Giveaway Green LadyBag σκουλαρίκια!

Πώς πέρασες το γιορτινό τριήμερο; Ελπίζουμε να ήταν γεμάτο αγάπη, κέφι και ομορφιές! Εδώ, η εβδομάδα μετά το Πάσχα ξεκινάει με χαμόγελα και η Green LadyBag για να γιορτάσει την Ανάσταση σου χαρίζει ένα υπέροχο ζευγάρι ανοιξιάτικα σκουλαρίκια! Δες εδώ και άλλες της δημιουργίες.

GreenLadyBag_giveaway

Για να πάρεις μέρος δεν έχεις παρά να ακολουθήσεις τα εύκολα αυτά βήματα!
-Like Green LadyBag
-Like S For Summer
-Share το post

Ο διαγωνισμός θα διαρκέσει μέχρι τις 04/05 23.59 οπότε βιάσου! Ο τυχερός θα πρέπει να επικοινωνήσει μέσα σε τρεις ημέρες με την δημιουργό για αποστολή του δώρου του.

Με τι θα συνδύαζες αυτά τα γλυκά κουμπάκια;

Milano, μιλάνεις, μιλάνει

Το κέντρο της μόδας. Η καρδιά του βορρά της Ιταλίας. Μια πόλη αρχοντική και μοντέρνα. Και μικρή. Ιδανική για εσένα που θες να πεταχτείς με την κολλητή ή τον φίλο σου ένα-Σαββατοκύριακο-κάπου-δεν-ξέρω-πού να ξεσκάσεις. Να πάρεις τον αέρα σου βρε αδερφέ. Να μυρίσεις λίγο Ευρώπη. Καταλαβαίνω! Και εγκρίνω. Να πας Μιλάνο, λοιπόν!

Συνδυάζει ιστορία, μουσεία, θέατρο, πινακοθήκες, όπερα, μόδα, αρχιτεκτονική, καλή ζωή, ωραίους ανθρώπους, ποδόσφαιρο (για αυτόν ή και για εσένα αν αρέσκεσαι σε τέτοια θεάματα), ψώνια, βόλτες αλλά και φυσιολατρικές εξορμήσεις (έχει και το εξοχικό του ο Κλούνεϊ στην λίμνη Κόμο, πάρε κάμερα μαζί! Αν και η Λουγκάνο ίσως σ’ αρέσει περισσότερο!).

Πραγματικά, ένα τριήμερο αρκεί για να πάρεις μια καλή γεύση της πόλης.  Τα κυριότερα αξιοθέατα είναι ο Ναός Duomo (ανέβα και στην κορυφή του για θέα που θα θυμάσαι για πάντα) με την υπέροχη Piazza να τον πλαισιώνει, η Santa Maria delle Grazie με τα έργα του Da Vinchi (θα δεις και τον Μυστικό Δείπνο) να την καθιστούν μνημείο της Unesco, η γνωστή όπερα Scala του Μιλάνου (πρόσεξε τις ώρες λειτουργίας γιατί εμείς όταν πήγαμε είχε κλείσει), τα Navigli που είναι γραφικά κανάλια (μπες σε γόνδολα), η στοά Vittorio Emmanuele με τα μαγαζιά της και τα αξιοπρόσεκτα ψηφιδωτά (από τα παλιότερα εμπορικά κέντρα στον κόσμο), το Castello Sforzesco που μεταξύ άλλων έχει έργα του Michelangelo (λαβύρινθος από δεκάδες μικρότερα μουσεία).

Ο κόσμος είναι φινετσάτος. Ακόμη και στο τρόλεϋ ή στο μετρό. Α, ναι, δεν το ανέφερα, έχει και μετρό, γεγονός που κάνει την διαμονή σου ακόμη πιο άνετη, καθώς, μπορείς να διαλέξεις ξενοδοχείο μια δυο στάσεις μακρυά από το κέντρο και να είναι υπέροχο χωρίς να κοστίσει χρυσό. Επίσης, βγαίνοντας από το μετρό στην Piazza Duomo θα σε περιτριγυρίσουν πλανόδιοι, μην τρομάξεις. Εμένα με έπιασαν παντελώς απροετοίμαστη! Μου έβαλαν σχεδόν με το ζόρι ένα βραχιολάκι (που θα το φοράω μέχρι να κοπεί, έτσι είπα, καλά κρατάει!) και στον φίλο μου έδωσαν καλαμπόκι για να έρθουν πάνω του τα περιστέρια και να φωτογραφηθεί σε αστεία στιγμιότυπα.

Οπωσδήποτε -και το τονίζω- να δοκιμάσεις παγωτό. Πήγαμε σε ένα υπέροχο μαγαζάκι, με τεράστια βιτρίνα πίσω κάπου από την στοά, όπου παίρνεις χαρτάκι με αριθμό ώστε να μην χάσεις την σειρά σου. Σαν ιδέα ίσως σου θυμίσει τράπεζα ή εφορία, μα αξίζει τον κόπο. Ήταν από τα νοστιμότερα παγωτά που έχω γευθεί στην ζωή μου. Υπερπαραγωγή. Με ρευστή σοκολάτα στο χωνάκι, είχε συντριβάνι και την έριχναν απευθείας, επιπλέον τριμμένο μπισκότο κολλημένο στη νουτέλα με την οποία στόλισαν την τελευταία μπάλα, πού να στα λέω.

Τώρα για τα μουσεία και τους ναούς δεν ξέρω τι να σου πρωτοπώ. Έχει και πολλά μοντέρνα στοιχεία η πόλη, ουρανοξύστες, συγκροτήματα που θα σε εντυπωσιάσουν. Πάρε απόφαση ότι δεν θα προλάβεις να τα δεις όλα. Συνήθως μ’ αρέσει να συνδυάζω και πάρκα και υπαίθριες αγορές και παραδοσιακά μέρη. Κάνε μια καλή έρευνα πριν πας και ζύγισε τι θες να επισκεφθείς. Καλό είναι να διαλέξεις προσεκτικά γιατί, πραγματικά, το Μιλάνο σου χαρίζει αμέτρητες επιλογές. Θα διασκεδάσεις, θα ψυχαγωγηθείς και θα απολαύσεις. Να πάρεις καλό κρασί με δροσερή σαλάτα, ή μιλανέζικη πίτσα ή ζυμαρικά, ακούγοντας ωραία μουσική. Εσένα που σ’ αρέσει ο καφές, δώσε βάση, φημίζεται για την ξεχωριστή γεύση και το άρωμά του.

Αν πήγαινα ξανά με πιο γλυκό καιρό, θα περιπλανιόμουν στα πάρκα με τον ταξιδιωτικό οδηγό στο ένα χέρι και στο άλλο ποιήματα, δοκιμάζοντας τοπικό πανετόνε και απολαμβάνοντας την γλώσσα των περαστικών και τις εκλεπτυσμένες τους κινήσεις. Θα έπινα ένα κοκτέιλ σε κάποιο από τα νεανικά, κεφάτα μαγαζιά σε ταράτσα με μαγευτική θέα, ίσως έβλεπα και τις Άλπεις από μακριά αν ο ορίζοντας ήταν καθαρός!

 milan2.jpg milan3.jpg milan4.jpg milan5.jpg milan6.jpgmilan1.jpg

Πάσχα στο χωριό. Τώρα. Πάσχα στην πόλη. Τώρα. (Μέρος 2ο)

Το Πάσχα στο χωριό. Τώρα.

Συνήθως δεν πας στο χωριό. Δεν προλαβαίνεις. Μα αν πας, το ξέρουν όλοι από πριν, από το Facebook και έχουν και εκείνοι δουλειές. Βρίσκεστε για έναν καφέ, στην Χώρα πλέον και πάτε σε ωραία ταβερνάκια με τα δικά σας πλέον αυτοκίνητα. Συζητάτε για δουλειές και για σχέδια. Τα παιχνίδια τέλος. Κάποιοι έχουν βάλει ήδη την πλώρη για δική τους οικογένεια. Τόσο γρήγορα πέρασαν τα χρόνια, αναρωτιέστε. Κάπου εκεί, νιώθετε ξαφνικά μεγάλοι, ώριμοι.

Πολλοί από τους γείτονες έχουν πάψει να σε αναγνωρίζουν και κάποιους ούτε εσύ μπορείς να τους γνωρίσεις. Πάλι παίρνεις μαζί πέδιλα και ανοιξιάτικα ρούχα που δεν φοράς ακόμη στην πόλη, αλλά δεν ξεχνάς ζακέτα και φουλάρι. Άλλωστε απογειώνουν το στυλ. Ο μεσημεριανός ύπνος, όποτε βρεις και ξεκλέψεις χρόνο είναι για σένα βάλσαμο. Το ότι είναι κλειστά τα σχολεία δε σε αφορά, ούτε σε χαλαρώνει. Οι καμπάνες συνεχίζουν να χτυπούν πένθιμα, μα σπάνια χάνεις την αίσθηση του χρόνου. Ψάχνεις σήμα στο κινητό, ούτε 3G δεν έχει. Εκνευρίζεσαι που δεν μπορείς να επικοινωνήσεις με «τον κόσμο». Και μετά σκοντάφτεις σε μια πέτρα. Σα να συνέρχεσαι. Ρίχνεις το κινητό στην τσάντα και αποφασίζεις να το αφήσεις αφόρτιστο για μια μέρα. Αλλά πώς θα ανεβάζεις φωτογραφίες στο Instagram? Αποφασίζεις να πάρεις την φωτογραφική σου μηχανή απλώς μαζί και ζεις επικίνδυνα. Ναι, χωρίς κινητό.

Μπαίνεις στην εκκλησία. Όλα σου φαίνονται πιο μικρά απ΄ ό,τι τα θυμάσαι. Η μυρωδιά από το λιβάνι είναι ακριβώς η ίδια. Και η μυρωδιά από την αλμύρα στην παραλία όπου πας να αδειάσεις τις σκέψεις σου. Παίρνεις δυο βότσαλα στην τσέπη σου. Για να έχεις κάτι μαζί σου από το χωριό. Όπως στην Αιολική Γη που οι πρόσφυγες έπαιρναν στις τσέπες τους χώμα. Ψύχρα έχει. Βρέχει, θα ‘ναι Μεγάλη Παρασκευή.

Η επόμενη μέρα κυλάει αργά. Όπως όλα στο χωριό. Ακούς τον κόκορα που σε ξυπνάει πριν το ξυπνητήρι σου. Α ναι, το έχεις αφήσει χωρίς μπαταρία. Παίρνεις το αυτοκίνητο και τριγυρνάς στην εξοχή. Βλέπεις κάποιους οικογενειακούς φίλους, σε κερνούν γλυκό του κουταλιού, βύσσινο και συκαλάκι. Ρωτούν για τους δικούς σου. Σου λένε πόσο τους αρέσει η φούστα σου. Λες ότι την πήρες σε ένα ταξίδι σου στο Μιλάνο. Ακούς τα νέα τους, δε σου λένε για την κρίση εδώ, τα φέρνουν βόλτα, προσπαθούν, άνθρωποι εργατικοί, νοικοκύρηδες. Σε ρωτούν την γνώμη σου για την οικονομία και την πολιτική. Θες να τους ρωτήσεις ποιο είναι το μυστικό τους και είναι τόσο πράοι, τόσο ισορροπημένοι. Δεν ρωτάς ποτέ.

Πας στο σπίτι να ετοιμαστείς για το βράδυ που θα βγείτε. Βλέπεις στο δρόμο πιτσιρίκια να παίζουν και να ξεφωνίζουν σα να μην υπάρχει αύριο και αναπολείς τις εποχές, τότε. Σου λείπει η γιαγιά και ο παππούς. Με τις συμβουλές, τις προτροπές, τις ιστορίες. Που σε έμαθαν τόσα. Να θυμηθείς να τους ανάψεις ένα κεράκι. Ακόμη μυρίζει η γειτονιά τσουρέκι. Οι νοικοκυρές ετοιμάζονται. Τώρα έχεις αρχίσει και παρατηρείς με διαφορετικό ενδιαφέρον την αρχιτεκτονική του χωριού, σου αρέσει πολύ. Φωτογραφίζεις τα λουλούδια που τότε ούτε είχες προσέξει ότι υπήρχαν. Τρως όσπρια, με ευχαρίστηση πια, άλλωστε κάνουν καλό στη σιλουέτα σου, τόσο υγιεινό πιάτο. Ακόμη δεν τρως μαγειρίτσα. Ούτε αρνί. Μα τσουγκρίζεις πάλι τα αυγά με τον ίδιο ενθουσιασμό λέγοντας «Χριστός Ανέστη!». Πάλι το απολαμβάνεις το Πάσχα στο χωριό!

 easter_summer.jpg

Το Πάσχα στην πόλη. Τώρα.

Δουλειά, σπίτι. Κάποιο τηλέφωνο στους δικούς σου, ίσως και κάρτα για όσους είναι μακριά να στείλεις ευχές και κάτι μικρό στα ανιψάκια σου. Ούτε άδεια από το γραφείο δεν έχεις. Όλοι τρέχουν όπως έτρεχαν όλο τον καιρό. Οι πρώτες αλλεργίες σου θυμίζουν τον ερχομό της άνοιξης. Αυγά βαμμένα βλέπεις μόνο στο Pinterest μαζί με 19+1 υπέροχες συνθέσεις για το πασχαλινό τραπέζι και συνταγές για χορτοφαγική μαγειρίτσα –το σκέφτεσαι μα τελικά αποφασίζεις ότι δεν προλαβαίνεις να το δοκιμάσεις. Ψωνίζεις στον εαυτό σου δώρο για το Πάσχα ένα κοραλλί φόρεμα. Λίγο καλοκαιρινό, το καταλαβαίνεις, μα σ’ αρέσει. Σκέφτεσαι πώς θα είσαι μαυρισμένη να το φοράς προσπερνώντας αυτόματα 2-3 μήνες με το νου σου.

Παρκάρεις έξω από μια εκκλησία για να πάρεις εφημερίδα από το περίπτερο. Μπαίνεις μέσα και καταλαβαίνεις ότι έφτασε η Μεγάλη Εβδομάδα. Μωβ κορδέλες που υποδηλώνουν πένθος στολίζουν το ναό και οι πιστοί φαντάζουν ίδιοι με αυτούς της παιδικής σου ηλικίας. Γυναίκες μαυροντυμένες, άντρες με γκριζαρισμένα μαλλιά και γκρίζα ρούχα. Παιδάκια που κάθονται στα σκαλιά και παίζουν. Μύρο και μελισσοκέρι. Σημειώνεις στις υπενθυμίσεις του κινητού σου να πάρω τηλέφωνο τη Νονά.Περιφορά του επιταφίου. Λες να πας, αφού βρέθηκες εκεί. Με την εφημερίδα στο χέρι. Άλλωστε τον γύρο της πλατείας θα κάνει και οι δρόμοι έκλεισαν. Να και τα προσκοπάκια που ήρθαν να συμμετάσχουν. Η Ζωή Εν Τάφω και οι μυροφόρες να σου προσφέρουν ροδοπέταλα. Πολύς ο κόσμος. Αρχίζει να ψιχαλίζει. Φεύγεις. «Γεια σου Νονά! Συγγνώμη για την ώρα! Πήρα για τις ευχές-Ο Νονός τι κάνει; Ναι ναι πότε μπορείς να πιούμε ένα καφεδάκι;» Σημειώνεις στην κίτρινη ατζέντα σου με ροζ στυλό.

Μεγάλο Σάββατο. Τσουρέκι μυρίζεις μόνο περνώντας από φούρνους. Ρωτάς τη μητέρα σου την συνταγή. Ξηρή μαγιά, μαχλέπι και υπομονή… Τελικά φτιάχνεις μπισκότα που ξέρεις τόσο καλά και πάντα πετυχαίνουν. Μα cookies για Πάσχα; Πας στο σπίτι των δικών σου με μεγάλη χαρά και τα μπισκότα ανά χείρας, σε κόκκινη πιατέλα. Να περάσετε μαζί την Ανάσταση και το μεσημέρι της Κυριακής του Πάσχα. Επιτέλους, μύρισε Πάσχα, κουλουράκια και αυγά. Και αγκαλιές μεγάλες. Το βράδυ ξανά όλοι μαζί με τα κεράκια -δεν έχει λαμπάδες πλέον-, τώρα πια δε σε τρομάζουν τα βεγγαλικά μα εξακολουθείς να εντυπωσιάζεσαι από τα πυροτεχνήματα. Είναι αστείο που ακόμη επιμένουν να δοκιμάσεις μαγειρίτσα. Ίσως, για μια φορά, τους κάνεις τη χάρη και φας λίγη. Ίσως και όχι. Μετά από καιρό κοιμάσαι στο παιδικό σου δωμάτιο και ονειρεύεσαι ότι είσαι ξανά στις αλάνες του χωριού γεμάτη χώματα και χρώματα.

Το πρωί ξυπνάς, όλη η οικογένεια μαζεμένη, ψήνουν το άμοιρο το αρνάκι. Τους αγκαλιάζεις, εύχεστε, ανταλλάσετε νέα και παλιά. Καρό τραπεζομάντιλα, ξύλινα τραπέζια, λουλούδια στολισμένα παντού και κόκκινες χαρτοπετσέτες. Δεν είστε πια τα παιδιά, μα οι «θείοι», παίζετε μαζί τους και κάθεστε κοντά τους, πάντα «με την νεολαία». Ακούτε τα ανέκδοτά τους, τα κατορθώματά τους και τις δεκάδες ιστορίες. Το Πάσχα στην πόλη είναι διαφορετικό, μα αν είσαι με αυτούς που αγαπάς πάλι θα σε βρει με το χαμόγελο.

Ευτυχισμένο Πάσχα και χαρούμενη Ανάσταση σε όλους, όπου και αν το περάσετε!

easter_city.jpgΤο κειμενάκι μου πρωτοδημοσιεύθηκε εδώ.

Ζουμερή Πορτοκαλόπιτα

Μια συνταγή που η υπέροχη Εύα από το Funky Cook σου προτείνει για το γιορτινό Πασχαλινό τραπέζι.
Όμως, αν δεν έχεις την τύχη να γνωρίζεις την funky Έυα, μάθε ότι από μικρή στριφογύριζε μέσα στην κουζίνα, δοκίμαζε τις δυνατότητές της και έχτιζε τις μαγειρικές και ζαχαροπλαστικές της ικανότητες. Αργά και σταθερά, με ενθουσιασμό, μεράκι και πολλούς πειραματισμούς. Κάπως έτσι, άρχισε να αποτυπώνει την αγάπη της για το ωραίο, αισθητικά και γευστικά, συνδυάζοντάς την με τον διασκεδαστικό της χαρακτήρα και το αποτέλεσμα ήταν τα μπλογκ της. Θα βρεις πολλές συνταγές με καταπληκτικές φωτογραφίες και απλές οδηγίες, για γεύσεις παραδοσιακές ή μοντέρνες, γλυκές ή αλμυρές, εορταστικές ή καθημερινές, ακόμη και ελαφρυές επιλογές!

Με αυτήν την πορτοκαλόπιτα που έχει ζουμερή γέμιση, τραγανό φύλλο και ακαταμάχητο σιρόπι, παντρέυει αρωματικά χιώτικα πορτοκάλια με μαστίχα, για να σου δώσει μια γεύση αυθεντική και δροσερή! Άλλωστε, το Πάσχα στην Χίο είναι φημισμένο! Ευχαριστούμε την Εύα για την πεντανόστιμη συνταγή της!

Σου εύχεται λοιπόν, μαζί μ’ εμένα, χαρούμενη Ανάσταση!

Πορτοκαλόπιτα

Υλικά

Για την πορτοκαλόπιτα
250 gr. γιαούρτι στραγγιστό
140 ml. σπορέλαιο
70 gr. ζάχαρη άχνη
100 ml. φρέσκο χυμό πορτοκαλιού
1 ½ κουταλάκι του γλυκού bakingpowder
300 gr. φύλλο κρούστας
2 κουταλιές της σούπας ξύσμα πορτοκαλιού
1 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας
Ελάχιστο αλάτι
3 αυγά
Για το σιρόπι
100 ml. φρέσκο χυμό πορτοκαλιού
250 ml. νερό
350 gr. ζάχαρη
50 ml. λικέρ μαστίχας, προαιρετικά

Εκτέλεση

Ετοιμάζουμε το σιρόπι βράζοντας τα υλικά για 5 λεπτά και το αφήνουμε στην άκρη.

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180ο C.

Με ένα ψαλίδι ή με κοφτερό μαχαίρι θα κόψουμε τα φύλλα κρούστας σε λεπτές λωρίδες και μετά σε μικρότερα κομμάτια.

Στο μίξερ χτυπάμε το σπορέλαιο με την άχνη μέχρι να ασπρίσει το μείγμα, προσθέτουμε τα αυγά, χωρίς να βιαζόμαστε… ένα – ένα.

Μέσα στο χυμό πορτοκαλιού διαλύουμε το bakingpowder, μόλις αφρίσει τον προσθέτουμε μαζί με το γιαούρτι, την βανίλια και το αλάτι.

Σταματάμε το χτύπημα και προσθέτουμε το ξύσμα, ανακατεύουμε με ένα κουτάλι.

Προσθέτουμε το φύλλο στο μείγμα ανακατεύουμε και ρίχνουμε το μείγμα σε καλά λαδωμένο μέτριο ταψί.

Ψήνουμε στους 180ο C για 40 περίπου λεπτά.

Μόλις βγάλουμε την πορτοκαλόπιτα την περιχύνουμε κουταλιά-κουταλιά με το σιρόπι

portokalopita1.1 portokalopita1.2 portokalopita1 portokalopita2 portokalopita4