Γνώρισε τον Φάνη Παπαγεωργίου σε 9+1 απαντήσεις!

Ο Φάνης, διαβάζει, γράφει (έχει αδυναμία στα ποιήματα), σβήνει, ξαναγράφει, εκδίδει, διδάσκει. Μιλήσαμε για τη θάλασσα, την Ανάφη και την Αστυπάλαια, τις 33 μέρες διακοπές, τη νέα του δουλειά που εμπνεύστηκε στο νησί, τους αντικατοπτρισμούς, καθρέφτες και αλήθειες παραποιημένες, το ασπόνδυλο φως και άλλα διάφορα. Τώρα είναι η δική σου σειρά να τον γνωρίσεις με τις 9+1 απαντήσεις του.

Fanis Papageorgiou S For Summer

Γεννήθηκα το 1986, άργησα να γράψω, δεν ήξερα. Ίσως να μην είχα κάτι να πω. Έχω εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές. Θυμάμαι το καλοκαίρι να κυνηγάω τις αντανακλάσεις των αστεριών στην θάλασσα. Πλησίαζα τα χέρια μου στο βυθό και το φως δεν υπήρχε πια. Από τότε κυνηγάω ανεμόμυλους αλλά τους λέω γίγαντες.

-Τρεις λόγοι για να μην γράφεις και τρεις λόγοι για να γράφεις

Μη γράφεις σα να επινοείς τη μελαγχολία.
Μη γράφεις σα να μασουλάς την ασπιρίνη.
Μη γράφεις σα να βαράς με το σφυρί τον τοίχο.

Γράφε για να επινοείς τη μελαγχολία. Σαν ένα κουκούλι που ψάχνει ομορφιά.
Γράφε με την επίγνωση ότι θα συντριβείς. Η ασπιρίνη δε θα κάνει τίποτα.
Γράφε καθισμένος κάτω από το δοκάρι. Φαντασιωνόμενος το σεισμό. Ο τοίχος θα πέσει.

Ήμασταν από πάντα αντιφάσεις.
Υ.Γ. Να επισκέπτεσαι κηδείες αγνώστων (παραφράζοντας το Νίκο Καρούζο).

-Τρεις φορές που ερωτεύτηκες

Μπορούσαμε να διακρίνουμε το δρόμο για το φεγγάρι. Από κάθε γωνιά του ουρανού. Από κάθε γωνιά της γης. Ακροπατώντας στη θάλασσα. Πνιγήκαμε. Ή και όχι.

Κρέμασε το χαμόγελό της στο περβάζι. Και την κοίταζα καθώς κοιμόταν στη νεκροφάνεια. Άκουγα τα βήματά της μέσα στον ποδόγυρο.

Πέρασα τα μάτια μου από μέσα της. Παίξαμε τυφλόμυγα.

Υ.Γ. Αχ πόσο ασπόνδυλο το φως

-Τρεις φορές που ένιωσες πιο δυνατός

Πήρα έναν κουβά ζάχαρη. Θα τον αντάλλαζα. Ήμουν διαβητικός.

Ένα λουλούδι πέταξε πάνω μου την οσμή του. Έψαξα για τη διεύθυνση του αέρα.

Είδα στη μέση της ένα φλιτζάνι πάνω σε νησί. Έγινε ο ομφαλός του κόσμου.

-Επιπλέον στοιχείο

Πεθαίνουμε μόνο μια φορά. Ζούμε όσες (φορές) θέλουμε, αν θέλουμε.

Γνώρισε την Ούρσουλα Φωσκόλου σε 9+1 απαντήσεις!

Η Ούρσουλα. Η Ούρσουλα. Τι να πω για την Ούρσουλα; Γνωριζόμασταν σαν από πάντα εξ’ όψεως. Στο σχολείο. Δεν είχαμε μιλήσει ποτέ. Μέχρι που τα κείμενά της από το fb ταξίδεψαν στην οθόνη μου και ήταν σαν να είχαμε μιλήσει. Τόσα χρόνια που δεν είχαμε μιλήσει ποτέ. Ήταν σα να την γνώρισα. Και για να την γνωρίσεις και εσύ, προχώρα παρακάτω σε όσα έχει να μας πει!

S For Summer Ursula Foskolou

Γράφω, μεταφράζω, διαβάζω. Η πρώτη μου συλλογή διηγημάτων, με τίτλο Το κήτος, θα κυκλοφορήσει μετά το φθινόπωρο από τις εκδόσεις Κίχλη. Το πρωί θα με βρείτε στη δουλειά, κάποια ζεστά βράδια θα με βρείτε να γράφω πίνοντας ένα ποτήρι κρασί στον πεζόδρομο της Ηπίτου, τα μεσημέρια του Σαββάτου στην Πολιτεία. Οποιαδήποτε στιγμή, στην ιστοσελίδα του περιοδικού Φρέαρ. Αγαπημένη μου εποχή, το καλοκαίρι. Σε λίγες μέρες γίνομαι τριάντα.

-Τρεις λόγοι για να παλέψεις.

Έρωτας, λογοτεχνία, οι φλέβες στα χέρια ενός αγαπημένου προσώπου

-Τρία έργα που διάβασες και συντάραξαν τις μέρες και τις νύχτες σου.

Οι Γάμοι και το Καλοκαίρι, του Albert Camus τα Εκατό Χρόνια Μοναξιάς του Gabriel García Márquez, o Θάνατος στη Βενετία, του Τόμας Μαν.

-Τρεις λέξεις που σε γοητεύουν και θα μπορούσες να λες συνέχεια.

Ασπαίρω, τρυφερεύω, φυλλορροώ

-Επιπλέον στοιχείο.

Ένα μικρό πεζό, που κρύβει καλοκαίρι.

Τα γυαλιά

Σ’ ένα συρτάρι βρήκα σήμερα, κομμάτια, τα γυαλιά σου. Με τ’ ακροδάχτυλα έπιασα ό,τι είχε μείνει απ’ τον αριστερό φακό και κοίταξα λιγάκι μέσα: μας είδα και τους δυο-βράδυ καλοκαιρού-να τρώμε στην κουζίνα. Σκυμμένη επάνω από το πιάτο σου, καθάριζες, μ’ ένα μικρό μαχαίρι, ψάρια. Έσταζε απ’ τον λαιμό σου ιδρώτας όμορφος, γυαλιστερός, αψύς -και αλμυρός φαντάζομαι- σαν αναπάντεχη γουλιά θαλασσινού νερού. Ένιωσα, ξαφνικά, να πνίγομαι. Άφησα, τότε, τα γυαλιά, που χύθηκαν και ίδια με κύμα, επέστρεψαν στο σκοτεινό συρτάρι.

Γνώρισε τον Δάνη Κουμασίδη σε 9+1 απαντήσεις!

Ο Δάνης Κουμασίδης, συγγραφέας, έχει περπατήσει, στοχαστεί, γράψει και διαβάσει -μεταξύ άλλων- στη Θεσσαλονίκη, στο Παρίσι, στην Αθήνα και συνεχίζει. Τα καλοκαίρια του θα άξιζε να τα μισούσε για την ζέστη την αποπνικτική που κάνει το μυαλό του να βράζει, για τις ερωτήσεις «Πού θα πάτε», «Πού πήγατε» -και εγώ αυτά τον ρώτησα, δεν ήξερα…-, για τις ρακέτες, τις τσιρίδες, τα σκυλάδικα. Από την άλλη, είναι αυτές οι θερινές τελετουργίες, από την άναρχη καταβρόχθιση βιβλίων, στην απογευματινή σιέστα και το θερινό σινεμά, το Ηρώδειο και τα λιγότερα τηλέφωνα που κουδουνίζουν (βέβαια, υπάρχουν οι περισσότερες selfie) για τις οποίες, ναι, αξίζει το καλοκαίρι του Δάνη. Όταν ερωτήθηκε για αναμνήσεις που ψιθυρίζουν καλοκαίρι και χαρτί θυμήθηκε ένα καλοκαίρι στις ερημιές της Σαντορίνης, σε σημείο χωρίς σήμα κινητού, ραδιόφωνο, τηλεόραση, διαδίκτυο, πολιτισμό. Ερήμωση vs διεθνούς jet set. Και ύστερα, ένα καλοκαίρι που ο Δάνης δεν έζησε, αλλά το έγραψε. Τώρα, όμως, σειρά του να σε αφήσει να τον γνωρίσεις.

Danis Koumasidis S For Summer(Φωτογραφία από Λία Παπαθανασίου)

Γεννήθηκε το 1979 στη Θεσσαλονίκη. Μεγάλωσε –με τρομερή αποτυχία- στα πέριξ Κοζάνης και Πτολεμαΐδας. Επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη. Πέρασε στο πανεπιστήμιο. Έφτιαξε μια ροκ μπάντα. Άλλαξε σχολή και ζωή. Πήγε στη Γαλλία. (Δεν) επέστρεψε. Μετεωρίστηκε μεταξύ Θεσσαλονίκης και Αθήνας για καιρό. Τα τελευταία δύο χρόνια έγειρε στην αγκαλιά της δεύτερης. Οι τόποι πάντα μας κατοικούν, ποτέ δεν τους κατοικούμε.

Ερωτεύτηκε διάφορες. Ξε-ερωτεύτηκε περισσότερες. Παρέμεινε μόνιμος λάτρης της φιλοσοφίας, της λογοτεχνίας, της μουσικής, του σινεμά –η σειρά αλλάζει κατά καιρούς. Ανακηρύχτηκε σε διδάκτορα της Φιλοσοφικής Σχολής του Α.Π.Θ. Το ίδιο απόγευμα του χτύπησε ο διαχειριστής την πόρτα για μια διαρροή υγρασίας.

Ξεκίνησε («εμφανίστηκε στα γράμματα» λέγανε παλαιότερα), το 2006, γράφοντας βιβλιοκριτικές. Στη συνέχεια πεζά. Τρία κείμενά του ξεστράτισαν και μεταφέρθηκαν στο θέατρο. Αγόρασε καινούργια παπούτσια για τις πρεμιέρες. Μετέφρασε φιλοσοφία και λογοτεχνία από τα αγγλικά και τα γαλλικά. Έβαλε χέρι (άλλοτε άγριο, άλλοτε λεπτεπίλεπτο) σε βιβλία άλλων, εργάστηκε δηλαδή ως επιμελητής. Συνεργάστηκε με εφημερίδες, λογοτεχνικά και κινηματογραφικά περιοδικά. Τελευταία, με το cnn.gr.

Τελευταίο του βιβλίο, Δώδεκα γραμματόσημα στον τοίχο, νουβέλα, επιστολική, από τον Κέδρο, στο εκδοτικό τμήμα του οποίου εργάζεται. Διδάσκει επίσης φιλοσοφία και λογοτεχνία (τι άλλο;) στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας. Ετοιμάζει ένα βιβλίο για την ιστορία/επιστημολογία της σεξουαλικότητας.

Απεχθάνεται όσους μιλάνε μεγαλόφωνα. Και πολύ.

Περισσότερα για αυτόν θα βρεις εδώ.

-Τρεις στιγμές που ένιωσες υπερήρωας

Δεν έχω σώσει γατάκι, όπως ο Σταύρος Θεοδωράκης. Ωστόσο, έχω διαβάσει ολόκληρο το Κεφάλαιο και το Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο, έχω αντέξει δύο ολόκληρες ώρες σε γάμο φίλου όπου έπαιζε αποκλειστικά κλαρίνα, και έχω μείνει –αναγκαστικά- με δύο μπλούζες Αύγουστο μήνα και χωρίς πλυντήριο (νεοσύλλεκτος στον στρατό).

-Τρεις άνθρωποι που θα ήθελες να γνωρίσεις αλλά είναι σα να τους ξέρεις

Ακόμα δεν έχω συμβιβαστεί με το γεγονός ότι δεν θα συναντήσω ποτέ τον Μισέλ Φουκώ, τον Δημήτρη Μητρόπουλο και τον Μάνο Χατζιδάκι.

-Τρεις ήχοι από τα παιδικά σου χρόνια

Η μουσική απ’ τα στρουμφάκια.

Η, γρεζαρισμένη και στριγκή, φωνή πλανόδιου τσιγγάνου-πωλητή πλαστικών καρεκλών (την οποία στη συνέχεια μιμήθηκα με ιδιαίτερη επιτυχία).

Το Nothing gonna change my love for you ανάκατο με το ‘‘’Σ’ αγαπάω, μ’ ακούς;’’ 

 

-Επιπλέον στοιχείο

Τρία κορίτσια ερωτεύσιμα ωσάν το καλοκαίρι: Άννα Καρίνα, Ζυλιέτ Μπινός, Μελανί Λορέντ (η σειρά ηλικιακή, ουχί αξιολογική).

Γνώρισε τον Κωνσταντίνο Πλεμμένο σε 9+1 απαντήσεις!

Ο Κωνσταντίνος, ηθοποιός, θα μπορούσε να είναι το αγόρι της διπλανής πόρτας. Περιγράφει το θέατρο ως «άνοιγμα προς τον εαυτό σου». Δραστήριος, δημιουργικός και ευαίσθητος, πιστεύει ότι η ζωή είναι μια φάρσα, διαβάζει πολύ, είναι τρελαμένος με τα βιντεοπαιχνίδια και πάντα όταν έρθουν τα ποπ κορν πεινάει. Τον είδες πέρυσι σε διάφορες σκηνές και του χρόνου μάλλον θα τον συναντάς ακόμη συχνότερα στα καλλιτεχνικά δρώμενα. Σήμερα κοντά μας μιλάει για τα καλοκαίρια του και για άλλα…

S For Summer Konstantinos Plemmenos

(Φωτό από Τζίνα Σταυρουλάκη)

Είμαι ηθοποιός. 28 χρονών. Ο Κωνσταντίνος Πλεμμένος. Σπούδασα στο Εθνικό Θέατρο και αποφοίτησα το 2014.

Το πρώτο μου καλοκαίρι, το θυμάμαι ως μακρινή παιδική ανάμνηση να είναι στην Κύθνο. Συγκεκριμένα, θυμάμαι πως πήγα να πνιγώ σε κάποια παραλία που δε θυμάμαι και πήγε να με σώσει ένας άγνωστος κύριος. Με έσωσε, τελικά. Αυτό μπορεί να μας ερμηνεύσει ότι η βάση των συναισθημάτων μου είναι ο φόβος.

Το πιο ωραίο μου καλοκαίρι το έχω περάσει στην Αμοργό. Ερωτευμένος με το φαγητό.

Η μητέρα μου είναι από την Ιεράπετρα και ο πατέρας από το Ζιγοβίστι Αρκαδίας.

Το κυριότερό μου μέλημα ήταν να γίνω επαγγελματίας ηθοποιός.

Τώρα, το κυριότερό μου μέλημα, για όταν μεγαλώσω κι άλλο, είναι να κάνω μια χαρούμενη οικογένεια.

-Τρεις ήρωες που θες να ερμηνεύσεις

Τον Άμλετ γιατί είναι ο πιο φιλόδοξος ρόλος και λέει τα πιο ταπεινά λόγια.

Τον Διόνυσο στις Βάκχες που απενοχοποιεί την αλαζονεία του ανθρώπου. Ας είμαστε και λίγο αλαζόνες με στόχο την αγάπη.

Τον Τζον Σνόου γιατί σκεφτόμουν όλους τους λογοτεχνικούς ήρωες που θέλω να ενσαρκώσω και συνδυάζει τη ψυχοσύνθεση όλων αυτών των ρόλων. Έχει κάτι από αγιότητα. Είναι Άγιος.

-Τρεις τόποι όπου θες να βρεθείς

Στο Πήλιο γιατί είναι πανέμορφο χειμώνα καλοκαίρι.

Στο Εργοστάσιο Σοκολάτας του Τσάρλυ.

Στο Παρίσι. Έχω ξαναπάει. Και θέλω να ξαναπάω.

-Τρεις ενδείξεις ότι είσαι ερωτευμένος

Δεν τρώω πολύ. (Ή τρώω πολύ.)

Δε σκέφτομαι.

Είμαι ερωτευμένος.

-Επιπλέον στοιχείο

Κάτι για το οποίο παλεύω είναι η πρακτική αγάπη, η ελευθερία έκφρασης συναισθημάτων.