο μας  blog, το ελαφάκι μας!! Ελπίζω μέχρι στιγμής να έχουμε εμπνεύσει πολλούς αναγνώστες μας!!

Το καλοκαίρι το έχω συνδυάσει με τα παιδικά μου χρόνια και τις οικογενειακές εξορμήσεις στην παραλία. Πριν ξεκινήσουμε για την παραλία προετοιμάζαμε το φαγητό, τα φρούτα μας και κάναμε πικνικ στη θάλασσα όλοι μαζί. Μετά το μπάνιο πηγαίναμε να πάρουμε παγωτό από το αγαπημένο ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς μας, παγωτό με γεύση φυστίκι και μπανάνα. Το καλύτερο μπάνιο όμως ήταν αυτό που είχαμε κάνει αργά βράδυ με τις αδερφές μου και τον μπαμπά μου μετά από μια κουραστική μέρα στο κτήμα. Πλατσουρίζαμε μέσα στη θάλασσα και έξω μας περίμενε ένα μπολ γεμάτο με καρπούζι και πεπόνι. Η απόλυτη γεύση του καλοκαιριού!

Τρία πράγματα που δε λείπουν από την κουζίνα σου.

Τα τρια πράγματα που δεν λείπουν από την κουζίνα μου είναι τα εξής:

1) Μπωλ, μαριζ, σύρμα, μίξερ, δοσομετρητές, φόρμες για κεικ σε διάφορα μεγέθη, ταρτιέρες για να μπορώ να φτιάξω ανά πάσα ώρα και στιγμή οποιαδήποτε γλυκιά δημιουργία. Επιπλέον, ένα τηγάνι γιατί λατρεύω τις ομελέτες.

2) Από υλικά, δεν λείπουν ποτέ από την κουζίνα μου: αυγά, αλεύρι, γάλα, κρέμα γάλακτος, ζάχαρη (σε οποιαδήποτε μορφή), κακάο, σοκολάτα μπίτερ (γιαμ!!) για τις γλυκές δημιουργίες. Για τις αλμυρές δημιουργίες πρέπει να υπάρχουν στο ντουλάπι μας μπαχαρικά και στα γλαστράκια μας μυρωδικά, τυριά, αλλαντικά και λαχανικά για απίστευτους συνδυασμούς. Εκτός από αυτά δεν πρέπει να λείπει η μεγάλη μου αγάπη το ψωμί, κάθε είδους, για να φτιάχνω μπρουσκέτες και τόστ.

3) Στην κουζίνα θα πρέπει να υπάρχει ένας τεράστιος πάγκος στο κέντρο της με όλα τα απαραίτητα υλικά και συσκευές. Στο τέλος του πάγκου θα υπάρχουν σκαμπό για να μπορούν οι αγαπημένοι σου φίλοι να κάθονται και να απολαμβάνουν τις δημιουργίες σου (από την παραγωγή στην κατανάλωση!).

-Τρεις δραστηριότητες από τις οποίες αντλείς έμπνευση.

Οι τρεις δραστηριότητες από τις οποίες αντλώ έμπνευση είναι οι εξής:

Περπάτημα. Περπάτημα στη φύση, στη γειτονιά, παντού, ατελείωτο περπάτημα, στο άπειρο κι ακόμα παραπέρα. Λατρεύω να περπατάω, να ανακαλύπτω καινούργια μέρη, γειτονιές, να εξερευνώ τη φύση. Κουβαλάω μαζί μου πάντα φωτογραφική μηχανή για να απαθανατίζω τη στιγμή και κρατάω σε ημερολόγιο αυτές τις όμορφες εικόνες.

Ανάγνωση βιβλίων. Μου αρέσει πάρα πολύ να διαβάζω βιβλία και μέσα από αυτά να ανακαλύπτω καινούργιους φανταστικούς κόσμους. Ένα βιβλίο σου εξάπτει τη φαντασία και σου αφήνει μόνο του να σχηματίσεις τις προσωπικότητες των χαρακτήρων. Με την ανάγνωση βιβλίων είναι σαν να δημιουργείς μόνος σου το σκηνικό και το περιβάλλον μιας δική σου ταινίας.

Μαγειρική- Ζαχαροπλαστική. Μου αρέσει να μαγειρεύω και να φτιάχνω γλυκά για τους αγαπημένους μου φίλους και τους μαθητές μου βέβαια. Η όλη διαδικάσία είναι μαγική. Το ανακάτεμα των υλικών που μεταλλάσονται σε μια παχύρρευστη ζύμη για κεικ, ο ήχος του τσιγαρίσματος και του σβησίματος με κρασί, οι μυρωδιές που αναδύονται σπό το φούρνο και γεμίζουν όλο το σπίτι. Είναι σαν να βρίσκεσαι στο φούρνο της γειτονιάς! Θεσπέσια μυρωδιά! Το καλύτερο κομμάτι όμως είναι να βλέπεις τους άλλους να τρώνε τις δημιουργίες σου και να σου λένε «μπράβο», «συγχαρητήρια», «εξαιρετικό». Έτσι, γίνεσαι πιο δυνατή για να δημιουργήσεις περισσότερες νόστιμες συνταγές.

-Τρεις λέξεις για την γυναικεία φιλία.

Εχεμύθεια Τι πιο σημαντικό από το να ανοίξεις σε κάποιον την ψυχή σου και να ξέρεις ότι όλα θα μείνουν εκεί.

Όμορφες στιγμές. “Δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι” λέει μια παροιμία. Δεν αλλάζω με τίποτα τις όμορφες στιγμές που έχω δημιουργήσει και θα δημιουργήσω με τις φίλες μου. Είναι αυτές που θα σε βοηθήσουν, θα σου συμπαρασταθούν και θα γελάσεις μέχρι δακρύων μαζί τους.

Λυκοφιλίες. Οι φιλίες που γίνονται με σκοπό την εξυπηρέτηση κάποιων συμφερόντων. Όλοι σίγουρα μέσα στη ζωή μας έχουμε γνωρίσει κάποιες “φίλες” σαν κι αυτές. Ορισμένοι μπορεί να το έχουν καταλάβει πιο νωρίς και να έχουν απομακρυνθεί από αυτές, άλλοι πάλι όχι. Ευτυχώς στη ζωή μου έχω γνωρίσει φίλες που μπορώ να εμπιστεύομαι και να στηρίζομαι σε αυτές. Δεν έχουμε χρόνο λόγω υποχρεώσεων να συναντιόμαστε περρισότερο. Δεν πειράζει όμως, γιατί οι γερές φιλίες μένουν για πάντα. Φίλες μου σας αγαπώ πολύ!!

-Επιπλέον στοιχείο

Φθάσαμε στο τέλος αυτής της συνέντευξης και θα σας αποκαλύψω ένα μυστικό!! Μου αρέσει να βλέπω στο δρόμο τις εκφράσεις των περαστικών. Από το κρυφό χαμόγελο όταν διαβάσουν το μήνυμα ενός αγαπημένου προσώπου τους, μέχρι το κλάμα κάποιου ευσυγκίνητου ανθρώπου. Με κάνει να βιώνω το ίδιο συναίσθημα εκείνη τη στιγμή. Σε περίπτωση χαράς χαίρομαι κι εγώ μαζί τους, σε περίπτωση λύπης προσπαθώ με κάποιο τρόπο να βοηθήσω προσφέροντας ένα χαρτομάντηλο.

Ευχαριστούμε πολύ την Ευγενία και τα άλλα ελαφάκια! Αν θέλετε κι εσείς να σας γνωρίσουμε σε 9+1 απαντήσεις στείλτε μας στα σόσιαλ μήντια και θα επικοινωνήσουμε μαζί σας!