Swansea Η θάλασσα των κύκνων!

S for Summer:

Σιγά σιγά φεύγουμε. Καιρός να θυμηθούμε τι αγαπήσαμε σε αυτήν την παραθαλάσσια πόλη του Βρετανικού Νότου.

Originally posted on S For Summer:

Ένα άρθρο που όσοι με αναπολήσατε περιμένατε καιρό!
Για την πόλη που μ’ έχει κερδίσει τον τελευταίο καιρό και δε λέω να φύγω.
Σας λέω, αν το διαβάσετε θα θέλετε να πετάξετε τώρα!

Εδώ, στον θερινό προορισμό των “Εγγλέζων”, εδώ, στην φοιτητούπολη, εδώ δίπλα στο κύμα και την ακροθαλασσιά.
P1050999

Για εσένα που θέλεις να μαζέψεις πλάι στον ωκεανό αμέτρητα κοχύλια –τρώγονται κιόλας!- και να αφήνεις τα βήματά σου στην άμμο.

Για εκείνον που θέλει να κάνει σερφ, ιστιοπλοΐα και κάθε άλλο θαλάσσιο άθλημα σε βραβευμένες, ανά το Ηνωμένο Βασίλειο, παραλίες απλωμένες μέχρι εκεί που χάνεται το βλέμμα.

IMG_1432[1]

Για εκείνη που θέλει να δει κέλτικα μεσαιωνικά κάστρα, τον βράχο όπου ήταν καρφωμένο το Excalibur, το σπαθί του King Arthur, και πολύχρωμα σπίτια στη σειρά –θυμίζει Notting Hill σου λέω!

swansea.jpg

Και για εμάς που θέλουμε να περπατήσουμε ως το παρατηρητήριο με τις φώκιες και να απολαύσουμε την φύση βγάζοντας φωτογραφίες (μαζί με)…

View original 618 more words

Το Νου Σου Σάμμερ

tonousousamer.jpgΕδώ και καιρό τα social media μου φωνάζουν, “τονουσουσαμερ”, καιρός και εγώ να τα ακούσω.

Το νου μου γιατί εδώ φθινοπωριάζει. Ψιθυρίζουν. Και ξεκινούν:

Τέλος οι ξυπόλητες βόλτες. Οι τσάντες γεμάτες άμμο (όχι, από αυτές θα έχω για όσο καιρό μένω στο Σουόνσι και βολτάρω στην παραλία). Το αντηλιακό που αφήνει λευκές κηλίδες χαράς στο δέρμα. Οι μεγάλες μέρες που μπερδεύονται με τις νύχτες και οι ανατολές που σε βρίσκουν να λικνίζεσαι κοντά στην ακροθαλασσιά. Τα πλοία, με την μυρωδιά αυτήν την γνώριμη, διαφορετική στο λιμάνι, στην ανοιχτή θάλασσα, στις καμπίνες, στο διάδρομο, στο κατάστρωμα, στο αμπάρι που έχεις παρκάρει. “Τέλος;” τους απαντώ.

Με προειδοποιούν και μου λένε:
Τέλος το καλοκαίρι. Με το νησί άσπρο και ντυμένο με τα καλά του να σε υποδέχεται θέλοντας να σε εντυπωσιάσει, να σε ευχαριστήσει, να σε περιποιηθεί, να σε κάνει να το ερωτευθείς ως άλλη ερωμένη. Τα παγωτά και οι γρανίτες που τρώγονται γρήγορα για να μη λιώσουν -πάντα θα λιώνουν. Χθες έτρωγα ένα παγωτό μες στη βροχή, στους 15 βαθμούς και ακόμη έλιωνε. Μα έτσι είναι φτιαγμένα, γι’ αυτό σ’ αρέσουν, μην το ξεχνάς. Αλλά ας συνεχίσουμε: Οι αιώρες τέλος, τα τζιτζίκια και τα εργατικά μυρμήγκια, που ενίοτε γίνονται επιθετικά και ναι μας δαγκώνουν. Τα κουνούπια και τα πετραδάκια μέσα στα πάνινα παπούτσια σου (ναι ακόμη πάνινα τα λέμε, υπάρχει πρόβλημα;). “Τέλος;” τους απαντώ.

Συνεχίζουν σα να θέλουν να μας τρομάξουν:
Τέλος τα πολύχρωμα μαγιώ που στεγνώνουν σε δέκα λεπτά. Το ξενοδοχείο με το πολυτελές/απλό/υγιεινό πρωινό. Και την πισίνα. Και τα στρωμένα κρεβάτια με φρεσκοσιδερωμένα σεντόνια που σε τυλίγουν στη δροσιά τους μετά την τελευταία βουτιά πριν τον απογευματινό ύπνο. Οι πετσέτες απλωμένες να χρωματίζουν την αυλή του εξοχικού σου. Ο καφές με τα πόδια σου να κρέμονται στο λιμάνι. Ή στη βεράντα του σπιτιού σου. Οι κιθάρες, οι εκδρομές, οι παραλίες. Τα κεράκια που ανάβεις το σούρουπο και μυρίζουν βανίλια, ή το αγιόκλημα και το γιασεμί και το νυχτολούλουδο από τις βόλτες σου, ή το μπαλκόνι ή την γειτονιά σου. Τα λευκά σου ρούχα. Τα λουλούδια στα μαλλιά. Τα κοχύλια στην τσέπη σου. Μαζί με το χαρτάκι που σου έγραψε το τηλέφωνό του, γιατί κάποια πράγματα είναι τόσο πιο όμορφα όταν γίνονται με τους παραδοσιακούς τρόπους. “Τέλος;” τους απαντώ.

Τέλος η ξεγνοιασιά; Το κέφι; Τα γέλια; Το φλερτ; Όχι! Τίποτα από αυτά δεν τελειώνει. Το καλοκαίρι ζει εδώ. Και ό,τι μας αρέσει το μεταφέρουμε σε άλλες εποχές. Κι όπως έχουμε ξαναπεί, το μυστικό με κάθε τι ωραίο είναι να μας δίνεται τόσο όσο… Τόσο όσο να το απολαμβάνουμε αλλά και να μην το βαριόμαστε. Έτσι και με το καλοκαιράκι. Τρεις μήνες είναι (;) αρκετοί για να το αναλογιζόμαστε τον υπόλοιπο χρόνο, κάνοντας όνειρα και σχέδια για το επόμενο.

Σε πληροφορώ είμαι τόσο ανανεωμένη και δροσισμένη, τόσο χαρούμενη για το φετινό καλοκαίρι -όπως κάθε χρόνο!- που νιώθω έτοιμη να το αποχαιρετήσω. Σε μια δυο άντε τρεις εβδομάδες, μη βιάζεσαι. Αφού ξέρεις, δεν είμαι καλή στα αντίο, δικαιολόγησέ με!

Και μην μου λες αυθάδικα τονουσουσαμερ… Γιατί Σάμμερ είμαι και ό,τι θέλω κάνω.
Γι’ αυτό θα γιορτάζω το καλοκαίρι μου όλον τον χρόνο. Αμέ.

Ο καιρός είναι γυναίκα

S for Summer:

Τότε άνοιξαν οι ουρανοί. Βρόχινο νερό που το τσιμέντο δεν μπορούσε να ρουφήξει, μυρωδιά χώματος που το ρουθούνι δεν μπορούσε να απολαύσει. Μούσκεμα, μόνος μου, λίγο χαζός, λίγο αστείος, τέλη Αυγούστου. Ο καιρός ήταν γυναίκα! Γράφει Ο Πάντι.

Originally posted on kospanti:

Dance. Artwork by George Tooker

Παράξενο καλοκαίρι, δύστροπο σαν θηλυκό, άστατο. Ο καιρός είναι γυναίκα! Ζεστός, ιδρωμένος, σαν αποτριχωμένες γάμπες που σφίγγουν και τυλίγονται γύρω από κάποιο ανδρικό αφυδατωμένο κορμί. Καύσωνας, σαν φλογερή ανάσα που ξεστομίζει βρομόλογα και βογκητά, καθώς σέρνονται και γλιστράνε τα μαυρισμένα δέρματα πάνω σε άσπρα, τσαλακωμένα κι αλατισμένα κλινοσκεπάσματα ενός φτηνού ενοικιαζόμενου δωματίου. Προσοχή : Οι καμαριέρες γνωρίζουν τα μυστικά σας! Περίεργες και βιτσιόζες, συγυρίζουν και καθαρίζουν. Αλλάζουν τις πετσέτες, ανανεώνουν τα σαπουνάκια κι αδειάζουν το καλάθι της τουαλέτας. Έπειτα σηκώνουν τα σεντόνια ψηλά και κάνουν τον απολογισμό της νυχτιάς που πέρασε, εξετάζοντας τα ευρήματα με ζήλο ιατροδικαστή.

Η ταμπέλα απ’ έξω απ’ τα ντουβάρια γράφει με γαλάζια μπογιά και χέρι ανθρώπου “Rooms to let” κι από κάτω διάφορες πληροφορίες σε ανορθόγραφα αγγλικά. Τούτη την στιγμή, λίγο χιλιόμετρα παραπέρα, ίσως στον κακοτράχαλο, φιδίσιο δρόμο για τη Χώρα, ίσως πάλι και στο απέναντι νησί, κάποιο ζευγάρι περνά στην ανυπαρξία, καθώς το νοικιασμένο…

View original 340 more words

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,800 other followers

%d bloggers like this: